ტიზერცინი ტაბლეტი 25მგ #50

ტიზერცინი ტაბლეტი 25მგ #50 (ტიზერცინი ტაბლეტი 25მგ #50)

() — ATC:

tablets · 25 mg · 50 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 25 mg. მწარმოებელი: ეგისი.

ტიზერცინი 25მგ ტაბლეტები არის თეთრი ან თითქმის თეთრი, მრგვალი, ორმხრივ ამობურცული ტაბლეტები, რომლებსაც შესაძლოა ჰქონდეს სუსტი სუნი. თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 25მგ ლეომეპრომაზინს. შეფუთულია ბლისტერებში, თითოეულ ბლისტერში 10 ტაბლეტი. ერთი შეფუთვა შეიცავს 50 ტაბლეტს (5 ბლისტერი).

ATC ·

ტიზერცინი (ლეომეპრომაზინი) მიეკუთვნება ფენოთიაზინების ჯგუფის ანტიფსიქოზურ საშუალებებს. ის მოქმედებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე, ახდენს დოფამინის რეცეპტორების ბლოკირებას, რაც ამცირებს ფსიქოზის სიმპტომებს, როგორიცაა ჰალუცინაციები და ბოდვები. პრეპარატი ასევე ფლობს სედაციურ, ანქსიოლიზურ (შფოთვის საწინააღმდეგო), ანტიემეტიკურ (ღებინების საწინააღმდეგო) და ანალგეზიურ (ტკივილგამაყუჩებელ) თვისებებს. ძირითადი ჩვენებები მოიცავს:

• შიზოფრენია და სხვა ფსიქოზური აშლილობები (მწვავე და ქრონიკული).
• აგიტაცია და აგრესიულობა.
• შფოთვისა და დაძაბულობის შემცირება.
• ტკივილის სინდრომების შემსუბუქება, განსაკუთრებით პალიატიურ მედიცინაში.
• ძილის დარღვევები, რომლებიც დაკავშირებულია ფსიქიკურ აშლილობებთან.

ლეომეპრომაზინი კარგად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ, თუმცა ბიოშეღწევადობა შეიძლება მერყეობდეს. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება მაღალია (დაახლოებით 90%). პრეპარატი ფართოდ ნაწილდება ორგანიზმში, მათ შორის ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში. მეტაბოლიზმი ძირითადად ხდება ღვიძლში სულფოქსიდაციის, დემეთილაციის და გლუკურონიდაციის გზით. CYP1A2, CYP2D6 და CYP3A4 ფერმენტები მონაწილეობენ მეტაბოლიზმში. ლეომეპრომაზინის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 15-30 საათს, თუმცა შეიძლება გაგრძელდეს თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას. ექსკრეცია ძირითადად ხდება თირკმელებით მეტაბოლიტების სახით.

ტიზერცინი (ლეომეპრომაზინი) მიეკუთვნება ფენოთიაზინების ჯგუფის ანტიფსიქოზურ საშუალებებს. ის მოქმედებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე, ახდენს დოფამინის რეცეპტორების ბლოკირებას, რაც ამცირებს ფსიქოზის სიმპტომებს, როგორიცაა ჰალუცინაციები და ბოდვები. პრეპარატი ასევე ფლობს სედაციურ, ანქსიოლიზურ (შფოთვის საწინააღმდეგო), ანტიემეტიკურ (ღებინების საწინააღმდეგო) და ანალგეზიურ (ტკივილგამაყუჩებელ) თვისებებს. ძირითადი ჩვენებები მოიცავს:

• შიზოფრენია და სხვა ფსიქოზური აშლილობები (მწვავე და ქრონიკული).
• აგიტაცია და აგრესიულობა.
• შფოთვისა და დაძაბულობის შემცირება.
• ტკივილის სინდრომების შემსუბუქება, განსაკუთრებით პალიატიურ მედიცინაში.
• ძილის დარღვევები, რომლებიც დაკავშირებულია ფსიქიკურ აშლილობებთან.

❌ არ მიიღოთ ტიზერცინი თუ:

• გაქვთ ალერგია ლეომეპრომაზინის ან სხვა ფენოთიაზინის ჯგუფის პრეპარატების მიმართ.
• ხართ კომაში ან გაქვთ ცენტრალური ნერვული სისტემის მძიმე დათრგუნვა.
• გაქვთ ფეოქრომოციტომა.
• გაქვთ ღვიძლის ან თირკმლის მძიმე უკმარისობა.

