სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში დეპრესიის მკურნალობის საწყისი დოზა შეადგენს 75მგ დღეში ერთხელ. საჭიროების შემთხვევაში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს ექიმის მითითებით 150მგ-მდე დღეში, ორ ან სამ მიღებაზე. მაქსიმალური რეკომენდებული დოზაა 225მგ დღეში. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl > 30 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. მძიმე თირკმლის უკმარისობისას (CrCl < 30 მლ/წთ) ან ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში, დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით და მიღებულ იქნას ყოველ მეორე დღეს ან უფრო იშვიათად, ექიმის შეფასების მიხედვით. ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh A/B) დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით. მძიმე ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh C) პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული. მიიღება პერორალურად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად, სასურველია დღის ერთსა და იმავე დროს.
ვენლაფაქსინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებსა და მოზარდებში (18 წლამდე) არ არის დადგენილი. კლინიკურ კვლევებში, მოზარდებში ანტიდეპრესანტების გამოყენებამ, მათ შორის ვენლაფაქსინმა, აჩვენა სუიციდური აზრებისა და ქცევის, აგრესიულობისა და მტრული დამოკიდებულების გაზრდილი რისკი. ამ ასაკობრივ ჯგუფში პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ექიმი გადაწყვეტს, რომ სარგებელი აღემატება რისკს.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ვენლაფაქსინის დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ არ არსებობს თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თანმხლები დაავადებები და პოლიფარმაცია, რაც ზრდის გვერდითი ეფექტების ან ურთიერთქმედებების რისკს. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით და ფრთხილად ტიტრაცია. აუცილებელია არტერიული წნევისა და გულისცემის რეგულარული მონიტორინგი, რადგან ხანდაზმულებში ამ მაჩვენებლების ცვლილებების რისკი უფრო მაღალია. თირკმლის ფუნქციის შეფასება ასევე მნიშვნელოვანია.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.