მოკლედ
მელოქსიკამი (Meloxicamum) არის არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატი (აასს), რომელიც მიეკუთვნება ოქსიკამების ჯგუფს. იგი სელექციურად თრგუნავს ციკლოოქსიგენაზა-2 (ცოგ-2) ფერმენტს, რის შედეგადაც ხასიათდება შედარებით დაბალი გასტროინტესტინური ტოქსიკურობით კლასიკურ აასსმ-ებთან შედარებით. გამოიყენება ოსტეოართრიტის, რევმატოიდული ართრიტის და ანკილოზირებული სპონდილიტის სიმპტომური მკურნალობისთვის — ტკივილის, ანთებისა და სახსრების სიხისტის შესამცირებლად. ხელმისაწვდომია ტაბლეტების, საინექციო ხსნარის, სუპოზიტორიებისა და გელის ფორმით. სტანდარტული დოზა მოზრდილებში შეადგენს 7,5–15 მგ დღეში ერთხელ. ნახევარგამოყოფის პერიოდი 20 საათია, რაც დღეში ერთჯერადი მიღების საშუალებას იძლევა. ძირითადი გვერდითი ეფექტები მოიცავს გასტროინტესტინურ დარღვევებს, თავბრუსხვევას და შეშუპებას. უკუნაჩვენებია აქტიური კუჭ-ნაწლავის წყლულის, მძიმე გულის, ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობისა და ორსულობის III ტრიმესტრის დროს (BNF 87).
რა არის და ფარმაკოლოგია
მელოქსიკამი არის არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება (აასსმ), რომელიც ქიმიურად მიეკუთვნება ენოლური მჟავის წარმოებულების — ოქსიკამების კლასს. საერთაშორისო არაპატენტური სახელწოდებაა (INN): meloxicamum. პრეპარატი სინთეზირებულ იქნა 1980-იან წლებში ფარმაცევტული კომპანია Boehringer Ingelheim-ის მიერ, ხოლო კლინიკურ პრაქტიკაში შემოვიდა 1990-იანი წლების შუა პერიოდში. ევროპაში პირველი რეგისტრაცია მოხდა 1996 წელს (EMA SmPC).
მელოქსიკამი შეიქმნა პიროქსიკამის სტრუქტურული ანალოგის სახით, თუმცა მისგან განსხვავებით, ცოგ-2-ის მიმართ შედარებით მაღალი სელექციურობით ხასიათდება. ეს თვისება განაპირობებს უფრო ხელსაყრელ გასტროინტესტინურ უსაფრთხოების პროფილს, რაც კლინიკურ კვლევებში — კერძოდ, MELISSA და SELECT გამოკვლევებში — დადასტურდა.
ფარმაკოლოგიური კლასიფიკაციით მელოქსიკამი მიეკუთვნება M01AC ჯგუფს (ოქსიკამები) ATC სისტემის მიხედვით. პრეპარატი შეტანილია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელი მედიკამენტების სიაში (WHO Model List) როგორც ანთების საწინააღმდეგო და ანტირევმატიული საშუალება.
მელოქსიკამი ხელმისაწვდომია მრავალ ფარმაცევტულ ფორმაში: პერორალური ტაბლეტები (7,5 მგ და 15 მგ), საინექციო ხსნარი კუნთშიდა შეყვანისთვის (15 მგ/1,5 მლ), რექტალური სუპოზიტორიები (15 მგ) და გარეგანი გამოყენების გელი. პერორალური ფორმები ყველაზე ფართოდ გამოიყენება ქრონიკული მუსკულოსკელეტური დაავადებების ხანგრძლივი მკურნალობისთვის (BNF 87).
მოქმედების მექანიზმი
მელოქსიკამის ფარმაკოლოგიური ეფექტი რეალიზდება ციკლოოქსიგენაზას (ცოგ) ფერმენტის ინჰიბიციის გზით. ციკლოოქსიგენაზა წარმოადგენს საკვანძო ფერმენტს არაქიდონის მჟავის მეტაბოლიზმში — ის კატალიზებს არაქიდონის მჟავის გარდაქმნას პროსტაგლანდინ H2-ად, საიდანაც შემდგომ სინთეზდება სხვადასხვა პროსტანოიდები: პროსტაგლანდინები (PGE2, PGD2, PGF2α), პროსტაციკლინი (PGI2) და თრომბოქსანი A2 (TXA2).
