სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში სტანდარტული დოზა შეადგენს 250მგ 12 საათში ერთხელ (5 მლ სუსპენზია 2-ჯერ დღეში). მძიმე ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 500მგ-მდე 12 საათში ერთხელ. 3 თვიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დოზა შეადგენს 10მგ/კგ სხეულის მასაზე 12 საათში ერთხელ (მაქსიმუმ 250მგ დოზაზე). 3 თვემდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭიროა კრეატინინის კლირენსის (CrCl) მიხედვით: CrCl >30მლ/წთ — ჩვეულებრივი დოზა; CrCl 10-29მლ/წთ — 250მგ 24 საათში ერთხელ; CrCl <10მლ/წთ — 250მგ 48 საათში ერთხელ. ღვიძლის უკმარისობის დროს დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, სასურველია საკვებთან ერთად ან მის შემდეგ. სუსპენზია უნდა მომზადდეს გამოყენებამდე ინსტრუქციის მიხედვით.
ზინატი გამოიყენება 3 თვიდან ბავშვებში. 3 თვიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დოზა შეადგენს 10მგ/კგ სხეულის მასაზე 12 საათში ერთხელ (მაქსიმუმ 250მგ დოზაზე). 3 თვემდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის, ამიტომ მისი გამოყენება უკუნაჩვენებია. დოზის ზუსტი გაანგარიშება და სუსპენზიის მომზადება ხდება ექიმის რეკომენდაციით, ბავშვის წონისა და ინფექციის სიმძიმის გათვალისწინებით.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც არ აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ცეფუროქსიმის დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის ფიზიოლოგიური დაქვეითება, ამიტომ რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში დოზის კორექცია კრეატინინის კლირენსის მიხედვით. ხანდაზმულ პაციენტებში ასევე იზრდება პოლიფარმაციის რისკი, რაც ზრდის წამლის ურთიერთქმედების ალბათობას, ამიტომ აუცილებელია პაციენტის მიერ მიღებული ყველა მედიკამენტის გათვალისწინება.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.