მოკლედ
ცეტირიზინი (Cetirizine) არის მეორე თაობის ანტიჰისტამინური პრეპარატი, რომელიც სელექციურად ბლოკავს H1-ჰისტამინის რეცეპტორებს. გამოიყენება ალერგიული რინიტის, ქრონიკული სპონტანური ურტიკარიის და სხვა ალერგიული მდგომარეობების სამკურნალოდ. პირველი თაობის ანტიჰისტამინებისგან განსხვავებით, ცეტირიზინი ნაკლებად იწვევს სედაციას და ანტიქოლინერგულ ეფექტებს. მოზრდილებისთვის სტანდარტული დოზაა 10 მგ დღეში ერთხელ. პრეპარატი კარგად აიტანება, სწრაფად შეიწოვება (პიკური კონცენტრაცია 1 საათში) და მოქმედების ხანგრძლივობაა 24 საათი. საქართველოში ხელმისაწვდომია როგორც ორიგინალი, ისე გენერიკული ფორმები. ცეტირიზინი შეტანილია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ძირითადი მედიკამენტების ნუსხაში (WHO Model List).
რა არის და ფარმაკოლოგია
ცეტირიზინი წარმოადგენს ჰიდროქსიზინის ფარმაკოლოგიურად აქტიურ მეტაბოლიტს — რაცემულ კარბოქსილის მჟავას წარმოებულს, რომელიც მიეკუთვნება მეორე თაობის ანტიჰისტამინური პრეპარატების ჯგუფს (პიპერაზინის წარმოებულები). მისი ქიმიური სახელწოდებაა (±)-[2-[4-[(4-ქლოროფენილ)ფენილმეთილ]-1-პიპერაზინილ]ეთოქსი]ძმარმჟავის დიჰიდროქლორიდი.
ისტორია
ცეტირიზინი პირველად სინთეზირებულ იქნა 1987 წელს ბელგიური ფარმაცევტული კომპანია UCB-ის მიერ. FDA-მ დაამტკიცა 1995 წელს, ხოლო 2007 წლიდან ხელმისაწვდომი გახდა რეცეპტის გარეშე (OTC სტატუსი). პრეპარატის შექმნის მთავარი მიზანი იყო ეფექტური ანტიჰისტამინური საშუალების შემუშავება, რომელიც არ გადალახავდა ჰემატოენცეფალურ ბარიერს და, შესაბამისად, არ გამოიწვევდა სედაციას.
ფარმაკოლოგიური კლასიფიკაცია
- ATC კოდი: R06AE07
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: სისტემური ანტიჰისტამინები, პიპერაზინის წარმოებულები
- თაობა: მეორე თაობის H1-ანტიჰისტამინი
ცეტირიზინი გამოირჩევა მინიმალური ანტიქოლინერგული და ანტისეროტონინერგული აქტივობით, რაც მნიშვნელოვნად ამცირებს გვერდითი ეფექტების სიხშირეს. პრეპარატის აქტიური ენანტიომერია ლევოცეტირიზინი (R-ენანტიომერი), რომელიც ცალკე სამკურნალო საშუალებადაც გამოიყენება (BNF 87).
მოქმედების მექანიზმი
ცეტირიზინი მოქმედებს როგორც სელექციური, კონკურენტული H1-ჰისტამინის რეცეპტორის ინვერსიული აგონისტი პერიფერიულ ქსოვილებში. მისი მოქმედების მექანიზმი მოიცავს რამდენიმე დონეს:
H1-რეცეპტორის ბლოკადა
ჰისტამინის H1-რეცეპტორი წარმოადგენს G-ცილასთან შეუღლებულ რეცეპტორს (GPCR), რომელიც არსებობს ორ კონფორმაციულ მდგომარეობაში: აქტიური და არააქტიური. ცეტირიზინი, როგორც ინვერსიული აგონისტი, სტაბილიზაციას უკეთებს რეცეპტორის არააქტიურ ფორმას, რითაც ამცირებს ბაზალურ აქტივობას და ბლოკავს ჰისტამინით ინდუცირებულ სიგნალიზაციას.
