სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 25-100მგ დღეში, გაყოფილი 2-4 მიღებაზე. შემანარჩუნებელი დოზა შეიძლება მერყეობდეს 25-200მგ დღეში, მდგომარეობის სიმძიმის მიხედვით. მძიმე ფსიქოზური აშლილობების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 400-600მგ-მდე დღეში, ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. ხანდაზმულ პაციენტებში დოზა უნდა შემცირდეს. თირკმლის უკმარისობის დროს (CrCl < 50 მლ/წთ) დოზის კორექცია აუცილებელია, რეკომენდებულია დოზის 25-50%-ით შემცირება. ღვიძლის უკმარისობის დროს (Child-Pugh კლასი B-C) დოზა უნდა შემცირდეს და საჭიროა მონიტორინგი. მიღება ხდება პერორალურად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად, სასურველია წყალთან ერთად. ძილის წინ მიღებამ შესაძლოა გააუმჯობესოს ძილი.
ტიზერცინი არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში, გარდა სპეციფიკური შემთხვევებისა და ექიმის მკაცრი მითითებისა. ბავშვებში ფენოთიაზინების გამოყენებამ შესაძლოა გაზარდოს ექსტრაპირამიდული სიმპტომების, სედაციის და სხვა გვერდითი მოვლენების რისკი. კონკრეტული დოზირების რეკომენდაციები ბავშვებისთვის არ არის დადგენილი. ექიმმა უნდა მიიღოს გადაწყვეტილება ინდივიდუალურად.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ლეომეპრომაზინის მიღებისას იზრდება გვერდითი მოვლენების, განსაკუთრებით ორთოსტატული ჰიპოტენზიის, სედაციის, თავბრუსხვევის და ექსტრაპირამიდული სიმპტომების რისკი. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება დაბალი დოზით (მაგ., 10-25მგ დღეში) და თანდათანობით გაზრდა პაციენტის რეაქციის მიხედვით. აუცილებელია თირკმლის და ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება პოლიფარმაცია, ამიტომ საჭიროა წამლის ურთიერთქმედებების გათვალისწინება.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.