მოკლედ
ჰიპერტენზია (არტერიული წნევის მომატება) გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების მთავარი რისკფაქტორია, რომელიც მსოფლიო მოსახლეობის დაახლოებით 1,3 მილიარდ ადამიანს აწუხებს (WHO 2023). ხშირად მას „ჩუმ მკვლელს" უწოდებენ, რადგან წლების განმავლობაში სიმპტომების გარეშე მიმდინარეობს და ორგანოთა დაზიანებას იწვევს. მკურნალობის მიზანია წნევის 140/90 მმ ვწყ-ს ქვემოთ შენარჩუნება (NICE NG136). ამისთვის გამოიყენება ცხოვრების წესის კორექცია და მედიკამენტები — აგფ-ინჰიბიტორები, კალციუმის არხების ბლოკატორები, ბეტა-ბლოკატორები, დიურეტიკები. სწორი მკურნალობით ინსულტის, ინფარქტისა და თირკმელთა უკმარისობის რისკი მნიშვნელოვნად მცირდება. ეს სტატია დაგეხმარებათ გაიგოთ, რა არის ჰიპერტენზია, როგორ დგინდება დიაგნოზი და რა არის მართვის საუკეთესო სტრატეგიები.
რა არის ჰიპერტენზია
ჰიპერტენზია, იგივე არტერიული ჰიპერტენზია, მდგომარეობაა, როდესაც სისხლის წნევა არტერიებში მუდმივად მომატებულია. სისხლის წნევა ორი რიცხვით იზომება: სისტოლური (ზედა) — გულის შეკუმშვისას და დიასტოლური (ქვედა) — გულის მოდუნებისას. ნორმალური წნევა 120/80 მმ ვწყ-ზე ნაკლებია. ჰიპერტენზია დგინდება, როდესაც წნევა მუდმივად 140/90 მმ ვწყ ან მეტია (ESC/ESH 2023).
ჰიპერტენზიის კლასიფიკაცია
ევროპული კარდიოლოგიური საზოგადოების მითითებებით, ჰიპერტენზია შემდეგნაირად იყოფა:
- ოპტიმალური: < 120/80 მმ ვწყ
- ნორმალური: 120–129/80–84 მმ ვწყ
- მაღალი ნორმალური: 130–139/85–89 მმ ვწყ
- ჰიპერტენზია I ხარისხი: 140–159/90–99 მმ ვწყ
- ჰიპერტენზია II ხარისხი: 160–179/100–109 მმ ვწყ
- ჰიპერტენზია III ხარისხი: ≥ 180/110 მმ ვწყ
რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი?
ჰიპერტენზია ყველაზე გავრცელებული ქრონიკული დაავადებაა მსოფლიოში. WHO-ს მონაცემებით, მომატებული წნევა ყოველწლიურად დაახლოებით 10,8 მილიონი ადამიანის სიკვდილის მიზეზია (WHO 2023). იგი მნიშვნელოვნად ზრდის ინსულტის, გულის იშემიური დაავადების, გულის უკმარისობის, თირკმლის ქრონიკული დაავადებისა და პერიფერიული სისხლძარღვთა დაავადებების რისკს.
საქართველოში, სადაც გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები სიკვდილიანობის წამყვანი მიზეზია, ჰიპერტენზიის დროული გამოვლენა და ადეკვატური მკურნალობა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია. სამწუხაროდ, პაციენტთა მნიშვნელოვანი ნაწილი არ იცის საკუთარი წნევის მაჩვენებლების შესახებ, ხოლო დიაგნოსტირებულთა ნაწილი მკურნალობას ნაწილობრივ ან საერთოდ არ იცავს.
ჰიპერტენზიის 90–95% შემთხვევა პირველადი (ესენციური) ჰიპერტენზიაა — ანუ კონკრეტული მიზეზი არ დგინდება. დანარჩენი 5–10% მეორადია და გამოწვეულია სხვა დაავადებებით (თირკმლის, ენდოკრინული პათოლოგიები).