არსებობს ციკლოოქსიგენაზას ორი ძირითადი იზოფორმა:
- ცოგ-1 (COX-1) — კონსტიტუციური ფერმენტი, რომელიც ფიზიოლოგიურ პირობებში ექსპრესირდება თითქმის ყველა ქსოვილში. მონაწილეობს კუჭის ლორწოვანი გარსის პროტექციაში, თირკმლის პერფუზიის რეგულაციასა და თრომბოციტების აგრეგაციაში.
- ცოგ-2 (COX-2) — ინდუცირებადი ფერმენტი, რომლის ექსპრესია მკვეთრად იზრდება ანთებითი ციტოკინებისა და მიტოგენების ზემოქმედებით. სწორედ ცოგ-2-ით სინთეზირებული პროსტაგლანდინები (განსაკუთრებით PGE2) მონაწილეობენ ანთების, ტკივილისა და ცხელების პათოგენეზში.
მელოქსიკამი პრეფერენციულად თრგუნავს ცოგ-2 ფერმენტს. In vitro კვლევებში დადგენილია, რომ ცოგ-2/ცოგ-1 ინჰიბიციის თანაფარდობა მელოქსიკამისთვის მნიშვნელოვნად უფრო მაღალია, ვიდრე კლასიკური აასსმ-ებისთვის (დიკლოფენაკი, იბუპროფენი, პიროქსიკამი), თუმცა ნაკლებია, ვიდრე სრულად სელექციური ცოგ-2 ინჰიბიტორებისთვის — კოქსიბებისთვის (ცელეკოქსიბი, ეტორიკოქსიბი) (EMA SmPC).
ცოგ-2-ის სელექციური ინჰიბიციის შედეგად მელოქსიკამი:
- ამცირებს ანთებას — თრგუნავს პროანთებითი პროსტაგლანდინების (PGE2) სინთეზს ანთების კერაში, რაც ამცირებს ვაზოდილატაციას, შეშუპებას და ლეიკოციტების მიგრაციას.
- ახდენს ანალგეზიას — ამცირებს პერიფერიული ნოციცეპტორების სენსიტიზაციას პროსტაგლანდინებით, ასევე მოქმედებს ზურგის ტვინის დორსალურ რქაში ცოგ-2-ზე.
- ხასიათდება ანტიპირეტული ეფექტით — თრგუნავს ჰიპოთალამუსში PGE2-ის წარმოქმნას.
ცოგ-1-ის შედარებით დაბალი ინჰიბიციის გამო, თერაპიულ დოზებში მელოქსიკამი ნაკლებად არღვევს კუჭის ლორწოვანი გარსის ცოგ-1-დამოკიდებულ დაცვით მექანიზმებს, რაც ხსნის მის შედარებით ხელსაყრელ კუჭ-ნაწლავურ ტოლერანტობას (NICE NG136).
ჩვენებები
მელოქსიკამი ნაჩვენებია შემდეგი მდგომარეობების სიმპტომური, მოკლე ან ხანგრძლივვადიანი მკურნალობისთვის:
ოსტეოართრიტი (ოსტეოართროზი)
ოსტეოართრიტი (/conditions/osteoarthritis) წარმოადგენს მელოქსიკამის ყველაზე გავრცელებულ ჩვენებას. პრეპარატი ეფექტურად ამცირებს სახსრის ტკივილს, სიხისტეს და ფუნქციური შეზღუდვის ხარისხს. მელოქსიკამი გამოიყენება მუხლის, თეძოს, ხელის და სხვა სახსრების ოსტეოართრიტის დროს, როგორც პირველი რიგის ფარმაკოთერაპიული საშუალება პარაცეტამოლის არაეფექტურობის შემთხვევაში (NICE NG136).
