მოკლედ
ფლურბიპროფენი (Flurbiprofen) არის არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატი (NSAID), რომელიც მიეკუთვნება პროპიონის მჟავას წარმოებულთა ჯგუფს. იგი გამოიყენება ტკივილის, ანთების და ცხელების სამკურნალოდ სხვადასხვა მდგომარეობების დროს — მათ შორის რევმატოიდული ართრიტის, ოსტეოართრიტის, ანკილოზებადი სპონდილიტის, თვალის ოპერაციისშემდგომი ანთებისა და ყელის ტკივილის დროს. ფლურბიპროფენი ხელმისაწვდომია ტაბლეტების, თვალის წვეთებისა და პერორალური ლედენების სახით. მისი მოქმედების მექანიზმი ეფუძნება ციკლოოქსიგენაზას (COX-1 და COX-2) ფერმენტების ინჰიბირებას, რაც ამცირებს პროსტაგლანდინების სინთეზს. ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 3–6 საათს (BNF 87).
რა არის და ფარმაკოლოგია
ფლურბიპროფენი არის არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება (NSAID), რომელიც ეკუთვნის 2-არილპროპიონის მჟავას (პროფენების) წარმოებულთა კლასს. ქიმიურად ის წარმოადგენს 2-(2-ფტორბიფენილ-4-ილ)პროპიონის მჟავას. პრეპარატი პირველად სინთეზირდა 1960-იან წლებში Boots Company-ის მიერ დიდ ბრიტანეთში — იმავე კვლევით ჯგუფში, რომელმაც იბუპროფენი შექმნა.
ფლურბიპროფენი კლასიფიცირდება როგორც არასელექციური COX ინჰიბიტორი, რომელიც აინჰიბირებს როგორც COX-1, ისე COX-2 იზოფერმენტებს. იგი ხასიათდება გამოხატული ანალგეზიური, ანთების საწინააღმდეგო და ანტიპირეტიკული თვისებებით (EMA SmPC).
პრეპარატი შეტანილია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელი წამლების ნუსხაში თვალის ფორმულაციის სახით (WHO Model List). სხვადასხვა ქვეყანაში ფლურბიპროფენი ხელმისაწვდომია რამდენიმე ფარმაცევტულ ფორმაში:
- პერორალური ტაბლეტები (50 მგ, 100 მგ) — მუსკულოსკელეტური ტკივილისა და ანთებისათვის
- თვალის წვეთები (0.03%) — ოფთალმოლოგიური გამოყენებისთვის
- ლედენები/პასტილები (8.75 მგ) — ყელის ტკივილისთვის
- გარეგანი გელი — ლოკალური ტკივილის შესამსუბუქებლად
ფლურბიპროფენი სტრუქტურულად და ფარმაკოლოგიურად ახლოსაა კეტოპროფენთან და იბუპროფენთან, თუმცა ფტორის ატომის არსებობა ბიფენილის ბირთვზე მას აძლევს გაძლიერებულ ანთების საწინააღმდეგო აქტივობას (BNF 87).
მოქმედების მექანიზმი
ფლურბიპროფენის ფარმაკოლოგიური მოქმედება ძირითადად განპირობებულია ციკლოოქსიგენაზას (COX) ფერმენტული სისტემის ინჰიბირებით. ეს ფერმენტი (პროსტაგლანდინ-ენდოპეროქსიდ სინთაზა) კატალიზებს არაქიდონის მჟავის გარდაქმნას პროსტაგლანდინ H₂-ად — საკვანძო შუალედურ პროდუქტად, საიდანაც წარმოიქმნება პროსტაგლანდინები (PGE₂, PGF₂α, PGD₂), პროსტაციკლინი (PGI₂) და თრომბოქსანი (TXA₂).
