ცეფტრინორი ი/ვ ი/მ ფხვნილი საინექციო/საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად 1000მგ ფლაკონი #1 — დოზირება

მოზრდილებში და 12 წელზე უფროს ბავშვებში ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 1000მგ-2000მგ დღეში ერთხელ ან ორ გაყოფილ დოზად (ყოველ 12 საათში). მძიმე ინფექციების დროს, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 4000მგ-მდე დღეში, ორ გაყოფილ დოზად. ინტრამუსკულარული შეყვანისას, მაქსიმალური ერთჯერადი დოზაა 1000მგ. ინტრავენური ინფუზიის ხანგრძლივობა უნდა იყოს მინიმუმ 30 წუთი. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl >50მლ/წთ), დოზის კორექცია საჭირო არ არის. CrCl 10-50მლ/წთ-ის შემთხვევაში, დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით. CrCl <10მლ/წთ-ის შემთხვევაში, დოზა უნდა შემცირდეს 25%-ით და მიღებულ იქნას ყოველ 24 საათში. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ არ არის თირკმლის უკმარისობაც. ღვიძლისა და თირკმლის ერთდროული მძიმე უკმარისობისას, დოზა და მიღების სიხშირე უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ. პრეპარატი უნდა გაიხსნას შესაბამის გამხსნელში (იხ. ინსტრუქცია) და შეიყვანოთ ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად.

ახალშობილებში (28 დღემდე) ცეფტრიაქსონი უკუნაჩვენებია, თუ ისინი იღებენ კალციუმის შემცველ ინტრავენურ ხსნარებს, ნაღვლის ბუშტში ნალექის წარმოქმნის რისკის გამო. ნაადრევად დაბადებულ ახალშობილებში და სრულად ტერმინიან ახალშობილებში, დოზა უნდა განისაზღვროს მკაცრად ექიმის მიერ, სხეულის წონისა და ინფექციის სიმძიმის მიხედვით. ზოგადად, ახალშობილებში დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 50მგ/კგ/დღეში. 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში, დოზა შეადგენს 50-100მგ/კგ/დღეში, ერთჯერადად ან ორ გაყოფილ დოზად. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2000მგ-ს. ბავშვებში, განსაკუთრებით ნაადრევად დაბადებულებში, პრეპარატის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ.