სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში, B1 ვიტამინის დეფიციტის სამკურნალოდ, საწყისი დოზა შეადგენს 50-100 მგ ინტრამუსკულარულად დღეში ერთხელ ან ორჯერ. მძიმე შემთხვევებში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 200-300 მგ-მდე დღეში, გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე. პროფილაქტიკისთვის, დოზა შეადგენს 10-25 მგ ინტრამუსკულარულად დღეში. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 50 მლ/წთ) დოზის კორექცია საჭიროა ექიმის შეხედულებისამებრ, თუმცა თიამინის ექსკრეცია ძირითადად თირკმელებით ხდება, ამიტომ სიფრთხილეა რეკომენდებული. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას, როგორც წესი, დოზის კორექცია არ არის საჭირო, თუ არ არის გამოხატული ღვიძლის უკმარისობა. პრეპარატი შეჰყავთ ინტრამუსკულარულად. ინტრავენური შეყვანა დასაშვებია მხოლოდ სპეციალურ შემთხვევებში და ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, ანაფილაქსიური რეაქციების რისკის გამო.
ბავშვებში თიამინის (ვიტამინი B1) გამოყენება, განსაკუთრებით ინექციის სახით, უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით და მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზირება დამოკიდებულია ბავშვის ასაკსა და წონაზე, ასევე დეფიციტის სიმძიმეზე. ზოგადად, ბავშვებში თიამინის დეფიციტის მკურნალობისას გამოიყენება უფრო დაბალი დოზები, ვიდრე მოზრდილებში. მაგალითად, ჩვილებისთვის დოზა შეიძლება იყოს 1-5 მგ დღეში, ხოლო უფროსი ასაკის ბავშვებისთვის 5-10 მგ დღეში, ინტრამუსკულარულად. თუმცა, კონკრეტული დოზირების სქემა უნდა განისაზღვროს ინდივიდუალურად. ინტრავენური შეყვანა ბავშვებში უკიდურესად იშვიათია და დაკავშირებულია ანაფილაქსიის მაღალ რისკთან.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) თიამინის (ვიტამინი B1) გამოყენება, როგორც წესი, არ საჭიროებს სპეციალურ კორექციას, თუ არ არსებობს თანმხლები თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის მნიშვნელოვანი დარღვევები. თუმცა, ხანდაზმულებში ხშირად გვხვდება პოლიფარმაცია და ქრონიკული დაავადებები, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს თიამინის მეტაბოლიზმსა და ექსკრეციაზე. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი, განსაკუთრებით თუ პაციენტი იღებს სხვა პრეპარატებს, რომლებიც გამოიყოფა თირკმელებით. დეფიციტის მკურნალობისას, ექიმმა უნდა შეაფასოს პაციენტის ზოგადი მდგომარეობა და თანმხლები დაავადებები დოზის დადგენამდე.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.