სიმპტომები / ნიშნები
ჰიპერტენზიას „ჩუმ მკვლელს" სამართლიანად უწოდებენ — უმეტეს შემთხვევაში იგი უსიმპტომოდ მიმდინარეობს, განსაკუთრებით ადრეულ სტადიებზე. ბევრი ადამიანი წლების განმავლობაში ცხოვრობს მომატებული წნევით და ამის შესახებ არაფერი იცის. სწორედ ამიტომ რეგულარული წნევის გაზომვა ყველა ზრდასრული ადამიანისთვის რეკომენდებულია (NICE NG136).
სიმპტომები, რომლებიც შეიძლება გამოვლინდეს:
- თავის ტკივილი — განსაკუთრებით კეფის არეში, დილით
- თავბრუსხვევა
- ყურში ზუზუნი (ტინიტუსი)
- ცხვირიდან სისხლდენა — ხანგრძლივი ან ხშირი
- სუნთქვის გაძნელება ფიზიკური დატვირთვისას
- მხედველობის დარღვევა — ბუნდოვანი ხედვა, „ბუშტუკები" თვალწინ
- გულის ფრიალი ან გულისცემის შეგრძნება
- გულმკერდის ტკივილი
ჰიპერტენზიული კრიზი
როდესაც წნევა მკვეთრად, 180/120 მმ ვწყ-ზე მეტამდე მოიმატებს, შეიძლება გამოვლინდეს:
- ძლიერი თავის ტკივილი
- გულისრევა / ღებინება
- ცნობიერების დარღვევა
- გულმკერდში ტკივილი
- სუნთქვის უკმარისობა
- კრუნჩხვები
ეს გადაუდებელი მდგომარეობაა, რომელიც სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას მოითხოვს.
მიზეზები
პირველადი (ესენციური) ჰიპერტენზია
შემთხვევათა უმრავლესობა ესენციური ჰიპერტენზიაა. მისი განვითარება მრავალფაქტორიანია:
გენეტიკა და ოჯახური ანამნეზი. თუ ოჯახში ჰიპერტენზია გვხვდება, რისკი 2–3-ჯერ იზრდება. მრავალი გენი მონაწილეობს წნევის რეგულაციაში (BNF 87, 2024).
ასაკი. ასაკის მატებასთან ერთად არტერიების კედლები ნაკლებად ელასტიური ხდება, რაც სისტოლური წნევის მატებას იწვევს. 65 წელს ზემოთ ჰიპერტენზიის სიხშირე მნიშვნელოვნად მაღალია.
ჭარბი წონა და სიმსუქნე. სხეულის მასის ინდექსი ≥ 25 მნიშვნელოვნად ზრდის ჰიპერტენზიის რისკს. ცხიმოვანი ქსოვილი აქტიურ ენდოკრინულ ორგანოდ მოქმედებს და სისხლძარღვთა წინაღობას ზრდის.
მარილის ჭარბი მოხმარება. ნატრიუმის მაღალი მიღება სითხის შეკავებას და მოცულობის გადატვირთვას იწვევს. WHO გმობს დღეში 5 გ-ზე მეტი მარილის მოხმარებას (WHO 2023).
ფიზიკური უმოქმედობა. მჯდომარე ცხოვრების წესი ამცირებს სისხლძარღვთა ელასტიურობას და ხელს უწყობს ჭარბი წონის დაგროვებას.
ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარება. რეგულარული ზომაზე მეტი მიღება პირდაპირ ზრდის წნევას.
თამბაქოს მოწევა. ნიკოტინი იწვევს სისხლძარღვთა სპაზმს, ზრდის გულისცემას და აჩქარებს ათეროსკლეროზს.
ქრონიკული სტრესი. ხანგრძლივი ფსიქო-ემოციური დატვირთვა სიმპათიკური ნერვული სისტემის აქტივაციით ზრდის წნევას.
მეორადი ჰიპერტენზია
- თირკმლის დაავადებები (გლომერულონეფრიტი, თირკმლის არტერიის სტენოზი)
- ენდოკრინული დარღვევები (ფეოქრომოციტომა, კუშინგის სინდრომი, ჰიპერალდოსტერონიზმი, ჰიპერთირეოიდიზმი)
- ობსტრუქციული ძილის აპნოე
- აორტის კოარქტაცია
- გარკვეული მედიკამენტები (NSAID-ები, ორალური კონტრაცეპტივები, კორტიკოსტეროიდები)
დიაგნოსტიკა
ჰიპერტენზიის დიაგნოზი ეფუძნება წნევის სწორ და განმეორებით გაზომვას. NICE-ს გაიდლაინების მიხედვით (NICE NG136):
კლინიკური გაზომვა: წნევა იზომება კალიბრირებული აპარატით, მჯდომარე მდგომარეობაში, 5-წუთიანი დასვენების შემდეგ. ორ სხვადასხვა ვიზიტზე ≥ 140/90 მმ ვწყ ადასტურებს ჰიპერტენზიას.
