სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში და 12 წელზე უფროს ბავშვებში ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 1-2 გრამს დღეში ერთხელ (24 საათში ერთხელ). მძიმე ინფექციების დროს ან როცა პათოგენი განსაკუთრებით მგრძნობიარეა, შესაძლებელია დღიური დოზის გაზრდა 4 გრამამდე (2 გრამი ყოველ 12 საათში). ბავშვებში დოზა განისაზღვრება სხეულის წონის მიხედვით: 20-80 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 1-2 მიღებაზე. 50 მგ/კგ-ზე მეტი დღიური დოზის შემთხვევაში, რეკომენდებულია ინტრავენური შეყვანა. მენინგიტის დროს ბავშვებში საწყისი დოზა შეიძლება იყოს 100 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 2 მიღებაზე. ნაადრევ ახალშობილებში (41 გესტაციურ კვირამდე) და ახალშობილებში (0-28 დღის) რეკომენდებული დოზაა 20-50 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 1-2 მიღებაზე. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში: თუ კრეატინინის კლირენსი (CrCl) არის 10-50 მლ/წთ, დოზა უნდა შემცირდეს 1/2-ით. თუ CrCl <10 მლ/წთ, დოზა უნდა შემცირდეს 1/4-ით. თუ პაციენტი იმყოფება ჰემოდიალიზზე, დოზა უნდა იყოს 2-4 გრამი ყოველ 24 საათში, დიალიზის შემდეგ. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში: როგორც წესი, დოზის კორექცია არ არის საჭირო, თუ თირკმლის ფუნქცია ნორმალურია. პრეპარატი შეჰყავთ კუნთში ან ვენაში. ინტრამუსკულარული შეყვანისთვის ფხვნილი იხსნება შესაბამის გამხსნელში (მაგ. 1% ლიდოკაინის ხსნარი). ინტრავენური შეყვანისთვის ფხვნილი იხსნება სტერილურ წყალში ან 5% გლუკოზის ხსნარში.
ცეფტრიაქსონი გამოიყენება ბავშვებში სხვადასხვა ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, მათ შორის მენინგიტის, სეფსისის, ძვლებისა და სახსრების ინფექციების და სასუნთქი გზების ინფექციების დროს. დოზირება ბავშვებში (12 წლამდე) დამოკიდებულია სხეულის წონაზე და შეადგენს 20-80 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 1-2 მიღებაზე. 50 მგ/კგ-ზე მეტი დღიური დოზის შემთხვევაში, რეკომენდებულია ინტრავენური შეყვანა. ნაადრევ ახალშობილებში (41 გესტაციურ კვირამდე) და ახალშობილებში (0-28 დღის) დოზა შეადგენს 20-50 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 1-2 მიღებაზე. მენინგიტის დროს ბავშვებში საწყისი დოზა შეიძლება იყოს 100 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 2 მიღებაზე. ცეფტრიაქსონის გამოყენება ნაადრევ ახალშობილებში და ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილებში უკუნაჩვენებია.
ხანდაზმულ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ნორმალური თირკმლის და ღვიძლის ფუნქცია, ცეფტრიაქსონის დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებს ხშირად აქვთ თანმხლები დაავადებები და იღებენ რამდენიმე მედიკამენტს (polypharmacy), რაც ზრდის გვერდითი ეფექტების, განსაკუთრებით კუჭ-ნაწლავის დარღვევების და სისხლის შედედების პრობლემების რისკს. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინის კლირენსი) და ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი, განსაკუთრებით თუ პაციენტს აქვს თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის ისტორია. ასევე, საჭიროა ანტიკოაგულანტებთან ურთიერთქმედების მონიტორინგი.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.