სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში სტანდარტული დოზა შეადგენს 250-500 მგ დღეში ორჯერ. მძიმე ინფექციების ან ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 500 მგ-მდე დღეში ორჯერ. ბავშვებში (3 თვიდან) დოზა შეადგენს 10-15 მგ/კგ დღეში ორჯერ, მაქსიმუმ 500 მგ დღეში. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია აუცილებელია: CrCl >30 მლ/წთ — სტანდარტული დოზა; CrCl 10-29 მლ/წთ — დოზა მცირდება 50%-ით; CrCl <10 მლ/წთ — დოზა მცირდება 75%-ით. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას, როგორც წესი, დოზის კორექცია არ არის საჭირო, თუ არ არის ღვიძლის უკმარისობის მძიმე ფორმა. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, საკვების მიღების შემდეგ, რათა გაიზარდოს შეწოვა და შემცირდეს კუჭ-ნაწლავის დისკომფორტი.
ზინატი გამოიყენება 3 თვიდან ბავშვებში. დოზირება ბავშვებისთვის შეადგენს 10-15 მგ/კგ სხეულის წონაზე დღეში, გაყოფილი ორ მიღებაზე. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 500 მგ-ს. მცირეწლოვან ბავშვებში, რომლებსაც უჭირთ ტაბლეტის გადაყლაპვა, შეიძლება გამოყენებულ იქნას პრეპარატის სხვა ფორმები (სუსპენზია), თუ ხელმისაწვდომია. ექიმის მიერ უნდა განისაზღვროს დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, როგორც წესი, ცეფუროქსიმის დოზის კორექცია არ არის საჭირო, თუ არ არის თირკმლის ფუნქციის მნიშვნელოვანი დარღვევა. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითება, ამიტომ რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი (კრეატინინის კლირენსის შეფასება) დოზის კორექციის საჭიროების დასადგენად. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში უნდა იქნას გათვალისწინებული შესაძლო წამლის ურთიერთქმედებები.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.