ამბულატორიული მონიტორინგი (ABPM): 24-საათიანი წნევის მონიტორინგი ოქროს სტანდარტია. საშუალო დღის მაჩვენებელი ≥ 135/85 ადასტურებს დიაგნოზს.
საშინაო მონიტორინგი (HBPM): პაციენტი 7 დღის განმავლობაში დღეში ორჯერ იზომავს წნევას. საშუალო მაჩვენებელი ≥ 135/85 ითვლება დიაგნოსტიკურად.
დამატებითი კვლევები:
- ლაბორატორიული: სისხლის ზოგადი ანალიზი, კრეატინინი, ელექტროლიტები, გლიკოზილირებული ჰემოგლობინი, ლიპიდური პროფილი, შარდის ანალიზი (ალბუმინურიის დასადგენად)
- ინსტრუმენტული: ეკგ, ექოკარდიოგრაფია (მარცხენა პარკუჭის ჰიპერტროფიის შესაფასებლად), თვალის ფსკერის გამოკვლევა, თირკმლის ულტრაბგერითი გამოკვლევა
- მეორადი ჰიპერტენზიის საეჭვოობისას: ალდოსტერონ/რენინის თანაფარდობა, კატექოლამინები, თირკმლის არტერიების დუპლექს-სკანირება
მკურნალობა — წამლები
ჰიპერტენზიის ფარმაკოთერაპიის მიზანია წნევის სტაბილური კონტროლი და სამიზნე ორგანოთა დაცვა. მკურნალობის არჩევანი დამოკიდებულია პაციენტის ასაკზე, თანმხლებ დაავადებებზე და გულ-სისხლძარღვთა რისკის დონეზე (ESC/ESH 2023; NICE NG136).
პირველი რიგის პრეპარატები
აგფ-ინჰიბიტორები (ACE inhibitors)
რამიპრილი და ენალაპრილი ყველაზე ხშირად გამოყენებული აგფ-ინჰიბიტორებია. ისინი ანგიოტენზინ-კონვერტაზას ფერმენტს ბლოკავენ, რაც სისხლძარღვთა გაფართოებას იწვევს. განსაკუთრებით ეფექტურია თირკმლის დაცვისა და დიაბეტიანი პაციენტებისთვის (BNF 87, 2024).
- ამპრილანი 5მგ — რამიპრილი 5 მგ
- ამპრილანი 10მგ — რამიპრილი 10 მგ
- ბერლიპრილი 10მგ — ენალაპრილი 10 მგ
- ბერლიპრილი 20მგ — ენალაპრილი 20 მგ
კალციუმის არხების ბლოკატორები (CCB)
ამლოდიპინი ყველაზე ხშირად დანიშნული CCB-ა, რომელიც სისხლძარღვების გლუვ კუნთებს ადუნებს. ეფექტურია იზოლირებული სისტოლური ჰიპერტენზიისა და ხანდაზმული პაციენტებისთვის (BNF 87, 2024).
- ამლოდიპინი 5მგ — საწყისი დოზა
- ამლოდიპინი 10მგ — მაქსიმალური დოზა
- ამლოკარდი სანოველი 5მგ — ამლოდიპინი 5 მგ
- ამლოკარდი სანოველი 10მგ — ამლოდიპინი 10 მგ
- ამლო-დენკი 5 — ამლოდიპინი 5 მგ
- ამლო-დენკი 10 — ამლოდიპინი 10 მგ
თიაზიდმაგვარი დიურეტიკები
ინდაპამიდი ამცირებს სისხლის მოცულობას და სისხლძარღვთა წინაღობას. განსაკუთრებით რეკომენდებულია ხანდაზმულებისთვის (NICE NG136).