COX-1 და COX-2 ინჰიბირება
ფლურბიპროფენი არასელექციურად აბლოკირებს ორივე იზოფორმას:
- COX-1 — კონსტიტუციურად ექსპრესირებული ფერმენტი, რომელიც მონაწილეობს კუჭის ლორწოვანი გარსის ციტოპროტექციაში, თრომბოციტების აგრეგაციაში და თირკმელების ჰომეოსტაზში
- COX-2 — ინდუცირებადი ფერმენტი, რომლის ექსპრესია იზრდება ანთებითი სტიმულების (ციტოკინები, მიტოგენები) ზემოქმედებით
ფლურბიპროფენი კონკურენტულად უკავშირდება COX ფერმენტის აქტიურ ცენტრს, განსაკუთრებით არგინინ-120 და ტიროზინ-385 ამინომჟავურ ნაშთებს, რითაც ხელს უშლის არაქიდონის მჟავას სუბსტრატზე წვდომას (EMA SmPC).
ანალგეზიური ეფექტი
ტკივილგამაყუჩებელი მოქმედება განპირობებულია:
- პერიფერიულ ქსოვილებში PGE₂ სინთეზის შემცირებით, რაც ამცირებს ნოციცეპტორების სენსიტიზაციას ბრადიკინინისა და ჰისტამინის მიმართ
- ცენტრალური ნერვული სისტემის დონეზე პროსტაგლანდინების პროდუქციის დათრგუნვით ზურგის ტვინის უკანა რქებში
ანთების საწინააღმდეგო ეფექტი
პროსტაგლანდინების (განსაკუთრებით PGE₂) სინთეზის ინჰიბირება იწვევს:
- ვაზოდილატაციის შემცირებას
- კაპილარული გამტარობის დაქვეითებას
- ლეიკოციტების მიგრაციის შენელებას ანთების კერაში
ანტიპირეტიკული ეფექტი
ჰიპოთალამუსის თერმორეგულაციის ცენტრში PGE₂ სინთეზის ინჰიბირებით ხდება სხეულის ტემპერატურის ნორმალიზაცია ცხელების დროს.
თრომბოციტების ანტიაგრეგაციული ეფექტი
ფლურბიპროფენი აინჰიბირებს თრომბოქსან A₂-ის წარმოქმნას თრომბოციტებში COX-1-ის დათრგუნვის გზით, რითაც ამცირებს თრომბოციტების აგრეგაციას. ეს ეფექტი შექცევადია (ასპირინისგან განსხვავებით) და გრძელდება მხოლოდ პრეპარატის პლაზმური კონცენტრაციის შენარჩუნების პერიოდში.
ჩვენებები
ფლურბიპროფენი გამოიყენება მრავალფეროვანი მტკივნეული და ანთებითი მდგომარეობების სამკურნალოდ:
მუსკულოსკელეტური დაავადებები
- რევმატოიდული ართრიტი (/conditions/revmatoiduli-artriti) — სახსრების ტკივილისა და ანთების შესამსუბუქებლად, როგორც სიმპტომატური თერაპიის კომპონენტი (NICE NG100)
- ოსტეოართრიტი (/conditions/osteoartriti) — მუხლის, თეძოს და ხელის სახსრების დეგენერაციული დაავადების დროს ტკივილის კონტროლისთვის
- ანკილოზებადი სპონდილიტი — ზურგის ტკივილისა და სიმტკიცის შესამცირებლად
- რბილი ქსოვილების დაზიანებები — ბურსიტი, ტენდინიტი, სინოვიტი
ტკივილის მენეჯმენტი
- პოსტოპერაციული ტკივილი
- დისმენორეა (/conditions/dismenorea) — პირველადი მტკივნეული მენსტრუაცია
- კბილის ტკივილი და სტომატოლოგიური ჩარევებისშემდგომი ტკივილი
- თავის ტკივილი და მიგრენი
ოფთალმოლოგია (თვალის წვეთები 0.03%)
- თვალის ოპერაციის დროს მიოზის პრევენცია (კატარაქტის ექსტრაქციისას)
- პოსტოპერაციული ანთების მკურნალობა
- ცისტოიდური მაკულარული შეშუპების პროფილაქტიკა ქირურგიის შემდეგ (EMA SmPC)
ყელის ტკივილი (ლედენის ფორმა 8.75 მგ)
- მწვავე ფარინგიტის სიმპტომატური მკურნალობა
- ყელის ანთებით გამოწვეული ტკივილისა და შეშუპების შემსუბუქება
ფლურბიპროფენი არ ცვლის დაავადების მიმდინარეობას რევმატულ პათოლოგიებში და გამოიყენება მხოლოდ სიმპტომატური მკურნალობისთვის. ქრონიკულ მდგომარეობებში რეკომენდებულია ეფექტური მინიმალური დოზის გამოყენება მოკლე ვადით (BNF 87).