რევმატოიდული ართრიტი
რევმატოიდული ართრიტის (/conditions/rheumatoid-arthritis) დროს მელოქსიკამი გამოიყენება სიმპტომური თერაპიის მიზნით — ტკივილისა და ანთებითი აქტივობის შესამცირებლად. მნიშვნელოვანია, რომ აასსმ-ები, მათ შორის მელოქსიკამი, არ ცვლის დაავადების პროგრესირებას და გამოიყენება დაავადების მომარეგულირებელ ანტირევმატიულ პრეპარატებთან (DMARD-ები) კომბინაციაში (BNF 87).
ანკილოზირებული სპონდილიტი (ბექტერევის დაავადება)
მელოქსიკამი ეფექტურია ანკილოზირებული სპონდილიტის (/conditions/ankylosing-spondylitis) ტკივილისა და სიხისტის სამკურნალოდ, განსაკუთრებით დილის სიხისტის შესამცირებლად. აასსმ-ები, მათ შორის მელოქსიკამი, წარმოადგენს ანკილოზირებული სპონდილიტის პირველი რიგის ფარმაკოთერაპიას (ASAS/EULAR რეკომენდაციები).
იუვენილური ართრიტი
მელოქსიკამი დამტკიცებულია 2 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში იუვენილური იდიოპათიური ართრიტის სიმპტომური მკურნალობისთვის (EMA SmPC). დოზა ინდივიდუალურად განისაზღვრება სხეულის მასის მიხედვით.
სხვა ჩვენებები
კლინიკურ პრაქტიკაში მელოქსიკამი ასევე გამოიყენება მწვავე მუსკულოსკელეტური ტკივილის, ტენდინიტის, ბურსიტის და სხვა ანთებითი მდგომარეობების შემთხვევაში, თუმცა ეს ჩვენებები შესაძლოა ყველა ქვეყანაში არ იყოს ოფიციალურად რეგისტრირებული. საინექციო ფორმა განსაკუთრებით გამოსადეგია ოსტეოართრიტისა და რევმატოიდული ართრიტის მწვავე გამწვავებების მოკლევადიან მკურნალობაში (EMA SmPC).
დოზირება
მოზრდილები
ოსტეოართრიტი:
- საწყისი დოზა: 7,5 მგ დღეში ერთხელ პერორალურად
- საჭიროების შემთხვევაში დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ-მდე დღეში ერთხელ
- მაქსიმალური დღიური დოზა: 15 მგ (BNF 87)
რევმატოიდული ართრიტი:
- რეკომენდებული დოზა: 15 მგ დღეში ერთხელ
- კლინიკური პასუხის მიღწევის შემდეგ შესაძლებელია დოზის შემცირება 7,5 მგ-მდე
- მაქსიმალური დღიური დოზა: 15 მგ
ანკილოზირებული სპონდილიტი:
- რეკომენდებული დოზა: 15 მგ დღეში ერთხელ
- შესაძლებელია შემცირება 7,5 მგ-მდე
საინექციო ფორმა:
- 15 მგ (1,5 მლ) ღრმა კუნთშიდა ინექცია, დღეში ერთხელ
- მაქსიმალურად 2-3 დღის განმავლობაში, შემდეგ პერორალურ ფორმაზე გადასვლა
ხანდაზმული პაციენტები (≥65 წელი)
- რეკომენდებული დოზა: 7,5 მგ დღეში
- გვერდითი ეფექტების მომატებული რისკის გამო, მაქსიმალური დოზა 7,5 მგ/დღეში სასურველია (EMA SmPC)
ბავშვები (≥2 წელი)
- იუვენილური ართრიტის დროს: 0,125 მგ/კგ დღეში ერთხელ
- მაქსიმალური დოზა: 7,5 მგ დღეში
- ხელმისაწვდომია სუსპენზიის ფორმა (7,5 მგ/5 მლ)
თირკმლის უკმარისობა
- მსუბუქი-საშუალო სიმძიმის (კრეატინინის კლირენსი >25 მლ/წთ): დოზის კორექცია არ არის საჭირო, მაგრამ რეკომენდებულია მინიმალური ეფექტური დოზა
- მძიმე თირკმლის უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი <25 მლ/წთ): უკუნაჩვენებია
- დიალიზზე მყოფი პაციენტები: არ უნდა აჭარბებდეს 7,5 მგ-ს (BNF 87)
ღვიძლის უკმარისობა
- მსუბუქი-საშუალო სიმძიმის: დოზის კორექცია არ არის საჭირო
- მძიმე ღვიძლის უკმარისობა (Child-Pugh C): უკუნაჩვენებია
მიღების წესი
ტაბლეტები მიიღება საკვებთან ერთად, საკმარისი რაოდენობის წყლით, დღეში ერთხელ. ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესების მიზნით რეკომენდებულია მინიმალური ეფექტური დოზის გამოყენება მინიმალური ხანგრძლივობით (EMA SmPC).