- არიფონი რეტარდი — ინდაპამიდი რეტარდი 1,5 მგ
მეორე რიგის პრეპარატები
ბეტა-ბლოკატორები
ბეტა-ბლოკატორები ამცირებენ გულისცემის სიხშირეს და გულის გამონატყორცნის ძალას. განსაკუთრებით ჩვენებულია გულის იშემიური დაავადების ან გულის უკმარისობის თანაარსებობისას (BNF 87, 2024). NICE NG136-ის მიხედვით, ბეტა-ბლოკატორები ჰიპერტენზიის პირველი არჩევანი არ არის, მაგრამ კონკრეტულ სიტუაციებში მათ ადგილი აქვთ.
- ბისოპროლოლი 5მგ — ბისოპროლოლი 5 მგ
- ბისოპროლოლი 10მგ — ბისოპროლოლი 10 მგ
- ბისოგამა 5მგ — ბისოპროლოლი 5 მგ
- კონკორი — ბისოპროლოლი (ორიგინალი)
- ბეტალოკი 50მგ — მეტოპროლოლი 50 მგ
- ბეტალოკ ზოკი — მეტოპროლოლი სუქცინატი (გახანგრძლივებული მოქმედების)
- ბეტამაქსი 50მგ — მეტოპროლოლი 50 მგ
კომბინირებული პრეპარატები
მონოთერაპია ხშირად არასაკმარისია. ESC/ESH 2023 რეკომენდაციებით, მკურნალობის დაწყება კომბინირებული თერაპიით უფრო ეფექტურია. ხელმისაწვდომი კომბინაციებია:
- ამლოდიპინი/ვალსარტანი 5/160მგ — CCB + ARB კომბინაცია
- ამლოდიპინი/ვალსარტანი 10/160მგ — მაღალი დოზის კომბინაცია
- ამლოდიპინი/ვალსარტანი/ჰიდროქლორთიაზიდი 5/160/12,5მგ — სამმაგი კომბინაცია
- ამლესა 4მგ — ამლოდიპინი + პერინდოპრილი
- ამლესა 8მგ — ამლოდიპინი + პერინდოპრილი მაღალი დოზა
- ამპრილანი HD 5მგ — რამიპრილი + ჰიდროქლორთიაზიდი
დამხმარე თერაპია (კარდიოვასკულური რისკის შესამცირებლად)
ჰიპერტენზიის მართვა მხოლოდ წნევის კონტროლს არ ნიშნავს — მთლიანი კარდიოვასკულური რისკის შემცირებაც აუცილებელია:
- ასპირინი კარდიო 100მგ — ანტითრომბოციტული თერაპია მაღალი რისკის პაციენტებში
- ატორისი 20მგ — ატორვასტატინი, ლიპიდების შესამცირებლად
- ატორისი 40მგ — ატორვასტატინი მაღალი დოზით
> მნიშვნელოვანი: არცერთი ამ პრეპარატის მიღება არ დაიწყოთ ექიმის კონსულტაციის გარეშე. დოზირება და არჩევანი ინდივიდუალურია.
ცხოვრების წესი
ცხოვრების წესის კორექცია ჰიპერტენზიის მართვის ქვაკუთხედია. ხშირ შემთხვევაში, განსაკუთრებით I ხარისხის ჰიპერტენზიისა და დაბალი კარდიოვასკულური რისკისას, არამედიკამენტოზური ზომები თავისთავად საკმარისია (ESC/ESH 2023).
მარილის შეზღუდვა. დღეში 5 გ-ზე ნაკლები მარილის მიღება (ერთი ჩაის კოვზი) სისტოლურ წნევას საშუალოდ 5–6 მმ ვწყ-ით ამცირებს (WHO 2023). თავი აარიდეთ დამარილებულ, კონსერვირებულ და გადამუშავებულ პროდუქტებს.
DASH დიეტა. ბოსტნეულის, ხილის, მთლიანი მარცვლეულის, ნატურალური რძის პროდუქტების, თევზისა და არაჯერულ ცხიმებზე აგებული კვების რაციონი წნევას ეფექტურად ამცირებს (NICE NG136).
ფიზიკური აქტივობა. კვირაში 150 წუთი ზომიერი ინტენსივობის აერობული ვარჯიში (სწრაფი სიარული, ცურვა, ველოსიპედი) სისტოლურ წნევას 5–8 მმ ვწყ-ით ამცირებს.
წონის კონტროლი. ყოველი 1 კგ წონის კლება სისტოლურ წნევას დაახლოებით 1 მმ ვწყ-ით ამცირებს.