დოზირება
მოზრდილები — პერორალური ფორმა
რევმატოიდული ართრიტი, ოსტეოართრიტი, ანკილოზებადი სპონდილიტი:
- 150–200 მგ/დღეში, გაყოფილი 2–4 მიღებაზე
- მაქსიმალური დოზა: 300 მგ/დღეში
- სასურველია საკვებთან ერთად მიღება
მწვავე მუსკულოსკელეტური ტკივილი:
- 100–150 მგ/დღეში, გაყოფილი 2–3 მიღებაზე
- ხანგრძლივობა: მინიმალური ეფექტური პერიოდი
დისმენორეა:
- 50–100 მგ ყოველ 4–6 საათში
- მაქსიმალური: 300 მგ/დღეში
- მკურნალობის დაწყება სიმპტომების გამოჩენისთანავე
ოფთალმოლოგიური გამოყენება (0.03% წვეთები)
- ოპერაციის წინ: 1 წვეთი ყოველ 30 წუთში (ჯამში 4 წვეთი, 2 საათის განმავლობაში ოპერაციამდე)
- პოსტოპერაციულად: 1 წვეთი 4-ჯერ დღეში 2–4 კვირის განმავლობაში
ყელის ტკივილი (ლედენი 8.75 მგ)
- მოზრდილები და 12 წელს ზემოთ: 1 ლედენი ყოველ 3–6 საათში
- მაქსიმალური: 5 ლედენი/დღეში
- ხანგრძლივობა: არაუმეტეს 3 დღისა
ბავშვები
პერორალური ფორმა 12 წლამდე ბავშვებისთვის ჩვეულებრივ არ არის რეკომენდებული. თვალის წვეთები შეიძლება გამოყენებულ იქნას ექიმის დანიშნულებით.
თირკმელების ფუნქციის დარღვევა
- მსუბუქი უკმარისობა: სიფრთხილით, მინიმალური ეფექტური დოზა
- ზომიერი-მძიმე უკმარისობა (GFR <30 მლ/წთ): უკუნაჩვენებია (BNF 87)
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა
- მსუბუქი-ზომიერი: დოზის შემცირება, ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი
- მძიმე ღვიძლის უკმარისობა: უკუნაჩვენებია
ხანდაზმული პაციენტები
რეკომენდებულია დაბალი საწყისი დოზა გვერდითი ეფექტების გაზრდილი რისკის გამო. გასტროპროტექციის თანაერთი დანიშვნა სასურველია (NICE NG136).
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
ფლურბიპროფენი პერორალური მიღების შემდეგ სწრაფად და თითქმის სრულად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ბიოშეღწევადობა აღემატება 90%-ს. პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 1–2 საათში მიღებიდან. საკვები ოდნავ აფერხებს აბსორბციის სისწრაფეს, მაგრამ არ ამცირებს ბიოშეღწევადობას (EMA SmPC).
განაწილება
- განაწილების მოცულობა: 0.10–0.15 ლ/კგ
- ცილებთან შეკავშირება: >99% (ძირითადად ალბუმინთან)
- კარგად აღწევს სინოვიურ სითხეში, სადაც კონცენტრაცია შედარებულია პლაზმურთან
მეტაბოლიზმი
ფლურბიპროფენი მეტაბოლიზდება ღვიძლში ძირითადად CYP2C9 ფერმენტის მეშვეობით. ძირითადი მეტაბოლიტებია:
- 4'-ჰიდროქსიფლურბიპროფენი (ძირითადი)
- 3',4'-დიჰიდროქსიფლურბიპროფენი
მეტაბოლიტები ფარმაკოლოგიურად არააქტიურია. ხდება აგრეთვე გლუკურონიდაცია.
