სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში ჰიპერტენზიის მკურნალობისას საწყისი დოზაა 80 მგ დღეში ერთხელ. საჭიროების შემთხვევაში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 160 მგ-მდე დღეში. მაქსიმალური რეკომენდებული დოზაა 320 მგ დღეში. გულის უკმარისობისას საწყისი დოზაა 40 მგ დღეში ორჯერ, რომელიც თანდათან იზრდება 80 მგ-მდე და შემდეგ 160 მგ-მდე დღეში ორჯერ. მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდეგ პაციენტებში საწყისი დოზაა 20 მგ დღეში ორჯერ, რომელიც თანდათან იზრდება 40 მგ-მდე დღეში ორჯერ. თირკმლის უკმარისობისას (CrCl >10 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. CrCl <10 მლ/წთ მქონე პაციენტებში პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული. ღვიძლის უკმარისობისას (მსუბუქი ან ზომიერი) დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 80 მგ-ს დღეში. მძიმე ღვიძლის უკმარისობისას უკუნაჩვენებია. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, საკვების მიღებისაგან დამოუკიდებლად, ჭიქა წყალთან ერთად ან დაღეჭვის შემდეგ.
პედიატრიულ პაციენტებში ვალსარტანის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი. 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ექიმი სპეციალურად არ დანიშნავს სხვა ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატების ალტერნატივად და მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზირება და გამოყენების ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს ინდივიდუალურად. მონაცემები შეზღუდულია.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ვალსარტანის ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ იცვლება. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ჰიპოტენზიის (დაბალი წნევის) განვითარების რისკი უფრო მაღალია, განსაკუთრებით პოლიფარმაციის ან თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას. მკურნალობა უნდა დაიწყოს დაბალი დოზით და საჭიროების შემთხვევაში თანდათან გაიზარდოს. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის და ელექტროლიტური ბალანსის რეგულარული მონიტორინგი.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.