⚠ მიიღეთ სიფრთხილით და აუცილებლად აცნობეთ ექიმს თუ:

• გაქვთ გულის დაავადებები, განსაკუთრებით არითმიები ან QT გახანგრძლივების ისტორია.
• გაქვთ გლაუკომა ან შარდვის შეკავების პრობლემები.
• გაქვთ პარკინსონის დაავადება.
• ხართ ხანდაზმული, რადგან ამ ჯგუფის პაციენტებში იზრდება გვერდითი მოვლენების რისკი.
• ხართ ორსულად ან ძუძუთი კვებავთ.

მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 25-100მგ დღეში, გაყოფილი 2-4 მიღებაზე. შემანარჩუნებელი დოზა შეიძლება მერყეობდეს 25-200მგ დღეში, მდგომარეობის სიმძიმის მიხედვით. მძიმე ფსიქოზური აშლილობების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 400-600მგ-მდე დღეში, ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. ხანდაზმულ პაციენტებში დოზა უნდა შემცირდეს. თირკმლის უკმარისობის დროს (CrCl < 50 მლ/წთ) დოზის კორექცია აუცილებელია, რეკომენდებულია დოზის 25-50%-ით შემცირება. ღვიძლის უკმარისობის დროს (Child-Pugh კლასი B-C) დოზა უნდა შემცირდეს და საჭიროა მონიტორინგი. მიღება ხდება პერორალურად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად, სასურველია წყალთან ერთად. ძილის წინ მიღებამ შესაძლოა გააუმჯობესოს ძილი.

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები (>5%) მოიცავს ძილიანობას, თავბრუსხვევას, პირის სიმშრალეს, ყაბზობას, ორთოსტატულ ჰიპოტენზიას (წამოდგომისას არტერიული წნევის დაქვეითება), ტაქიკარდიას (გულისცემის გახშირება) და წონის მატებას. სერიოზული გვერდითი მოვლენები, რომელთა გამოვლენისას საჭიროა ექიმთან დაუყოვნებელი კონსულტაცია, მოიცავს:

• ექსტრაპირამიდული სიმპტომები: კუნთების ტიკები, მოძრაობის შენელება, სიხისტე, შფოთვა და მოუსვენრობა (აკათისია).
• ნეიროლეფსიური მალიგნიზებული სინდრომი (NMS): მაღალი ცხელება, კუნთების მკვეთრი გამკვრივება, გონების დაბინდვა, ოფლიანობა, გულის რითმის დარღვევა.
• სისხლის სურათის ცვლილებები: ლეიკოპენია, აგრანულოციტოზი.
• გულის რითმის დარღვევები (QT ინტერვალის გახანგრძლივება).
• ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა.
• კანის ალერგიული რეაქციები, ფოტომგრძნობელობა.

ტიზერცინის ჭარბი დოზის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ძილიანობა, კომა, ჰიპოტენზია (დაბალი წნევა), ექსტრაპირამიდული სიმპტომები, ტაქიკარდია, ჰიპოთერმია ან ჰიპერთერმია. თუ ფიქრობთ, რომ მიიღეთ ჭარბი დოზა, დაუყოვნებლივ გამოიძახეთ სასწრაფო დახმარება (112) და თან წაიღეთ პრეპარატის შეფუთვა.

ტიზერცინმა შესაძლოა გააძლიეროს შემდეგი პრეპარატების მოქმედება:

• ცენტრალური ნერვული სისტემის დამთრგუნველი საშუალებები (სედაციური, საძილე, ოპიოიდური ანალგეტიკები, ალკოჰოლი) — იზრდება ძილიანობა და სუნთქვის დაქვეითების რისკი.
• ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები (წნევის დამწევი) — შესაძლოა გამოიწვიოს არტერიული წნევის მკვეთრი დაქვეითება.
• ანტიქოლინერგული პრეპარატები — იზრდება ყაბზობის, პირის სიმშრალის, შარდვის შეკავების და მხედველობის დაბინდვის რისკი.
• ლევოდოპა (პარკინსონის დაავადების სამკურნალო) — ტიზერცინმა შესაძლოა შეამციროს ლევოდოპას ეფექტურობა.

