სპეიბაქტი ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 1.5გრ ფლაკონი #1

სპეიბაქტი ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 1.5გრ ფლაკონი #1 (სპეიბაქტი ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 1.5გრ ფლაკონი #1)

() — ATC:

powder · 1.5 g · 1 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 1.5 g. მწარმოებელი: ნითინ ლაფსცენსი.

სპეიბაქტი 1.5გრ არის თეთრი ან მოყვითალო ფერის კრისტალური ფხვნილი, რომელიც მოთავსებულია გამჭვირვალე მინის ფლაკონში. ფლაკონი დალუქულია რეზინის საცობით და ალუმინის თავსახურით. თითოეული ფლაკონი შეიცავს 1.5 გრამ ცეფტრიაქსონს (ნატრიუმის მარილის სახით). პრეპარატი განკუთვნილია საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად (ინტრამუსკულარული ან ინტრავენური შეყვანისთვის). შეფუთულია მუყაოს კოლოფში, თითოეულ კოლოფში არის ერთი ფლაკონი.

ATC ·

ცეფტრიაქსონი მესამე თაობის ცეფალოსპორინური ანტიბიოტიკია. ანადგურებს ბაქტერიების უჯრედის კედელს, რის შედეგადაც ბაქტერია იღუპება. მოქმედებს გრამდადებით და გრამუარყოფით ბაქტერიებზე ფართო სპექტრით.

ჩვენებები: ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ფილტვის ანთება), შარდგამომყოფი გზების რთული ინფექციები (პიელონეფრიტი), მუცლის ღრუს ინფექციები (პერიტონიტი), ძვლებისა და სახსრების ინფექციები, კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, ბაქტერიული მენინგიტი, სეფსისი, გონორეა, ლაიმის დაავადება (ბორელიოზი). ასევე გამოიყენება ოპერაციის წინ ინფექციის პროფილაქტიკისთვის.

ექიმი დანიშნავს ბაქტერიული ინფექციის დადასტურებისას ან სერიოზული ეჭვისას. ვირუსული ინფექციების (გრიპი, გაციება) დროს ანტიბიოტიკი არ მოქმედებს.

ცეფტრიაქსონი კარგად შეიწოვება ინტრამუსკულური შეყვანის შემდეგ. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 100%. ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია მიიღწევა დაუყოვნებლივ. ცეფტრიაქსონი ფართოდ ნაწილდება ქსოვილებში და სხეულის სითხეებში, მათ შორის ცერებროსპინალურ სითხეში (CSF) ანთების დროს. ცილებთან შეკავშირება მაღალია (დაახლოებით 95%). მეტაბოლიზმი ღვიძლში მინიმალურია; პრეპარატი ძირითადად გამოიყოფა უცვლელი სახით. ელიმინაციის ნახევარდაშლის პერიოდი (T½) მოზრდილებში შეადგენს დაახლოებით 8 საათს. ძირითადი ელიმინაციის გზა არის თირკმელებით (დაახლოებით 50-60%) და ნაღველით (დაახლოებით 20-30%). თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას ელიმინაცია შენელებულია, თუმცა დოზის კორექცია საჭიროა მხოლოდ მძიმე უკმარისობის დროს (CrCl <10 მლ/წთ). ღვიძლის უკმარისობის დროს პრეპარატის ელიმინაცია ძირითადად თირკმელებით ხდება, ამიტომ დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ თირკმლის ფუნქცია ნორმალურია. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ როგორც თირკმლის, ისე ღვიძლის უკმარისობა, ელიმინაცია შეიძლება მნიშვნელოვნად შენელდეს.

ცეფტრიაქსონი მესამე თაობის ცეფალოსპორინური ანტიბიოტიკია. ანადგურებს ბაქტერიების უჯრედის კედელს, რის შედეგადაც ბაქტერია იღუპება. მოქმედებს გრამდადებით და გრამუარყოფით ბაქტერიებზე ფართო სპექტრით.

ჩვენებები: ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ფილტვის ანთება), შარდგამომყოფი გზების რთული ინფექციები (პიელონეფრიტი), მუცლის ღრუს ინფექციები (პერიტონიტი), ძვლებისა და სახსრების ინფექციები, კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, ბაქტერიული მენინგიტი, სეფსისი, გონორეა, ლაიმის დაავადება (ბორელიოზი). ასევე გამოიყენება ოპერაციის წინ ინფექციის პროფილაქტიკისთვის.

ექიმი დანიშნავს ბაქტერიული ინფექციის დადასტურებისას ან სერიოზული ეჭვისას. ვირუსული ინფექციების (გრიპი, გაციება) დროს ანტიბიოტიკი არ მოქმედებს.