ექსკრეცია
- ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდი: 3–6 საათი (საშუალოდ 4.7 სთ)
- ექსკრეციის გზა: ძირითადად თირკმელებით (~70%), მეტაბოლიტებისა და გლუკურონიდის კონიუგატების სახით
- განავლით გამოიყოფა <5%
- კლირენსი: დაახლოებით 1.5–2.5 ლ/სთ
ხანდაზმულ პაციენტებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეიძლება გახანგრძლივდეს. თირკმელების უკმარისობის დროს თავისუფალი ფრაქციის ზრდა შეინიშნება ჰიპოალბუმინემიის გამო (BNF 87).
გვერდითი ეფექტები
ხშირი (>10%)
- დისპეფსია, ეპიგასტრალური ტკივილი
- გულისრევა
- დიარეა
ნაკლებად ხშირი (1–10%)
- თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა
- მუცლის შებერილობა
- ყაბზობა
- ღებინება
- სტომატიტი
- გამონაყარი, ქავილი
- პერიფერიული შეშუპება
- ტრანსამინაზების მომატება
- ტინიტუსი
იშვიათი, მაგრამ სერიოზული
გასტროინტესტინალური:
- კუჭის/თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული
- გასტროინტესტინალური სისხლდენა, პერფორაცია
- პანკრეატიტი
კარდიოვასკულარული:
- მიოკარდიუმის ინფარქტის რისკის ზრდა (განსაკუთრებით ხანგრძლივი, მაღალდოზიანი გამოყენებისას)
- ინსულტი
- გულის უკმარისობის გაუარესება
- არტერიული ჰიპერტენზიის გამწვავება
რენალური:
- თირკმელების ფუნქციის გაუარესება
- ინტერსტიციული ნეფრიტი
- ნეფროტიკური სინდრომი
- პაპილარული ნეკროზი
ჰემატოლოგიური:
- აგრანულოციტოზი
- აპლასტიური ანემია
- თრომბოციტოპენია
ჰეპატოტოქსიკურობა:
- ჰეპატიტი, სიყვითლე
- ღვიძლის უკმარისობა (ძალიან იშვიათად)
კანის რეაქციები:
- სტივენს-ჯონსონის სინდრომი
- ტოქსიკური ეპიდერმალური ნეკროლიზი
- ექსფოლიაციური დერმატიტი
ანაფილაქსია და ბრონქოსპაზმი — განსაკუთრებით ასპირინისადმი მგრძნობიარე პაციენტებში (EMA SmPC).
თვალის წვეთები — ლოკალური ეფექტები
- თვალის წვა, ჩხვლეტა
- კონიუნქტივალური ჰიპერემია
- გარდამავალი მხედველობის დაბინდვა
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- ჰიპერმგრძნობელობა ფლურბიპროფენის ან სხვა NSAID-ების მიმართ
- ასპირინით ან სხვა NSAID-ით გამოწვეული ასთმა, ანგიოშეშუპება ან ურტიკარია ანამნეზში
- აქტიური პეპტიკური წყლული ან გასტროინტესტინალური სისხლდენა
- მძიმე გულის უკმარისობა (NYHA IV)
- მძიმე ღვიძლის ან თირკმელების უკმარისობა
- ორსულობის III ტრიმესტრი
- აქტიური ცერებროვასკულარი სისხლდენა
სიფრთხილე
- გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების ანამნეზი ან რისკ-ფაქტორები
- ჰიპერტენზია
- 65 წელს ზემოთ ასაკი
- ანტიკოაგულანტებთან ერთდროული გამოყენება
- ბრონქული ასთმა
- შემაერთებელი ქსოვილის სისტემური დაავადებები (SLE)
- დეჰიდრატაცია
- ჰელიკობაქტერის ინფექცია
რეკომენდებულია მინიმალური ეფექტური დოზის მინიმალური ვადით გამოყენება (NICE NG136; BNF 87).