ალკოჰოლის შეზღუდვა. მამაკაცებისთვის — არაუმეტეს 14 ერთეულისა კვირაში, ქალებისთვის — იგივე ნორმა.
თამბაქოს მოწევის შეწყვეტა. მოწევა პირდაპირ არ ზრდის წნევას, მაგრამ კარდიოვასკულურ რისკს მრავალჯერ ამატებს.
სტრესის მართვა. რელაქსაციის ტექნიკები, მედიტაცია, ღრმა სუნთქვის ვარჯიშები ხელს უწყობს წნევის სტაბილიზაციას.
კალიუმით მდიდარი საკვები. ბანანი, კარტოფილი, ავოკადო, შპინატი — კალიუმი ანეიტრალებს ნატრიუმის ეფექტს.
პრევენცია
ჰიპერტენზიის პრევენცია ფაქტობრივად ცხოვრების ჯანსაღი წესის დაცვას ეფუძნება:
- რეგულარული წნევის გაზომვა — 18 წლის ზემოთ ყველა ზრდასრულმა წელიწადში ერთხელ მაინც უნდა გაიზომოს წნევა; მაღალი რისკის პირებმა — უფრო ხშირად.
- ჯანსაღი კვება — მარილის, ნაჯერი ცხიმებისა და დამატებული შაქრის შეზღუდვა.
- რეგულარული ვარჯიში — ზომიერი ინტენსივობის აქტივობა კვირაში 150 წუთი (WHO 2023).
- ნორმალური წონის შენარჩუნება — სხეულის მასის ინდექსი 18,5–24,9 ფარგლებში.
- ალკოჰოლისა და თამბაქოს თავიდან აცილება.
- სტრესის მინიმიზაცია — საკმარისი ძილი (7–8 საათი), ფსიქოლოგიური ჰიგიენა.
- თანმხლები მდგომარეობების კონტროლი — შაქრიანი დიაბეტი, დისლიპიდემია, ძილის აპნოე.
გართულებები
დაუმკურნალებელი ან არაადეკვატურად მკურნალობილი ჰიპერტენზია სამიზნე ორგანოთა სერიოზულ დაზიანებას იწვევს:
- ინსულტი — ჰიპერტენზია ინსულტის რისკფაქტორი #1-ია. წნევის 10 მმ ვწყ-ით შემცირება ინსულტის რისკს 35–40%-ით ამცირებს (ESC/ESH 2023).
- გულის ინფარქტი — კორონარული არტერიების ათეროსკლეროზის გაღრმავება.
- გულის უკმარისობა — მარცხენა პარკუჭის ჰიპერტროფია და შემდგომი დისფუნქცია.
- თირკმლის ქრონიკული დაავადება — ნეფროსკლეროზი, ფილტრაციის შემცირება, საბოლოო სტადიის თირკმლის უკმარისობა.
- რეტინოპათია — ბადურის სისხლძარღვთა დაზიანება, მხედველობის დაქვეითება.
- აორტის ანევრიზმა და დისექცია — სიცოცხლისთვის საშიში მდგომარეობა.
- კოგნიტური დაქვეითება და დემენცია — ხანგრძლივი ჰიპერტენზია ვასკულური დემენციის რისკს ზრდის.
- პერიფერიული არტერიების დაავადება — ქვედა კიდურების იშემია.
ხშირად დასმული კითხვები
რა წნევა ითვლება ნორმალურად?
ოპტიმალური სისხლის წნევაა 120/80 მმ ვწყ-ზე ნაკლები. ნორმალურ ფარგლებში ითვლება 120–129/80–84 მმ ვწყ. 140/90 ან მეტი უკვე ჰიპერტენზიად კლასიფიცირდება (ESC/ESH 2023). მნიშვნელოვანია, რომ ერთჯერადი გაზომვა არ არის საკმარისი — დიაგნოზი მრავალჯერადი გაზომვით დასტურდება.
შეიძლება თუ არა ჰიპერტენზიის წამლების მიღების შეწყვეტა?