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
მელოქსიკამი პერორალური მიღების შემდეგ კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 89%-ს. პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა მიღებიდან 5-6 საათში. საკვების მიღება არ ახდენს მნიშვნელოვან გავლენას ბიოშეღწევადობაზე. სტაბილური კონცენტრაცია (steady state) მყარდება 3-5 დღეში (EMA SmPC).
განაწილება
მელოქსიკამი მაღალი ხარისხით უკავშირდება პლაზმის ცილებს — ძირითადად ალბუმინს (>99,4%). განაწილების მოცულობა დაბალია — დაახლოებით 10-16 ლიტრი. პრეპარატი კარგად აღწევს სინოვიალურ სითხეში, სადაც კონცენტრაცია შეადგენს პლაზმური კონცენტრაციის დაახლოებით 40-50%-ს, რაც კლინიკურად მნიშვნელოვანია სახსროვანი დაავადებების მკურნალობისას.
მეტაბოლიზმი
მელოქსიკამი მეტაბოლიზდება ღვიძლში ციტოქრომ P450 სისტემის მეშვეობით, ძირითადად CYP2C9 იზოფერმენტით, ნაწილობრივ CYP3A4 მონაწილეობით. წარმოიქმნება ოთხი ფარმაკოლოგიურად არააქტიური მეტაბოლიტი: 5'-ჰიდროქსიმელოქსიკამი (ძირითადი), 5'-კარბოქსიმელოქსიკამი და ორი სხვა მეტაბოლიტი.
ექსკრეცია
მელოქსიკამი გამოიყოფა თანაბრად შარდით და განავლით მეტაბოლიტების სახით. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½) შეადგენს საშუალოდ 20 საათს (15-20 საათი), რაც საშუალებას იძლევა დღეში ერთხელ მიღებით. პლაზმული კლირენსი შეადგენს დაახლოებით 8 მლ/წთ. უცვლელი სახით 3%-ზე ნაკლები გამოიყოფა შარდით (EMA SmPC).
გვერდითი ეფექტები
მელოქსიკამის გვერდითი ეფექტების პროფილი სხვა აასსმ-ების მსგავსია, თუმცა ცოგ-2 სელექციურობის გამო გასტროინტესტინური გართულებების სიხშირე შედარებით დაბალია.
