სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში შიზოფრენიის სამკურნალოდ საწყისი დოზა შეადგენს 10 მგ დღეში ერთხელ. ბიპოლარული აშლილობის მანიაკალური ეპიზოდების სამკურნალოდ საწყისი დოზა შეადგენს 15 მგ დღეში ერთხელ (მონოთერაპიისას) ან 10 მგ დღეში ერთხელ (კომბინირებული თერაპიისას). დოზის ტიტრირება ხდება ინდივიდუალურად, კლინიკური პასუხისა და ამტანობის გათვალისწინებით. მაქსიმალური რეკომენდებული დღიური დოზა შეადგენს 20 მგ. თირკმლის უკმარისობის (CrCl > 30 მლ/წთ) ან ღვიძლის მსუბუქი/საშუალო უკმარისობის (Child-Pugh A/B) დროს დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. მძიმე ღვიძლის უკმარისობის (Child-Pugh C) დროს დოზა უნდა შემცირდეს (მაგ., 5 მგ დღეში). პაციენტებში, რომლებიც იღებენ CYP1A2 ინჰიბიტორებს (მაგ., ფლუვოქსამინი), საწყისი დოზა უნდა შემცირდეს (მაგ., 5 მგ დღეში). ტაბლეტი უნდა დაიღეჭოს ან გადაიყლაპოს მთლიანად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად. მიიღება დღეში ერთხელ, სასურველია ერთსა და იმავე დროს.
18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში ოლანზაპინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. ამ ასაკობრივ ჯგუფში პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ექიმი განსაკუთრებულად არ დანიშნავს სხვა ალტერნატივის არარსებობის შემთხვევაში და მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ. არ არსებობს რეკომენდაციები ბავშვებისთვის დოზირების შესახებ.
ხანდაზმულ პაციენტებში, განსაკუთრებით 65 წლის ზემოთ, ოლანზაპინმა შეიძლება გამოიწვიოს უფრო გამოხატული გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა: ძილიანობა, თავბრუსხვევა, პირის სიმშრალე, ყაბზობა, არტერიული წნევის დაქვეითება (ორთოსტატული ჰიპოტენზია) და დეჰიდრატაცია. ამიტომ, ხანდაზმულ პაციენტებში მკურნალობა უნდა დაიწყოს დაბალი დოზით (მაგ., 5 მგ დღეში) და საჭიროების შემთხვევაში მოხდეს დოზის თანდათანობითი ზრდა. აუცილებელია თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციების რეგულარული მონიტორინგი. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში გასათვალისწინებელია პოტენციური წამლისმიერი ურთიერთქმედებები.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.