უჯრედშიდა სიგნალიზაციის ინჰიბიცია
H1-რეცეპტორის ბლოკადის შედეგად, ცეტირიზინი აინჰიბირებს:
- ფოსფოლიპაზა C-ის აქტივაციას → IP3/DAG სიგნალური კასკადის შეფერხება
- NF-κB ტრანსკრიპციული ფაქტორის აქტივაციას → ანთებითი ციტოკინების (IL-6, IL-8, TNF-α) ექსპრესიის შემცირება
- უჯრედშიდა Ca²⁺-ის მობილიზაციას → გლუვი კუნთების კონტრაქციის პრევენცია
ანთების საწინააღმდეგო ეფექტები
ანტიჰისტამინური მოქმედების გარდა, ცეტირიზინი ავლენს დამატებით ანთების საწინააღმდეგო თვისებებს:
- ეოზინოფილების ქემოტაქსისისა და აქტივაციის დათრგუნვა
- ICAM-1 ადჰეზიური მოლეკულების ექსპრესიის შემცირება ეპითელიუმის უჯრედებზე
- მასტოციტებიდან ჰისტამინისა და სხვა მედიატორების გამოთავისუფლების შემცირება (in vitro)
- P-სელექტინის ექსპრესიის ინჰიბიცია
კლინიკური ეფექტები
აღნიშნული მოქმედების მექანიზმი განაპირობებს შემდეგ კლინიკურ ეფექტებს: ვაზოდილატაციის შემცირება, კაპილარული განვლადობის დაქვეითება, ქავილის აღმოფხვრა, ბრონქოსპაზმის პრევენცია და სეკრეციის შემცირება (EMA SmPC).
ცეტირიზინი პრაქტიკულად არ ბლოკავს მუსკარინულ, სეროტონინერგულ ან ადრენერგულ რეცეპტორებს თერაპიულ დოზებში, რაც ხსნის მის კარგ ამტანობის პროფილს.
ჩვენებები
ცეტირიზინი ნაჩვენებია შემდეგი მდგომარეობების სამკურნალოდ:
ალერგიული რინიტი
სეზონური ალერგიული რინიტი (/conditions/allergic-rhinitis) — მტვერსაფარისა და ყვავილის მტვრით გამოწვეული ცხვირიდან გამონადენი, ცხვირის ობსტრუქცია, ცემინება და ქავილი. ცეტირიზინი ეფექტურია როგორც ინტერმიტენტული, ისე პერსისტენტული ფორმების დროს (ARIA guidelines).
მრავალწლიანი (პერენიალური) ალერგიული რინიტი — მტვრის ტკიპების, ცხოველთა ბეწვისა და ობის სოკოების მიმართ ალერგიით განპირობებული ქრონიკული სიმპტომები.
ურტიკარია
ქრონიკული სპონტანური ურტიკარია (/conditions/urticaria) — ცეტირიზინი არის პირველი რიგის თერაპია EAACI/GA²LEN გაიდლაინების მიხედვით. სტანდარტულ დოზაში არასაკმარისი ეფექტის შემთხვევაში, შეიძლება დოზის 4-ჯერ გაზრდა (40 მგ/დღეში) სპეციალისტის მეთვალყურეობით (NICE NG136).
მწვავე ურტიკარია — ბუშტუკოვანი გამონაყარი ქავილით.
ალერგიული კონიუნქტივიტი
თვალის ქავილი, ცრემლდენა, სიწითლე ალერგიული ეტიოლოგიით (/conditions/allergic-conjunctivitis).
ატოპიური დერმატიტი
ქავილის სიმპტომატური მკურნალობა ატოპიური დერმატიტის (/conditions/atopic-dermatitis) დროს, თუმცა პირველად ეფექტურობის მტკიცებულებები შეზღუდულია.
სხვა ჩვენებები
- ალერგენ-სპეციფიკური იმუნოთერაპიის დროს ადრეული ალერგიული რეაქციების პრევენცია
- მწერების ნაკბენით გამოწვეული ალერგიული რეაქციები
- მედიკამენტური ალერგიის მსუბუქი ფორმები
ცეტირიზინი შეტანილია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ძირითადი მედიკამენტების ნუსხაში (WHO Model List) როგორც ანტიალერგიული საშუალება.
დოზირება
მოზრდილები და მოზარდები (≥12 წელი)
- სტანდარტული დოზა: 10 მგ ერთხელ დღეში (პერორალურად)
- ალტერნატიული: 5 მგ ორჯერ დღეში
- მიღება შესაძლებელია საკვებთან ერთად ან მის გარეშე
- სასურველია საღამოს მიღება, სედატიური ეფექტის შესამცირებლად
ბავშვები
| ასაკი | დოზა | |-------|------| | 6-12 თვე | 2.5 მგ ერთხელ დღეში | | 1-2 წელი | 2.5 მგ 1-2-ჯერ დღეში | | 2-5 წელი | 2.5 მგ ორჯერ დღეში ან 5 მგ ერთხელ | | 6-11 წელი | 5 მგ ორჯერ დღეში ან 10 მგ ერთხელ |
*ექიმის მეთვალყურეობით (BNF 87)
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა
ცეტირიზინი ძირითადად თირკმლებით გამოიყოფა, ამიტომ დოზის კორექცია აუცილებელია:
| კრეატინინის კლირენსი | დოზა | |------------------------|------| | 50-79 მლ/წთ | 5 მგ ერთხელ დღეში | | 30-49 მლ/წთ | 5 მგ ყოველ 48 საათში | | 10-29 მლ/წთ | 5 მგ ყოველ 72 საათში | | <10 მლ/წთ / ჰემოდიალიზი | უკუნაჩვენებია |
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა
ღვიძლის დაავადების დროს ნახევარგამოყოფის პერიოდი 50%-ით იზრდება. რეკომენდებულია დოზის 50%-ით შემცირება (5 მგ/დღეში).
