ზინატი ფხვნილი სუსპენზიის მოსამზადებლად 125მგ/5მლ 50მლ ფლაკონი #1

ზინატი ფხვნილი სუსპენზიის მოსამზადებლად 125მგ/5მლ 50მლ ფლაკონი #1 (ზინატი ფხვნილი სუსპენზიის მოსამზადებლად 125მგ/5მლ 50მლ ფლაკონი #1)

() — ATC:

powder · 125 mg · 1 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 125 mg. მწარმოებელი: სანდოზი.

ზინატი ფხვნილი სუსპენზიის მოსამზადებლად 125მგ/5მლ წარმოდგენილია თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის კრისტალური ფხვნილის სახით. პრეპარატი მოთავსებულია მინის ფლაკონში, რომელიც იხურება ალუმინის თავსახურით და პლასტიკური დამცავი რგოლით. თითოეული ფლაკონი შეიცავს 50 მლ მზა სუსპენზიის მოსამზადებელ ფხვნილს. შეფუთვა არის მუყაოს კოლოფი, რომელშიც მოთავსებულია ერთი ფლაკონი და საზომი კოვზი/შპრიცი.

ATC ·

ზინატი — ცეფალოსპორინის ჯგუფის ანტიბიოტიკია, რომელიც ბაქტერიების უჯრედის კედლის სინთეზის დათრგუნვით მოქმედებს. იგი ეფექტურია მრავალი გრამ-დადებითი და გრამ-უარყოფითი ბაქტერიის წინააღმდეგ. გამოიყენება შემდეგი ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ: ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ბრონქიტი, პნევმონია), ყურის, ცხვირის და ყელის ინფექციები (სინუსიტი, ტონზილიტი, შუა ოტიტი), კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, შარდ-სასქესო სისტემის ინფექციები. ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნას ლაიმის დაავადების ადრეულ სტადიაზე.

ცეფუროქსიმი კარგად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ, თუმცა შეწოვა არასრულია. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 37-55%-ს და დამოკიდებულია დოზაზე. საკვებთან ერთად მიღება ზრდის შეწოვის ხარისხს. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება შეადგენს დაახლოებით 35%-ს. ცეფუროქსიმი ფართოდ ნაწილდება ორგანიზმის ქსოვილებსა და სითხეებში, მათ შორის ცერებროსპინალურ სითხეში (CSF) ანთებისას. მეტაბოლიზმი ღვიძლში მინიმალურია. პრეპარატი ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით, დაახლოებით 40-60% უცვლელი სახით შარდში 12 საათის განმავლობაში. პლაზმური ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) მოზრდილებში შეადგენს დაახლოებით 1.2-1.7 საათს და შეიძლება გახანგრძლივდეს თირკმლის უკმარისობის დროს.

ზინატი — ცეფალოსპორინის ჯგუფის ანტიბიოტიკია, რომელიც ბაქტერიების უჯრედის კედლის სინთეზის დათრგუნვით მოქმედებს. იგი ეფექტურია მრავალი გრამ-დადებითი და გრამ-უარყოფითი ბაქტერიის წინააღმდეგ. გამოიყენება შემდეგი ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ: ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ბრონქიტი, პნევმონია), ყურის, ცხვირის და ყელის ინფექციები (სინუსიტი, ტონზილიტი, შუა ოტიტი), კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, შარდ-სასქესო სისტემის ინფექციები. ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნას ლაიმის დაავადების ადრეულ სტადიაზე.

❌ არ მიიღოთ ზინატი, თუ: გაქვთ ალერგია ცეფუროქსიმის, სხვა ცეფალოსპორინების ან პრეპარატში შემავალი სხვა კომპონენტების მიმართ. ⚠ მიიღეთ სიფრთხილით და აცნობეთ ექიმს, თუ: გაქვთ თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები (განსაკუთრებით კოლიტი) ან ალერგიული რეაქციების ისტორია (მაგ. პენიცილინის მიმართ ალერგია). ანტიბიოტიკოთერაპიისას შესაძლოა განვითარდეს სუპერინფექცია (სხვა მიკროორგანიზმების ზრდა), განსაკუთრებით ხანგრძლივი მკურნალობისას.

მოზრდილებში და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში სტანდარტული დოზა შეადგენს 250მგ 12 საათში ერთხელ (5 მლ სუსპენზია 2-ჯერ დღეში). მძიმე ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 500მგ-მდე 12 საათში ერთხელ. 3 თვიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დოზა შეადგენს 10მგ/კგ სხეულის მასაზე 12 საათში ერთხელ (მაქსიმუმ 250მგ დოზაზე). 3 თვემდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭიროა კრეატინინის კლირენსის (CrCl) მიხედვით: CrCl >30მლ/წთ — ჩვეულებრივი დოზა; CrCl 10-29მლ/წთ — 250მგ 24 საათში ერთხელ; CrCl <10მლ/წთ — 250მგ 48 საათში ერთხელ. ღვიძლის უკმარისობის დროს დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, სასურველია საკვებთან ერთად ან მის შემდეგ. სუსპენზია უნდა მომზადდეს გამოყენებამდე ინსტრუქციის მიხედვით.

