სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა ოსტეოართრიტის, რევმატოიდული ართრიტის და მაანკილოზებელი სპონდილიტის სამკურნალოდ არის 200 მგ დღეში ერთხელ ან 100 მგ ორჯერ დღეში. ზოგიერთ შემთხვევაში, საწყისი დოზა შეიძლება გაიზარდოს 400 მგ-მდე დღეში ერთხელ ან 200 მგ ორჯერ დღეში. მწვავე ტკივილის და დისმენორეის სამკურნალოდ საწყისი დოზა არის 400 მგ, რასაც მოჰყვება 200 მგ-ის მიღება საჭიროების შემთხვევაში პირველ დღეს, ხოლო მომდევნო დღეებში 200 მგ ორჯერ დღეში. მაქსიმალური რეკომენდებული დღიური დოზაა 400 მგ. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის ფუნქციის ზომიერი დაქვეითება (CrCl 30-50 მლ/წთ), დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. თუმცა, პაციენტებში მძიმე თირკმლის უკმარისობით (CrCl <30 მლ/წთ) პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია. ღვიძლის ფუნქციის ზომიერი დაქვეითებისას (Child-Pugh A და B) რეკომენდებულია დოზის შემცირება 50%-ით. მძიმე ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh C) პრეპარატი უკუნაჩვენებია. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, საკვების მიღების მიუხედავად.
ცელეკოქსიბის გამოყენება ბავშვებსა და მოზარდებში (18 წლამდე) არ არის რეკომენდებული, რადგან მისი უსაფრთხოება და ეფექტურობა ამ ასაკობრივ ჯგუფში დადგენილი არ არის. კლინიკური კვლევები არ ჩატარებულა პედიატრიულ პოპულაციაში. ამიტომ, ბავშვებში ცელეკოქსიბის გამოყენება უკუნაჩვენებია.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ცელეკოქსიბის ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ იცვლება. თუმცა, ხანდაზმულებში უფრო მაღალია არასასურველი მოვლენების, განსაკუთრებით კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის, წყლულების, გულ-სისხლძარღვთა და თირკმლის პრობლემების რისკი. ამიტომ, ხანდაზმულ პაციენტებში მკურნალობა უნდა დაიწყოს ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით, და საჭიროების შემთხვევაში, დოზის თანდათანობითი გაზრდით. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. პოლიფარმაციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო სხვა პრეპარატებთან შესაძლო ურთიერთქმედებების გამო.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.