ხანდაზმულ პაციენტებში
65 წელს ზემოთ — 5 მგ/დღეში, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის ფიზიოლოგიური დაქვეითების გათვალისწინებით (EMA SmPC).
ქრონიკული ურტიკარიის მკურნალობა (up-dosing)
სტანდარტული დოზის არაეფექტურობისას — 20-40 მგ/დღეში სპეციალისტის მეთვალყურეობით (EAACI 2022).
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
ცეტირიზინი სწრაფად და თითქმის სრულად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ბიოშეღწევადობა შეადგენს >70%-ს. მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 1±0.5 საათში პერორალური მიღების შემდეგ. საკვები არ ცვლის აბსორბციის ხარისხს, მაგრამ ანელებს Tmax-ს დაახლოებით 1.7 საათამდე.
განაწილება
- განაწილების მოცულობა (Vd): 0.56 ლ/კგ
- ცილებთან შეკავშირება: 93% (ძირითადად ალბუმინთან)
- ცეტირიზინი ცუდად აღწევს ჰემატოენცეფალურ ბარიერში (PET კვლევები აჩვენებს H1-რეცეპტორის 20-30% ოკუპაციას ტვინში თერაპიულ დოზებში)
- გადადის დედის რძეში
მეტაბოლიზმი
ცეტირიზინი მინიმალურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში. მთავარი მეტაბოლიტია ოქსიდაციური O-დეალკილირების პროდუქტი. არ არის CYP450 ფერმენტული სისტემის მნიშვნელოვანი სუბსტრატი ან ინჰიბიტორი, რაც ხსნის მედიკამენტთაშორისი ურთიერთქმედებების დაბალ პოტენციალს.
ექსკრეცია
- თირკმლებით: ~60% უცვლელი სახით შარდში
- განავალით: ~10%
- ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½): 8-10 საათი მოზრდილებში; 6 საათი ბავშვებში (6-12 წ.); 14-17 საათი თირკმლის უკმარისობისას
- ჰემოდიალიზით ცუდად გამოიყოფა (<10%)
მოქმედების ხანგრძლივობა 24 საათია, რაც უზრუნველყოფს დღეში ერთჯერად მიღებას (EMA SmPC).
გვერდითი ეფექტები
ხშირი (>10%)
- ძილიანობა/სედაცია — 11-14% (დოზადამოკიდებული, თუმცა მნიშვნელოვნად ნაკლები, ვიდრე პირველი თაობის ანტიჰისტამინებში)
საშუალო სიხშირის (1-10%)
- თავის ტკივილი (7.4%)
- პირის სიმშრალე (5%)
- დაღლილობა (5.9%)
- თავბრუსხვევა (2%)
- გულისრევა (1.9%)
- ფარინგიტი (2%)
- მუცლის ტკივილი (1.5%)
- დიარეა (1-2%)
- ეპისტაქსისი (2-4% ბავშვებში)
იშვიათი (0.1-1%)
- ტაქიკარდია
- წონის მატება
- ტრანსამინაზების მომატება
- პარესთეზია
- აგიტაცია (განსაკუთრებით ბავშვებში)
- ინსომნია
ძალიან იშვიათი (<0.1%) და სერიოზული
- ანაფილაქსია — უკიდურესად იშვიათი, მაგრამ აღწერილია
- ანგიონევროზული შეშუპება
- თრომბოციტოპენია
- ჰეპატიტი
- ფიქსირებული მედიკამენტური გამონაყარი
- ორობულბარული პარეზი (ერთეული შემთხვევები)
- QT ინტერვალის გახანგრძლივება (სუპრათერაპიულ დოზებში)
- კონვულსიები (იშვიათად, ეპილეფსიის ანამნეზის მქონეთ)
- გლომერულონეფრიტი (ერთეული შემთხვევები)
- დისკინეზია/ოროფაციალური დისტონია
პედიატრიული მოსახლეობა
ბავშვებში დამატებით აღინიშნება: მოუსვენრობა, აგრესიულობა, ინსომნია და პარადოქსული აგზნება (განსაკუთრებით 2 წლამდე ასაკში) (BNF 87).
