სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში და 12 წელზე უფროს ბავშვებში ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 1-2 გრამს დღეში ერთხელ (24 საათში ერთხელ). მძიმე ინფექციების დროს ან 4 გრამამდე დოზა შეიძლება გაიზარდოს ექიმის დანიშნულებით. ინტრავენური შეყვანისას, 2 გრამზე მეტი დოზა უნდა გაიყოს ორ მიღებაზე (ყოველ 12 საათში). ბავშვებში დოზა განისაზღვრება წონის მიხედვით (50-100 მგ/კგ/დღეში, მაქსიმუმ 2 გრამი/დღეში). თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl <10 მლ/წთ) დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ ღვიძლის ფუნქცია ნორმალურია. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh A, B, C) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. პრეპარატი შეჰყავთ ინტრამუსკულარულად ან ინტრავენურად (ნელი ინფუზია ან ბოლუსი).
ცეფტრიაქსონი გამოიყენება პედიატრიულ პრაქტიკაში. დოზა განისაზღვრება ბავშვის წონისა და ინფექციის სიმძიმის მიხედვით, როგორც წესი, 50-100 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი ერთ ან ორ მიღებაზე. ნაადრევად დაბადებულ ჩვილებში (28 დღემდე) და 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერბილირუბინემია ან ჰიპოალბუმინემია, ცეფტრიაქსონის გამოყენება უკუნაჩვენებია, განსაკუთრებით თუ საჭიროა კალციუმის შემცველი ხსნარების ერთდროული შეყვანა. ექიმმა უნდა განსაზღვროს დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა.
ხანდაზმულ პაციენტებში, რომლებსაც არ აღენიშნებათ თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის მნიშვნელოვანი დარღვევები, ცეფტრიაქსონის დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება და თანმხლები დაავადებები, რის გამოც აუცილებელია პრეპარატის დანიშვნამდე და მკურნალობის პერიოდში თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი. პოლიფარმაციის გათვალისწინებით, შესაძლო ურთიერთქმედებების მონიტორინგიც მნიშვნელოვანია.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.