ურთიერთქმედებები
მაღალი რისკის ურთიერთქმედებები
ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი, DOAC-ები):
- სისხლდენის რისკის მნიშვნელოვანი ზრდა
- ფლურბიპროფენი აძლიერებს ანტიკოაგულანტულ ეფექტს და თავადაც ზიანებს კუჭის ლორწოვანს
ლითიუმი:
- პლაზმური კონცენტრაციის 15–25%-ით ზრდა თირკმელების კლირენსის შემცირების გამო
- საჭიროა ლითიუმის დონის მონიტორინგი
მეტოტრექსატი:
- მეტოტრექსატის კლირენსის შემცირება, ტოქსიკურობის რისკის ზრდა
- მაღალდოზიანი მეტოტრექსატის დროს კომბინაცია თავიდან უნდა იქნას აცილებული
სხვა NSAID-ები და ასპირინი:
- გასტროინტესტინალური გართულებების რისკის კუმულაციური ზრდა
- არ არის რეკომენდებული ერთდროული გამოყენება
კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები
ACE ინჰიბიტორები/ARB-ები:
- ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის შემცირება
- თირკმელების ფუნქციის გაუარესების რისკი (განსაკუთრებით დიურეტიკებთან კომბინაციაში — „სამეული ურთიერთქმედება")
დიურეტიკები:
- ნატრიურეტიკული ეფექტის შემცირება
- ჰიპერკალიემიის რისკი (კალიუმშემანარჩუნებელი დიურეტიკებით)
SSRI ანტიდეპრესანტები:
- გასტროინტესტინალური სისხლდენის რისკის ზრდა
კორტიკოსტეროიდები:
- პეპტიკური წყლულისა და სისხლდენის რისკის ზრდა
CYP2C9 ინჰიბიტორები (ფლუკონაზოლი):
- ფლურბიპროფენის მეტაბოლიზმის შენელება, ექსპოზიციის ზრდა (EMA SmPC)
ციკლოსპორინი:
- ნეფროტოქსიკურობის რისკის ზრდა
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
ფლურბიპროფენი უკუნაჩვენებია ორსულობის III ტრიმესტრში, რადგან:
- იწვევს ნაყოფის დუქტუს არტერიოზუსის ნაადრევ დახურვას
- ზრდის მშობიარობის დროს სისხლდენის რისკს
- აფერხებს მშობიარობის დაწყებას (ტოკოლიზური ეფექტი)
- შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის თირკმელების ფუნქციის დარღვევა
I და II ტრიმესტრში გამოყენება არ არის რეკომენდებული, თუ არ არსებობს კატეგორიული აუცილებლობა. ცხოველურ კვლევებში აღინიშნა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა.
FDA კატეგორია: C (I-II ტრიმესტრი), D (III ტრიმესტრი).
ლაქტაცია
ფლურბიპროფენი მცირე რაოდენობით გამოიყოფა დედის რძეში. BNF-ის მიხედვით, თერაპიულ დოზებში ძუძუთი კვების დროს გამოყენება შესაძლებელია სიფრთხილით, რადგან ჩვილზე მოქმედების რისკი მინიმალურია (BNF 87). თუმცა, ხანგრძლივი გამოყენებისას ან მაღალი დოზებით მონიტორინგია საჭირო.
ბრენდები საქართველოში
საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ფლურბიპროფენი ხელმისაწვდომია რამდენიმე ბრენდის სახით:
- ბენეთი (/medications/beneti-0-15-30ml-sprei) — ორალური სპრეი 0.15%, 30 მლ, ყელის ტკივილის სიმპტომატური მკურნალობისთვის
- ბენეთი ეკო (/medications/beneti-eko-0-15-15ml-oral-spr) — ორალური სპრეი 0.15%, 15 მლ
- ბენეთი პლუსი (/medications/beneti-plusi-30ml-oral-sprei) — ორალური სპრეი, 30 მლ, გაძლიერებული ფორმულაციით
- ბენეთი პლუსი გარგლი (/medications/beneti-pliusi-gargli-khsnari-200ml) — გარგლის ხსნარი 200 მლ
აღნიშნული პრეპარატები ძირითადად გამოიყენება ყელის ტკივილისა და პირის ღრუს ანთებითი მდგომარეობების სიმპტომატური მკურნალობისთვის. პერორალური ტაბლეტის ფორმა საქართველოს ბაზარზე ამჟამად შეზღუდულად არის წარმოდგენილი.