ხშირი გვერდითი ეფექტები (≥1/100)
- კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი: დისპეფსია, გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, დიარეა, ყაბზობა, მეტეორიზმი
- ნერვული სისტემა: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა
- კანი: ქავილი, გამონაყარი
- სისხლის სისტემა: ანემია
- ელექტროლიტური ბალანსი: პერიფერიული შეშუპება, სითხის რეტენცია
ნაკლებად ხშირი გვერდითი ეფექტები (1/1000 – 1/100)
- კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი: კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა (ფარული ან აშკარა), გასტრიტი, სტომატიტი, ეზოფაგიტი
- ღვიძლი: ღვიძლის ტრანსამინაზების (ALT, AST) მომატება
- თირკმელები: კრეატინინისა და შარდოვანას მომატება სისხლში
- კარდიოვასკულარული: არტერიული წნევის მომატება, ტაქიკარდია, ფლაშინგი
- სისხლის სისტემა: ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია
- ალერგიული რეაქციები: ურტიკარია
იშვიათი, მაგრამ სერიოზული გვერდითი ეფექტები (<1/1000)
- კუჭ-ნაწლავის გართულებები: კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული, პერფორაცია — პოტენციურად სიცოცხლისთვის საშიში
- კარდიოვასკულარული: მიოკარდიუმის ინფარქტი, ინსულტი — განსაკუთრებით ხანგრძლივი გამოყენებისას მაღალ დოზებში (EMA უსაფრთხოების განცხადება)
- ღვიძლი: ჰეპატიტი, სიყვითლე
- თირკმელები: მწვავე თირკმლის უკმარისობა, ინტერსტიციული ნეფრიტი, ნეფროზული სინდრომი
- კანი: სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN), ბულოზური დერმატიტი
- სისხლი: აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია
- ანაფილაქსიური რეაქციები
კარდიოვასკულარული რისკი
ყველა აასსმ-ის მსგავსად, მელოქსიკამის ხანგრძლივი გამოყენება ასოცირებულია კარდიოვასკულარული თრომბოტიკური მოვლენების (მიოკარდიუმის ინფარქტი, ინსულტი) მცირედ მომატებულ რისკთან. რეკომენდებულია მინიმალური ეფექტური დოზის გამოყენება მინიმალური ხანგრძლივობით (NICE NG136, BNF 87).
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- მელოქსიკამის ან პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობა
- ასპირინის ან სხვა აასსმ-ების მიღებისას ასთმის, ურტიკარიის ან რინიტის ანამნეზი (აასსმ-ინდუცირებული ბრონქოსპაზმი)
- აქტიური კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული, ან რეციდივის ანამნეზი
- აქტიური კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა
- მძიმე ღვიძლის უკმარისობა
- მძიმე თირკმლის უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი <25 მლ/წთ) დიალიზის გარეშე
- მძიმე გულის უკმარისობა (NYHA III-IV)
- ორსულობის III ტრიმესტრი
- აქტიური ცერებროვასკულარული სისხლდენა
- 2 წლამდე ასაკი (EMA SmPC)
სიფრთხილის ზომები
- გასტროინტესტინური რისკი: ხანდაზმულ პაციენტებში, კუჭის წყლულის ანამნეზის, ანტიკოაგულანტების ან კორტიკოსტეროიდების ერთდროული გამოყენებისას — რეკომენდებულია პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორის (PPI) ერთდროული დანიშვნა
- კარდიოვასკულარული რისკი: კორონარული დაავადების, ცერებროვასკულარული დაავადების, პერიფერიული არტერიული დაავადების, არტერიული ჰიპერტენზიის, დიაბეტისა და ჰიპერლიპიდემიის მქონე პაციენტებში
- თირკმლის ფუნქცია: დეჰიდრატაციის, გულის უკმარისობისა და დიურეტიკების მიღების დროს თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი სავალდებულოა (BNF 87)
ურთიერთქმედებები
მელოქსიკამი ურთიერთქმედებს მრავალ სამკურნალწამლო ჯგუფთან, რაც მოითხოვს ფრთხილად მონიტორინგს.
მაღალი კლინიკური მნიშვნელობის ურთიერთქმედებები
- ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი, ჰეპარინი, პირდაპირი ორალური ანტიკოაგულანტები): სისხლდენის რისკის მნიშვნელოვანი ზრდა. ერთდროული გამოყენება მოითხოვს INR-ის მონიტორინგს ვარფარინის შემთხვევაში (BNF 87).
- ლითიუმი: მელოქსიკამი ამცირებს ლითიუმის რენალურ კლირენსს, რაც ზრდის პლაზმურ კონცენტრაციას და ტოქსიკურობის რისკს. საჭიროა ლითიუმის დონის მონიტორინგი.
