სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში და 12 წელზე უფროს ბავშვებში სტანდარტული დოზა შეადგენს 1-2 გრამს ყოველ 24 საათში ერთხელ ან 1 გრამს ყოველ 12 საათში. მძიმე ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 4 გრამამდე დღეში. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 30 მლ/წთ) დოზა უნდა შემცირდეს და/ან დოზებს შორის ინტერვალი გაიზარდოს. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას, როგორც წესი, დოზის კორექცია არ არის საჭირო, თუ არ არის თირკმლის ფუნქციის ერთდროული დარღვევა. პრეპარატი შეჰყავთ ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად. ხსნარი მზადდება გამოყენებამდე შესაბამისი გამხსნელის დამატებით.
ახალშობილებსა და 15 დღეზე უმცროს ჩვილებში ცეფაქსონის გამოყენება უკუნაჩვენებია, განსაკუთრებით თუ ისინი ნაადრევად დაიბადნენ, ჰიპერბილირუბინემიის ან ჰიპოალბუმინემიის რისკის გამო. 15 დღეზე უფროსი ასაკის ბავშვებში დოზა განისაზღვრება სხეულის მასისა და ინფექციის სიმძიმის მიხედვით, ჩვეულებრივ 20-80 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 1-2 მიღებაზე. მძიმე ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 100 მგ/კგ/დღე-მდე. ზუსტი დოზირება უნდა დანიშნოს ექიმმა.
ხანდაზმულ პაციენტებში, რომელთა თირკმლის ფუნქცია ნორმალურია, დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, ამიტომ აუცილებელია მისი მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში დოზის კორექცია. პოლიფარმაციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში გასათვალისწინებელია პოტენციური წამლისმიერი ურთიერთქმედებები.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.