არა, თვითნებურად არ შეწყვიტოთ მკურნალობა! ჰიპერტენზია ქრონიკული დაავადებაა და პრეპარატების შეწყვეტა წნევის ხელახალ მომატებას და „რიკოშეტის" ეფექტს იწვევს, რაც ინსულტისა და ინფარქტის რისკს ზრდის. მხოლოდ ექიმს შეუძლია დოზის შემცირება ან თერაპიის კორექცია, თუ წნევა სტაბილურად კონტროლდება ცხოვრების წესის ცვლილებებთან ერთად (NICE NG136).
რამდენად ხშირად უნდა გავიზომო წნევა?
თუ ჰიპერტენზია დიაგნოსტირებულია და მკურნალობას იღებთ, წნევა სახლში რეგულარულად — კვირაში 2–3-ჯერ — უნდა გაიზომოთ. დილით, საუზმის წინ, 5-წუთიანი დასვენების შემდეგ. ჩაინიშნეთ მაჩვენებლები და აჩვენეთ ექიმს ყოველი ვიზიტისას. ჯანმრთელმა ზრდასრულებმა წელიწადში ერთხელ მაინც უნდა გაიზომონ წნევა.
შეიძლება თუ არა ბუნებრივი საშუალებებით წნევის კონტროლი?
ნიშნები-ნიშვლის, ვალერიანას ან სხვა ბალახების ეფექტურობა ჰიპერტენზიისას სამეცნიერო მტკიცებულებებით არ არის დადასტურებული. ცხოვრების წესის ცვლილება (დიეტა, ვარჯიში, წონის კლება) ნამდვილად ეფექტურია, მაგრამ მძიმე ჰიპერტენზიისას ამით ვერ შეცვლით მედიკამენტოზურ მკურნალობას. არ ჩაანაცვლოთ დანიშნული წამლები ბიოდანამატებით (BNF 87, 2024).
ორსულობისას როგორ უნდა მოვიქცეთ?
ორსულობით განპირობებული ჰიპერტენზია განსაკუთრებულ მიდგომას მოითხოვს. აგფ-ინჰიბიტორები და ARB-ები ორსულობისას კატეგორიულად უკუნაჩვენებია! ორსულთა ჰიპერტენზიისთვის სარგებლობა/რისკის შეფასების შემდეგ ექიმი ინდივიდუალურად ნიშნავს უსაფრთხო პრეპარატებს (მეთილდოპა, ლაბეტალოლი, ნიფედიპინი). პრეეკლამფსიის ნიშნების არსებობისას სასწრაფო ჰოსპიტალიზაცია აუცილებელია (NICE NG133).
რა კავშირი აქვს ჰიპერტენზიასა და დიაბეტს?
ჰიპერტენზია და ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტი ხშირად თანაარსებობს. დიაბეტიან პაციენტებში სამიზნე წნევა უფრო მკაცრია — < 130/80 მმ ვწყ (ESC/ESH 2023). აგფ-ინჰიბიტორები და ARB-ები პირველი არჩევანია, რადგან ისინი თირკმლის დამცავი ეფექტის მატარებელია და ალბუმინურიას ამცირებენ.
დასკვნა
ჰიპერტენზია ფართოდ გავრცელებული, მაგრამ ეფექტურად მართვადი მდგომარეობაა. ადრეული დიაგნოსტიკა, ცხოვრების წესის კორექცია და მედიკამენტოზური მკურნალობის თანმიმდევრული დაცვა მნიშვნელოვნად ამცირებს ინსულტის, ინფარქტისა და სხვა გართულებების რისკს.
მიმართეთ ექიმს, თუ:
- წნევა რეგულარულად 140/90-ს აღემატება
- განიცდით თავის ტკივილს, თავბრუსხვევას ან მხედველობის დარღვევას
- უკვე იღებთ მკურნალობას, მაგრამ წნევა არ კონტროლდება
- გსურთ ახალი პრეპარატის დაწყება ან არსებულის ცვლილება
არ ელოდოთ სიმპტომებს — რეგულარულად გაიზომეთ წნევა, მიჰყევით ექიმის დანიშნულებას და იზრუნეთ ჯანსაღ ცხოვრებაზე. თქვენი ჯანმრთელობა თქვენს ხელშია.
---
ეს სტატია ატარებს საგანმანათლებლო ხასიათს და არ ჩაანაცვლებს სამედიცინო კონსულტაციას. ნებისმიერი მკურნალობის დაწყებამდე მიმართეთ კვალიფიციურ ექიმს.