❌ არ მიიღოთ ტიზერცინი თუ:

• გაქვთ ალერგია ლეომეპრომაზინის ან სხვა ფენოთიაზინის ჯგუფის პრეპარატების მიმართ.
• ხართ კომაში ან გაქვთ ცენტრალური ნერვული სისტემის მძიმე დათრგუნვა.
• გაქვთ ფეოქრომოციტომა.
• გაქვთ ღვიძლის ან თირკმლის მძიმე უკმარისობა.

⚠ მიიღეთ სიფრთხილით და აუცილებლად აცნობეთ ექიმს თუ:

• გაქვთ გულის დაავადებები, განსაკუთრებით არითმიები ან QT გახანგრძლივების ისტორია.
• გაქვთ გლაუკომა ან შარდვის შეკავების პრობლემები.
• გაქვთ პარკინსონის დაავადება.
• ხართ ხანდაზმული, რადგან ამ ჯგუფის პაციენტებში იზრდება გვერდითი მოვლენების რისკი.
• ხართ ორსულად ან ძუძუთი კვებავთ.

FDA კატეგორია: C. ორსულობისას, განსაკუთრებით მესამე ტრიმესტრში, ლეომეპრომაზინის მიღებამ შესაძლოა გამოიწვიოს ახალშობილში ექსტრაპირამიდული სიმპტომები, სედაცია, სუნთქვის დაქვეითება და აბსტინენციის სიმპტომები. ამიტომ, პრეპარატის მიღება ორსულობისას დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს და ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის უსაფრთხოება დადგენილი არ არის, რადგან ლეომეპრომაზინი შეიძლება გადავიდეს დედის რძეში. ამიტომ, ძუძუთი კვების პერიოდში პრეპარატის მიღება რეკომენდებული არ არის. ექიმმა უნდა შეაფასოს რისკ-სარგებლის თანაფარდობა.

ტიზერცინი არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში, გარდა სპეციფიკური შემთხვევებისა და ექიმის მკაცრი მითითებისა. ბავშვებში ფენოთიაზინების გამოყენებამ შესაძლოა გაზარდოს ექსტრაპირამიდული სიმპტომების, სედაციის და სხვა გვერდითი მოვლენების რისკი. კონკრეტული დოზირების რეკომენდაციები ბავშვებისთვის არ არის დადგენილი. ექიმმა უნდა მიიღოს გადაწყვეტილება ინდივიდუალურად.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ლეომეპრომაზინის მიღებისას იზრდება გვერდითი მოვლენების, განსაკუთრებით ორთოსტატული ჰიპოტენზიის, სედაციის, თავბრუსხვევის და ექსტრაპირამიდული სიმპტომების რისკი. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება დაბალი დოზით (მაგ., 10-25მგ დღეში) და თანდათანობით გაზრდა პაციენტის რეაქციის მიხედვით. აუცილებელია თირკმლის და ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება პოლიფარმაცია, ამიტომ საჭიროა წამლის ურთიერთქმედებების გათვალისწინება.

ტიზერცინი იწვევს ძილიანობას, თავბრუსხვევას და გავლენას ახდენს რეაქციის სიჩქარეზე. პრეპარატის მიღებისას, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის გაზრდისას, აკრძალულია სატრანსპორტო საშუალებების მართვა და მექანიზმებთან მუშაობა, რომლებიც საჭიროებენ მაღალ კონცენტრაციას და ფსიქომოტორული რეაქციების სიჩქარეს. პაციენტმა უნდა იცოდეს ამ ეფექტების შესახებ და თავი შეიკავოს აქტივობებისგან, რომლებიც პოტენციურად საშიშია.

ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას. დაუშვებელია გაყინვა. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. ტაბლეტები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში. გახსნის შემდეგ შენახვის ვადა დამოკიდებულია მწარმოებლის რეკომენდაციაზე, თუმცა ზოგადად რეკომენდებულია გამოყენება 6 თვის ვადაში.

წარმოების თარიღიდან ვალიდურობის ვადა შეადგენს 3 წელს. არ გამოიყენოთ პრეპარატი შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. ვადის გასვლის თარიღი ეხება თვის ბოლო დღეს. გახსნის შემდეგ შენახვის ვადა დამოკიდებულია შენახვის პირობებზე და მწარმოებლის ინსტრუქციაზე. თუ პრეპარატი ინახება სწორად, გახსნის შემდეგ მისი გამოყენება შესაძლებელია 6 თვის განმავლობაში.