- მეტოტრექსატი: აასსმ-ები ამცირებენ მეტოტრექსატის რენალურ ექსკრეციას, რაც ზრდის მიელოსუპრესიის რისკს. მაღალი დოზით მეტოტრექსატის შემთხვევაში კომბინაცია უკუნაჩვენებია.
- აისს ინჰიბიტორები / ARB-ები / დიურეტიკები: მელოქსიკამი ამცირებს ანტიჰიპერტენზიულ ეფექტს და ზრდის მწვავე თირკმლის უკმარისობის რისკს, განსაკუთრებით სამკომპონენტიანი კომბინაციით („სამმაგი წამარა" — აასსმ + აისს/ARB + დიურეტიკი).
საშუალო კლინიკური მნიშვნელობის ურთიერთქმედებები
- ასპირინი (დაბალი დოზა): კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის რისკის ადიტიური ზრდა. ასპირინის ანტიაგრეგაციული ეფექტის შესუსტება შესაძლებელია.
- სელექციური სეროტონინის უკუშეთვისების ინჰიბიტორები (SSRI): სისხლდენის რისკის ზრდა.
- ციკლოსპორინი: ნეფროტოქსიკურობის რისკის ზრდა.
- კორტიკოსტეროიდები: კუჭ-ნაწლავის წყლულისა და სისხლდენის რისკის ზრდა.
- სხვა აასსმ-ები: ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია — ეფექტურობა არ იზრდება, მაგრამ გვერდითი ეფექტები ჯამდება.
CYP2C9 ურთიერთქმედებები
მელოქსიკამი მეტაბოლიზდება CYP2C9-ით. CYP2C9-ის ინჰიბიტორებმა (მაგ., ფლუკონაზოლი, ვორიკონაზოლი) შეიძლება გაზარდონ მელოქსიკამის პლაზმური კონცენტრაცია. CYP2C9 ნელი მეტაბოლიზატორების (2/3, 3/3 გენოტიპი) შემთხვევაში საჭიროა დოზის კორექცია (EMA SmPC).
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
მელოქსიკამი უკუნაჩვენებია ორსულობის III ტრიმესტრში. ყველა აასსმ-ის მსგავსად, III ტრიმესტრში მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს:
- ნაყოფის დუქტუს არტერიოზუსის ნაადრევი დახურვა
- ფილტვის ჰიპერტენზია ახალშობილში
- ოლიგოჰიდრამნიონი (ნაყოფის თირკმლის ფუნქციის დარღვევით)
- მშობიარობის დაგვიანება (ტოკოლიზური ეფექტი)
ორსულობის I და II ტრიმესტრში მელოქსიკამი არ არის რეკომენდებული, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკს. ცხოველთა კვლევებში გამოვლენილია რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (EMA SmPC).
FDA კატეგორია: C (I-II ტრიმესტრი) / D (III ტრიმესტრი).
EMA 2022 წლიდან რეკომენდაციას იძლევა აასსმ-ების თავიდან აცილებას ორსულობის 20-ე კვირის შემდეგ ოლიგოჰიდრამნიონის რისკის გამო.
ლაქტაცია
მელოქსიკამი გამოიყოფა დედის რძეში მცირე რაოდენობით. ლაქტაციის პერიოდში მიღება არ არის რეკომენდებული. თუ მიღება აუცილებელია, უნდა განიხილებოდეს ძუძუთი კვების შეწყვეტა (BNF 87).
ბრენდები საქართველოში
საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე მელოქსიკამი ხელმისაწვდომია რამდენიმე ბრენდული სახელწოდებით:
- ამელოტექსი ნიუ (/medications/ameloteqsi-new-15mg-20t) — ტაბლეტები 15 მგ, 20 ცალი
- ამელოტექსი ნიუ გელი (/medications/ameloteqsi-new-1-50g-geli) — გელი 1%, 50 გ
- ამელოტექსი ნიუ სუპოზიტორია (/medications/ameloteqsi-new15mg-6supoz-req) — რექტალური სუპოზიტორიები 15 მგ, 6 ცალი
გარდა ამისა, საქართველოში შესაძლებელია ხელმისაწვდომი იყოს მელოქსიკამის სხვა გენერიკული და ბრენდული პრეპარატები, მათ შორის მოვალისი (Movalis) — ორიგინალური პრეპარატი Boehringer Ingelheim-ისგან. კონკრეტული ბრენდის არჩევისას რეკომენდებულია ფარმაცევტთან ან ექიმთან კონსულტაცია.