ხშირად დასმული კითხვები
რამდენ ხანში იწყებს მოქმედებას ფლურბიპროფენი?
პერორალური მიღებისას ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტი იწყება 30–60 წუთში და მაქსიმუმს აღწევს 1.5–2 საათში. ყელის სპრეის ფორმა მოქმედებს რამდენიმე წუთში ლოკალური აპლიკაციის შემდეგ. ანთების საწინააღმდეგო ეფექტი სრულად ვლინდება 1–2 კვირიანი რეგულარული მიღების შემდეგ.
შეიძლება თუ არა ფლურბიპროფენის ხანგრძლივად გამოყენება?
BNF-ისა და NICE-ის რეკომენდაციებით, ყველა NSAID, მათ შორის ფლურბიპროფენი, უნდა გამოყენებულ იქნას მინიმალური ეფექტური დოზით და შეძლებისდაგვარად მოკლე ვადით. ხანგრძლივი გამოყენებისას იზრდება კარდიოვასკულარული და გასტროინტესტინალური გართულებების რისკი. ქრონიკული ტკივილისას ექიმმა უნდა შეაფასოს რისკი/სარგებლის თანაფარდობა და, საჭიროების შემთხვევაში, დანიშნოს გასტროპროტექცია (NICE NG136).
რით განსხვავდება ფლურბიპროფენი იბუპროფენისგან?
ორივე ეკუთვნის პროპიონის მჟავას წარმოებულთა კლასს, მაგრამ ფლურბიპროფენი ხასიათდება: (1) უფრო გამოხატული ანთების საწინააღმდეგო აქტივობით ფტორის ატომის წყალობით; (2) ცილებთან უფრო მაღალი შეკავშირებით (>99% vs 90–99%); (3) მოკლე ნახევარგამოყოფის პერიოდით. კლინიკურად ფლურბიპროფენი ხშირად უპირატესია ანთებითი პათოლოგიების დროს, ხოლო იბუპროფენი — მსუბუქი-ზომიერი ტკივილისას.
უსაფრთხოა თუ არა ფლურბიპროფენის სპრეი ყელის ტკივილის დროს?
ფლურბიპროფენის ლოკალური ფორმები (სპრეი, ლედენი) ზოგადად კარგად აიტანება მოკლევადიანი (3 დღემდე) გამოყენებისას. სისტემური აბსორბცია მინიმალურია, შესაბამისად, გვერდითი ეფექტების რისკი ნაკლებია პერორალურ ფორმასთან შედარებით. თუმცა, ის არ უნდა გამოიყენონ NSAID-ებისადმი ჰიპერმგრძნობიარე ან ასპირინით გამოწვეული ასთმის მქონე პაციენტებმა (BNF 87).
შეიძლება თუ არა ფლურბიპროფენის მიღება ცარიელ კუჭზე?
პერორალური ტაბლეტის მიღება ცარიელ კუჭზე აჩქარებს აბსორბციას, მაგრამ ზრდის გასტროინტესტინალური გაღიზიანების რისკს. რეკომენდებულია საკვებთან ან რძესთან ერთად მიღება, განსაკუთრებით ხანგრძლივი კურსის დროს. ყელის სპრეის შემთხვევაში ეს შეზღუდვა არარელევანტურია.
ვის არ შეიძლება ფლურბიპროფენის გამოყენება?
ფლურბიპროფენი უკუნაჩვენებია: ასპირინით ან NSAID-ებით გამოწვეული ალერგიული რეაქციების ანამნეზის მქონე პირებში; აქტიური კუჭის წყლულის ან სისხლდენის დროს; მძიმე გულის, ღვიძლის ან თირკმელების უკმარისობისას; ორსულობის III ტრიმესტრში; და 12 წლამდე ბავშვებში (პერორალური ფორმა). ხანდაზმულებში და კარდიოვასკულარი რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში გამოყენება მოითხოვს სიფრთხილეს და ინდივიდუალურ შეფასებას.