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- მძიმე ალერგიული რეაქცია ცეტირიზინის, ჰიდროქსიზინის ან პრეპარატის ნებისმიერი ექსციპიენტის მიმართ
- მძიმე თირკმლის უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი <10 მლ/წთ)
- ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტები
- გალაქტოზას აუტანლობა / ლაქტაზის დეფიციტი (ტაბლეტების ფორმა, რომელიც შეიცავს ლაქტოზას)
სიფრთხილე
- ეპილეფსია: კონვულსიური ზღურბლის შემცირების თეორიული რისკი
- შარდვის რეტენცია: პროსტატის ჰიპერპლაზია, ზურგის ტვინის დაზიანება
- ხანდაზმულები: სედაციისა და ვარდნის გაზრდილი რისკი
- ავტოტრანსპორტის მართვა: თუმცა სედაცია მცირეა, პირველი მიღებისას რეკომენდებულია სიფრთხილე
- ალკოჰოლი: თანაერთობლივი მიღება აძლიერებს CNS-ის დეპრესიას
- თირკმლის საშუალო სიმძიმის უკმარისობა: დოზის კორექცია აუცილებელია
ურთიერთქმედებები
ცეტირიზინის მედიკამენტთაშორისი ურთიერთქმედებების პროფილი შედარებით ხელსაყრელია CYP450-ის მინიმალური მეტაბოლიზმის გამო.
კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები
| პრეპარატი | ეფექტი | მართვა | |-----------|--------|--------| | თეოფილინი | ცეტირიზინის კლირენსის 16%-ით შემცირება | მონიტორინგი | | რისპერიდონი | CNS დეპრესიის გაძლიერება | სიფრთხილე | | CNS დეპრესანტები (ბენზოდიაზეპინები, ოპიოიდები) | ადიტიური სედაცია | დოზის კორექცია | | ალკოჰოლი | სედაციის გაძლიერება | თავიდან აცილება | | მაკროლიდები (აზითრომიცინი) | კლინიკურად უმნიშვნელო | მონიტორინგი | | კეტოკონაზოლი | კლინიკურად უმნიშვნელო | კორექცია არ სჭირდება |
ლაბორატორიული ურთიერთქმედებები
- ცეტირიზინი უნდა შეწყდეს ალერგიული კანის ნაჩხვლეტი ტესტებამდე მინიმუმ 3-7 დღით ადრე, რადგან ცრუ-უარყოფითი შედეგები შეიძლება მიიღება
- არ ახდენს გავლენას გლუკოზის, ღვიძლის ფუნქციის ან სისხლის საერთო ანალიზის ტესტებზე
ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები
ცეტირიზინი არის P-გლიკოპროტეინის სუბსტრატი. P-gp ინჰიბიტორებმა (ვერაპამილი, კინიდინი) შეიძლება გაზარდოს მისი პლაზმური კონცენტრაცია, თუმცა კლინიკური მნიშვნელობა შეზღუდულია (EMA SmPC).
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
- FDA კატეგორია: B (ადრე) — ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები არ ავლენს ტერატოგენურობას; ადამიანებში ადეკვატური კონტროლირებული კვლევები შეზღუდულია
- ეპიდემიოლოგიური მონაცემები (>4000 ორსულობის გამოსავალი) არ აჩვენებს გაზრდილ მალფორმაციის რისკს
- EMA რეკომენდაცია: გამოიყენოს მხოლოდ მაშინ, როცა სარგებელი აჭარბებს რისკს
- NICE გაიდლაინი: ორსულობის პერიოდში ანტიჰისტამინებიდან უპირატესობა ენიჭება ცეტირიზინს ან ლორატადინს (NICE CKS)
- პირველი ტრიმესტრი: სიფრთხილე; მეორე-მესამე ტრიმესტრი: მისაღებია საჭიროებისამებრ
ლაქტაცია
- ცეტირიზინი გადადის დედის რძეში (რძე/პლაზმა კოეფიციენტი ~ 0.2-0.3)
- ჩვილი იღებს დედის დოზის დაახლოებით 3-6%-ს
- BNF: „შეიძლება გამოყენება ლაქტაციის დროს" — ცეტირიზინი განიხილება თავსებადად ძუძუთი კვებასთან
- ნაკლებად სავარაუდოა ჩვილზე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზემოქმედება, მაგრამ რეკომენდებულია ძილიანობის მონიტორინგი (BNF 87).