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენებია: დიარეა, გულისრევა, მუცლის ტკივილი, ღებინება, შაშვი (კანდიდოზი). იშვიათად შეიძლება გამოვლინდეს: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, კანის გამონაყარი, ქავილი. სერიოზული, თუმცა იშვიათი გვერდითი მოვლენები მოიცავს: მძიმე ალერგიულ რეაქციებს (ანაფილაქსია), კანის მძიმე დაზიანებებს (სტივენს-ჯონსონის სინდრომი), კლოსტრიდიუმ-ასოცირებულ დიარეას (ფსევდომემბრანოზული კოლიტი), თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევებს, სისხლის სურათის ცვლილებებს. ნებისმიერი მძიმე ან უჩვეულო რეაქციის შემთხვევაში, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.

ზინატის ჭარბი დოზის მიღებისას შეიძლება გაძლიერდეს გვერდითი მოვლენები, განსაკუთრებით ნევროლოგიური სიმპტომები (კრუნჩხვები) და კუჭ-ნაწლავის დარღვევები. თუ ფიქრობთ, რომ მიიღეთ ჭარბი დოზა, დაუყოვნებლივ მიმართეთ სამედიცინო დახმარებას. ექიმმა შეიძლება ჩაატაროს სიმპტომური მკურნალობა და საჭიროების შემთხვევაში კუჭის ამორეცხვა.

ზინატის ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან: 1. პრობენეციდი — აქვეითებს ცეფუროქსიმის გამოყოფას თირკმელებით, ზრდის მის კონცენტრაციას სისხლში. 2. პერორალური კონტრაცეპტივები — ცეფუროქსიმი ამცირებს მათ ეფექტურობას, რეკომენდებულია დამატებითი კონტრაცეპციის გამოყენება. 3. ამინოგლიკოზიდები და შარდმდენები — ერთობლივმა გამოყენებამ შესაძლოა გაზარდოს ნეფროტოქსიკურობის (თირკმელებზე მავნე ზემოქმედების) რისკი. 4. ანტაციდები — შეიძლება შეამცირონ ზინატის შეწოვა.

❌ არ მიიღოთ ზინატი, თუ: გაქვთ ალერგია ცეფუროქსიმის, სხვა ცეფალოსპორინების ან პრეპარატში შემავალი სხვა კომპონენტების მიმართ. ⚠ მიიღეთ სიფრთხილით და აცნობეთ ექიმს, თუ: გაქვთ თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები (განსაკუთრებით კოლიტი) ან ალერგიული რეაქციების ისტორია (მაგ. პენიცილინის მიმართ ალერგია). ანტიბიოტიკოთერაპიისას შესაძლოა განვითარდეს სუპერინფექცია (სხვა მიკროორგანიზმების ზრდა), განსაკუთრებით ხანგრძლივი მკურნალობისას.

ორსულობის დროს ცეფუროქსიმის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. FDA კატეგორია — B. კლინიკური მონაცემები ორსულობის პერიოდში პრეპარატის გამოყენების შესახებ შეზღუდულია, თუმცა ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ გამოავლინა ტერატოგენული ან ემბრიოტოქსიკური ეფექტები. ლაქტაციის პერიოდში ცეფუროქსიმი გამოიყოფა დედის რძეში მცირე რაოდენობით. თეორიულად, შესაძლებელია ბავშვში დიარეის ან კანდიდოზის განვითარება. ამიტომ, ძუძუთი კვების პერიოდში პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებულია მხოლოდ აბსოლუტური აუცილებლობის შემთხვევაში და ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. ნებისმიერ შემთხვევაში, ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის მიღებამდე აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია.

ზინატი გამოიყენება 3 თვიდან ბავშვებში. 3 თვიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დოზა შეადგენს 10მგ/კგ სხეულის მასაზე 12 საათში ერთხელ (მაქსიმუმ 250მგ დოზაზე). 3 თვემდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის, ამიტომ მისი გამოყენება უკუნაჩვენებია. დოზის ზუსტი გაანგარიშება და სუსპენზიის მომზადება ხდება ექიმის რეკომენდაციით, ბავშვის წონისა და ინფექციის სიმძიმის გათვალისწინებით.

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც არ აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ცეფუროქსიმის დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის ფიზიოლოგიური დაქვეითება, ამიტომ რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში დოზის კორექცია კრეატინინის კლირენსის მიხედვით. ხანდაზმულ პაციენტებში ასევე იზრდება პოლიფარმაციის რისკი, რაც ზრდის წამლის ურთიერთქმედების ალბათობას, ამიტომ აუცილებელია პაციენტის მიერ მიღებული ყველა მედიკამენტის გათვალისწინება.

ზინატის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა და თავის ტკივილი, რაც შესაძლოა უარყოფითად აისახოს სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ ასეთი სიმპტომები, თავი უნდა შეიკავონ სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და პოტენციურად სახიფათო საქმიანობისაგან, სანამ არ დარწმუნდებიან, რომ პრეპარატი მათზე უარყოფით გავლენას არ ახდენს.

პრეპარატი ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას. მზა სუსპენზია ინახება ოთახის ტემპერატურაზე (არაუმეტეს 25°C) 14 დღის განმავლობაში. პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. არ გამოიყენოთ პრეპარატი ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. ფლაკონი მჭიდროდ უნდა იყოს დახურული.

წარმოების თარიღიდან პრეპარატის ვარგისიანობის ვადა შეადგენს 2 წელს. მზა სუსპენზია, მომზადების შემდეგ, ინახება ოთახის ტემპერატურაზე (არაუმეტეს 25°C) 14 დღის განმავლობაში. ამ ვადის გასვლის შემდეგ დარჩენილი სუსპენზია უნდა გადაიყაროს.