სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილები და ბავშვები (სხეულის მასა >40 კგ): სტანდარტული დოზა შეადგენს 250 მგ-ს დღეში ორჯერ (125 მგ სუსპენზია 5 მლ-ში, 10 მლ დღეში ორჯერ). მძიმე ინფექციების დროს ან ლაიმის ბორელიოზის სამკურნალოდ, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 500 მგ-მდე დღეში ორჯერ (20 მლ სუსპენზია დღეში ორჯერ). ბავშვები (სხეულის მასა <40 კგ): ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 10 მგ/კგ სხეულის მასაზე დღეში ორჯერ, მაქსიმუმ 250 მგ დღეში. ლაიმის ბორელიოზის დროს ბავშვებში დოზა შეადგენს 15 მგ/კგ სხეულის მასაზე დღეში ორჯერ, მაქსიმუმ 500 მგ დღეში. თირკმლის უკმარისობა: პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დარღვევით, დოზის კორექცია აუცილებელია კრეატინინის კლირენსის (CrCl) მიხედვით. CrCl >30 მლ/წთ: ჩვეულებრივი დოზა. CrCl 10-29 მლ/წთ: დოზა მცირდება 50%-ით, მიღების სიხშირე უცვლელი რჩება. CrCl <10 მლ/წთ: დოზა მცირდება 50%-ით, მიღების სიხშირე იზრდება 48 საათამდე. ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში: დოზის კორექცია აუცილებელია დიალიზის შემდეგ. ღვიძლის უკმარისობა: ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი და საშუალო ხარისხის დარღვევისას დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, სასურველია საკვების მიღების შემდეგ, რათა გაიზარდოს აბსორბცია. სუსპენზია კარგად უნდა შეანჯღრიოთ მიღებამდე.
ზინატი (ცეფუროქსიმის აქსეტ-ილი) სუსპენზია ფართოდ გამოიყენება პედიატრიულ პრაქტიკაში. 3 თვიდან ბავშვებში დოზირება ხდება სხეულის წონის მიხედვით: ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 10 მგ/კგ სხეულის მასაზე დღეში ორჯერ, მაქსიმუმ 250 მგ დღეში. ლაიმის ბორელიოზის დროს ბავშვებში დოზა შეადგენს 15 მგ/კგ სხეულის მასაზე დღეში ორჯერ, მაქსიმუმ 500 მგ დღეში. 3 თვემდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის, ამიტომ მისი დანიშვნა არ არის რეკომენდებული. დოზის კორექცია აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე ბავშვებში.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, როგორც წესი, არ არის საჭირო დოზის სპეციალური კორექცია, თუ არ აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა. ასაკთან ერთად თირკმლის ფუნქცია შეიძლება დაქვეითდეს, ამიტომ აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სხვა ნეფროტოქსიკურ პრეპარატებს. ხანდაზმულ პაციენტებში, ისევე როგორც ნებისმიერ პაციენტში, შესაძლებელია გვერდითი მოვლენების გაზრდილი რისკი, განსაკუთრებით კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ. პოლიფარმაციის შემთხვევაში, უნდა შეფასდეს პოტენციური წამლისმიერი ურთიერთქმედებები.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.