სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
ზრდასრულ პაციენტებში საწყისი დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 2-5 მგ დღეში ერთხელ. შემანარჩუნებელი დოზა ინდივიდუალურად განისაზღვრება INR-ის მაჩვენებლის მიხედვით, რომელიც უნდა იყოს 2.0-3.5 ფარგლებში, მიზნიდან გამომდინარე. მიღება ხდება ყოველდღიურად ერთსა და იმავე დროს, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად. თირკმლის უკმარისობისას (CrCl <30 მლ/წთ) საჭიროა სიფრთხილე და დოზის კორექცია, თუმცა კონკრეტული რეკომენდაციები შეზღუდულია. ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh კლასი B-C) დოზა უნდა შემცირდეს და საჭიროა INR-ის ხშირი მონიტორინგი. ხანდაზმულ პაციენტებში რეკომენდებულია საწყისი დოზის შემცირება.
ვარფარინის გამოყენება ბავშვებში მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და ექიმის მჭიდრო მეთვალყურეობას. დოზირება ბავშვებში დამოკიდებულია ასაკზე, წონაზე და INR-ის მაჩვენებელზე. არ არსებობს სტანდარტული დოზირების სქემა, და მკურნალობა უნდა დაიწყოს დაბალი დოზით, რომელიც თანდათან იზრდება INR-ის მონიტორინგის საფუძველზე. ბავშვებში, განსაკუთრებით ახალშობილებში, ვარფარინით მკურნალობა დაკავშირებულია სისხლდენის და სხვა გვერდითი მოვლენების მომატებულ რისკთან. რეკომენდებულია მხოლოდ ექიმის მიერ.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ვარფარინით მკურნალობისას სისხლდენის რისკი მომატებულია. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება უფრო დაბალი საწყისი დოზით (მაგ. 1-2 მგ დღეში) და INR-ის უფრო ხშირი მონიტორინგი. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის შეფასება, რადგან ასაკთან ერთად მისი დაქვეითება ხშირია და შეიძლება გავლენა იქონიოს პრეპარატის ელიმინაციაზე. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება პოლიფარმაცია, რაც ზრდის წამლის ურთიერთქმედების რისკს. ექიმმა უნდა შეაფასოს ყველა მედიკამენტი, რომელსაც პაციენტი იღებს.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.