ხშირად დასმული კითხვები
რა დროს უნდა მივიღო მელოქსიკამი — დილით თუ საღამოს?
მელოქსიკამი შეიძლება მიღებულ იქნას დღის ნებისმიერ მონაკვეთში, რადგან მისი ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი (დაახლოებით 20 საათი) უზრუნველყოფს 24-საათიან ეფექტს. უმჯობესია მიიღოთ ყოველდღე ერთსა და იმავე დროს, საკვებთან ერთად, კუჭის გაღიზიანების შესამცირებლად.
შეიძლება თუ არა მელოქსიკამის იბუპროფენთან ერთად მიღება?
არა, მელოქსიკამის სხვა აასსმ-ებთან (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი, ნაპროქსენი) ერთდროულად მიღება უკუნაჩვენებია. ეს კომბინაცია არ ზრდის ეფექტურობას, მაგრამ მნიშვნელოვნად ზრდის კუჭ-ნაწლავის სისხლდენისა და წყლულის განვითარების რისკს (BNF 87).
რამდენ ხანში იწყებს მელოქსიკამი მოქმედებას?
პერორალური მიღების შემდეგ ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტი ჩვეულებრივ იწყება 1-2 საათში. სრული ანთების საწინააღმდეგო ეფექტის მისაღწევად შეიძლება საჭირო გახდეს 2-4 კვირიანი რეგულარული მიღება, განსაკუთრებით ქრონიკული ანთებითი დაავადებების დროს.
რამდენ ხანს შეიძლება მელოქსიკამის მიღება?
მელოქსიკამი გამიზნულია როგორც მოკლე, ისე ხანგრძლივვადიანი მიღებისთვის, თუმცა ყველა აასსმ-ის მსგავსად, რეკომენდებულია მინიმალური ეფექტური დოზის მინიმალური ხანგრძლივობით გამოყენება. ხანგრძლივი თერაპიისას აუცილებელია პერიოდული კლინიკური შეფასება და თირკმლის, ღვიძლის ფუნქციისა და სისხლის საერთო ანალიზის კონტროლი (NICE NG136).
რა განსხვავებაა მელოქსიკამსა და დიკლოფენაკს შორის?
ორივე აასსმ-ია, მაგრამ მელოქსიკამი უფრო სელექციურად თრგუნავს ცოგ-2 ფერმენტს, რაც თეორიულად ნიშნავს კუჭ-ნაწლავის გვერდითი ეფექტების დაბალ რისკს. მელოქსიკამის უპირატესობაა დღეში ერთხელ მიღება (20-საათიანი ნახევარგამოყოფა), მაშინ როცა დიკლოფენაკი ჩვეულებრივ დღეში 2-3-ჯერ მიიღება. არჩევანი ინდივიდუალურად უნდა მოხდეს პაციენტის რისკის ფაქტორებისა და კლინიკური პასუხის გათვალისწინებით (BNF 87).
უკუნაჩვენებია თუ არა მელოქსიკამი ასთმის მქონე პაციენტებისთვის?
მელოქსიკამი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ ასპირინის ან აასსმ-ით ინდუცირებული ბრონქოსპაზმი, ურტიკარია ან რინიტი (ე.წ. „ასპირინით ინდუცირებული ასთმა" ან NSAIDs-exacerbated respiratory disease — NERD). კონტროლირებადი ასთმის დროს, აასსმ-ინდუცირებული ბრონქოსპაზმის ანამნეზის გარეშე, მელოქსიკამი სიფრთხილით შეიძლება გამოყენებულ იქნას ექიმის მეთვალყურეობით (EMA SmPC).