ლემოქსოლი 1გ #1ფლ — დოზირება

მოზრდილებში და 12 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში სტანდარტული დოზა შეადგენს 500 მგ-დან 1 გ-მდე ყოველ 8 საათში (3-ჯერ დღეში). მძიმე ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 2 გ-მდე ყოველ 8 საათში (მაქსიმალური დღიური დოზა 6 გ). ინტრამუსკულარულად შეყვანისას, ფხვნილი იხსნება სტერილურ წყალში ინექციისთვის ან ლიდოკაინის 1%-იან ხსნარში (1.6 მლ). ინტრავენურად შეყვანისას, ფხვნილი იხსნება სტერილურ წყალში ინექციისთვის (5 მლ) და შემდეგ შემდგომში განზავდება 50-100 მლ ფიზიოლოგიურ ხსნარში ან 5% დექსტროზაში, შეჰყავთ ნელა 3-5 წუთის განმავლობაში. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 30 მლ/წთ), დოზის კორექცია აუცილებელია. CrCl 10-30 მლ/წთ დროს: დოზა მცირდება 50%-ით, მიღების სიხშირე უცვლელი რჩება (8 საათში ერთხელ). CrCl < 10 მლ/წთ დროს: დოზა მცირდება 75%-ით, მიღების სიხშირე იზრდება 12-24 საათამდე. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა სიფრთხილეა რეკომენდებული. პრეპარატი შეჰყავთ კუნთში ან ვენაში ექიმის დანიშნულებით.

პედიატრიულ პაციენტებში დოზა განისაზღვრება სხეულის წონისა და ინფექციის სიმძიმის მიხედვით. ზოგადი რეკომენდაცია 20-40 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 3 მიღებაზე. მძიმე ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 45 მგ/კგ/დღეში-მდე. 12 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში გამოიყენება მოზრდილთა დოზები. 3 თვემდე ასაკის ჩვილებში, განსაკუთრებით ნაადრევად დაბადებულებში, დოზის კორექცია აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის განუვითარებლობის გამო. 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, დოზა უნდა შემცირდეს პაციენტის სხეულის წონისა და თირკმლის კლირენსის გათვალისწინებით. ინტრამუსკულარული შეყვანისას, 1%-იანი ლიდოკაინის ხსნარის გამოყენება დასაშვებია 12 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში. 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში ლიდოკაინის გამოყენება უკუნაჩვენებია.