სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში ტუბერკულოზის სამკურნალოდ საწყისი დოზა შეადგენს 1 გრამს ინტრამუსკულარულად დღეში ერთხელ (ან 15 მგ/კგ/დღეში). მძიმე ინფექციებისას, როგორიცაა ენდოკარდიტი, დოზა შეიძლება იყოს 1 გრამი ყოველ 12 საათში ან 0.75 გრამი ყოველ 8 საათში, მაგრამ არა უმეტეს 2 გრამისა დღეში. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 10 მლ/წთ): დოზა უნდა შემცირდეს 50-75%-ით ან დოზებს შორის ინტერვალი გაიზარდოს 2-3 დღემდე. CrCl 10-50 მლ/წთ: დოზა მცირდება 50%-ით ან დოზებს შორის ინტერვალი იზრდება 24 საათამდე. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას (Child-Pugh A/B/C): დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე და მონიტორინგი. პრეპარატი შეჰყავთ მხოლოდ ინტრამუსკულარულად. ხსნარი მზადდება გამოყენებამდე სტერილური წყლით ან 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარით.
სტრეპტომიცინი გამოიყენება ბავშვებში ტუბერკულოზისა და სხვა მძიმე ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, როდესაც სხვა ანტიბიოტიკები არაეფექტურია. დოზირება ბავშვებში შეადგენს 10-20 მგ/კგ/დღეში ინტრამუსკულარულად, ერთ მიღებაზე, მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 1 გრამს. თუმცა, ოტოტოქსიკურობისა და ნეფროტოქსიკურობის მაღალი რისკის გამო, პედიატრიულ პაციენტებში პრეპარატის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ, სმენისა და თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგით. უმცროსი ასაკის ბავშვებში (განსაკუთრებით ახალშობილებში) გამოყენება მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და დოზის ზუსტ გაანგარიშებას.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, თირკმლის ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითების გამო, სტრეპტომიცინის ექსკრეცია შეიძლება შენელდეს, რაც ზრდის ნეფროტოქსიკურობისა და ოტოტოქსიკურობის რისკს. რეკომენდებულია დოზის შემცირება და/ან დოზებს შორის ინტერვალის გაზრდა, აგრეთვე თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინის კლირენსი) და სმენის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება პოლიფარმაცია, რაც ზრდის პოტენციურ წამლისმიერ ურთიერთქმედებებს და გვერდითი ეფექტების რისკს.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.