ბრენდები საქართველოში
საქართველოში ცეტირიზინი ხელმისაწვდომია შემდეგი ბრენდული და გენერიკული სახელწოდებებით:
- ცეტირიზინი 10 მგ (/medications/cetirizini-10mg) — გენერიკული ტაბლეტები 10 მგ
- ალერსეტი (/medications/alerseti) — ტაბლეტები/სიროფი
ცეტირიზინი ასევე ხელმისაწვდომია სხვადასხვა ფარმაცევტული კომპანიის წარმოებით, მათ შორის ტაბლეტების (10 მგ) და პერორალური ხსნარის/სიროფის ფორმებით (1 მგ/მლ ან 5 მგ/5 მლ). საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე პრეპარატი რეცეპტის გარეშეა ხელმისაწვდომი (OTC) და ფასით ერთ-ერთი ყველაზე ხელმისაწვდომი ანტიალერგიული საშუალებაა.
ხშირად დასმული კითხვები
რამდენ ხანში მოქმედებს ცეტირიზინი?
ცეტირიზინი იწყებს მოქმედებას 20-60 წუთში პერორალური მიღების შემდეგ. მაქსიმალური ეფექტი მიიღწევა 1-2 საათში. მოქმედების ხანგრძლივობა 24 საათია, რაც საშუალებას იძლევა დღეში ერთხელ მიღებისა. ქრონიკული ურტიკარიის დროს მაქსიმალური კლინიკური ეფექტი შეიძლება 1-2 კვირის რეგულარული მიღების შემდეგ გამოვლინდეს.
შეიძლება თუ არა ცეტირიზინის ხანგრძლივი მიღება?
დიახ, ცეტირიზინი შესაფერისია ხანგრძლივი გამოყენებისთვის. ქრონიკული სპონტანური ურტიკარიის და პერენიალური ალერგიული რინიტის დროს პრეპარატი შეიძლება მიღებულ იქნას თვეების ან წლების განმავლობაში. ტოლერანტობის (ტაქიფილაქსიის) განვითარება არ არის დამტკიცებული კლინიკურ კვლევებში, რაც განასხვავებს მას ზოგიერთი სხვა ანტიჰისტამინური პრეპარატისგან.
რა განსხვავებაა ცეტირიზინსა და ლორატადინს შორის?
ორივე მეორე თაობის ანტიჰისტამინია, მაგრამ განსხვავდება რამდენიმე ასპექტით: ცეტირიზინი ოდნავ მძლავრია და უფრო სწრაფად იწყებს მოქმედებას, მაგრამ ოდნავ მეტი სედაციის რისკი აქვს (11-14% vs 8%). ლორატადინი ნაკლებად იწვევს ძილიანობას. ეფექტურობით ორივე მსგავსია. არჩევანი ინდივიდუალური ამტანობის მიხედვით ხდება.
შეიძლება თუ არა ცეტირიზინის ბავშვებისთვის მიცემა?
დიახ, ცეტირიზინი ლიცენზირებულია 2 წლის ასაკიდან (ზოგიერთ ქვეყანაში 6 თვიდან ექიმის მეთვალყურეობით). 2-5 წლის ბავშვებისთვის რეკომენდებულია 5 მგ/დღეში (2.5 მგ ორჯერ ან 5 მგ ერთხელ) სიროფის ან წვეთების სახით. 6 წლიდან შეიძლება ტაბლეტების მიცემა (BNF 87).
აქვს თუ არა ცეტირიზინს მედიკამენტური დამოკიდებულების რისკი?
არა, ცეტირიზინი არ იწვევს ფიზიკურ დამოკიდებულებას. თუმცა, მკვეთრად შეწყვეტისას ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება „რიბაუნდ" ქავილი განუვითარდეს (განსაკუთრებით ქრონიკული ურტიკარიის დროს), რაც არ წარმოადგენს დამოკიდებულებას, არამედ ძირითადი დაავადების სიმპტომების რეცხვას.
შეიძლება თუ არა ცეტირიზინის ალკოჰოლთან ერთად მიღება?
არ არის რეკომენდებული. თუმცა ცეტირიზინი მეორე თაობის ანტიჰისტამინია, ალკოჰოლთან ერთობლივად შეიძლება გაძლიერდეს სედატიური ეფექტი, ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევა და რეაქციის დროის გახანგრძლივება. ამიტომ ალკოჰოლის მიღება თავიდან უნდა იქნას აცილებული ცეტირიზინის მოხმარების პერიოდში.