არ მიიღო თუ: ალერგია გაქვს ცეფტრიაქსონზე, ცეფალოსპორინებზე ან პენიცილინებზე (ჯვარედინი ალერგიის რისკი). ნაადრევ ახალშობილებში (41 გესტაციურ კვირამდე) და ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილებში — უკუნაჩვენებია. ცეფტრიაქსონი არ გაიხსნება კალციუმის შემცველ ხსნარებში და არ გაკეთდება კალციუმის ინფუზიასთან ერთად, განსაკუთრებით ახალშობილებში — ფატალური ნალექის რისკი.

სიფრთხილით: ექიმს უთხარი თუ თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობა გაქვს, კუჭ-ნაწლავის დაავადება (კოლიტი), ან ანტიკოაგულანტებს იღებ.

მოზრდილებში და 12 წელზე უფროს ბავშვებში ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 1-2 გრამს დღეში ერთხელ (24 საათში ერთხელ). მძიმე ინფექციების დროს ან როცა პათოგენი განსაკუთრებით მგრძნობიარეა, შესაძლებელია დღიური დოზის გაზრდა 4 გრამამდე (2 გრამი ყოველ 12 საათში). ბავშვებში დოზა განისაზღვრება სხეულის წონის მიხედვით: 20-80 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 1-2 მიღებაზე. 50 მგ/კგ-ზე მეტი დღიური დოზის შემთხვევაში, რეკომენდებულია ინტრავენური შეყვანა. მენინგიტის დროს ბავშვებში საწყისი დოზა შეიძლება იყოს 100 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 2 მიღებაზე. ნაადრევ ახალშობილებში (41 გესტაციურ კვირამდე) და ახალშობილებში (0-28 დღის) რეკომენდებული დოზაა 20-50 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 1-2 მიღებაზე. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში: თუ კრეატინინის კლირენსი (CrCl) არის 10-50 მლ/წთ, დოზა უნდა შემცირდეს 1/2-ით. თუ CrCl <10 მლ/წთ, დოზა უნდა შემცირდეს 1/4-ით. თუ პაციენტი იმყოფება ჰემოდიალიზზე, დოზა უნდა იყოს 2-4 გრამი ყოველ 24 საათში, დიალიზის შემდეგ. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში: როგორც წესი, დოზის კორექცია არ არის საჭირო, თუ თირკმლის ფუნქცია ნორმალურია. პრეპარატი შეჰყავთ კუნთში ან ვენაში. ინტრამუსკულარული შეყვანისთვის ფხვნილი იხსნება შესაბამის გამხსნელში (მაგ. 1% ლიდოკაინის ხსნარი). ინტრავენური შეყვანისთვის ფხვნილი იხსნება სტერილურ წყალში ან 5% გლუკოზის ხსნარში.

ხშირი (ყოველ მეათეზე შესაძლებელია): დიარეა, გულისრევა, ღებინება, გამონაყარი კანზე, ინექციის ადგილის ტკივილი ან შეშუპება, ღვიძლის ფერმენტების დროებითი მომატება სისხლის ანალიზში.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ საჭიროებს სასწრაფო ყურადღებას): ანაფილაქსია (მწვავე ალერგიული რეაქცია — სუნთქვის გაძნელება, სახის შეშუპება, გამონაყარი) — დაუყოვნებლივ მიმართე ექიმს. ფსევდომემბრანოზული კოლიტი (მძიმე, სისხლიანი დიარეა) — შეწყვიტე და მიმართე ექიმს. სისხლის შემადგენლობის ცვლილებები (ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია). ნაღვლის ბუშტში კალციუმ-ცეფტრიაქსონის ნალექის წარმოქმნა, განსაკუთრებით ბავშვებში.

სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ტვინის გარსების გაღიზიანების ნიშნები (კრუნჩხვები) დიდი დოზების შემთხვევაში. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს. ჰემოდიალიზი არაეფექტურია.

რა გავაკეთო: დარეკე 112-ზე. შეინარჩუნე ფლაკონის შეფუთვა და ექიმს აჩვენე.

ვარფარინი და სხვა ანტიკოაგულანტები — ცეფტრიაქსონი შეიძლება აძლიერებდეს სისხლის გათხელებას და სისხლდენის რისკს. INR მონიტორინგი საჭიროა.

კალციუმის შემცველი პრეპარატები და ხსნარები (მათ შორის რინგერის ლაქტატი) — ვენაში ერთდროულად არ გაკეთდეს: ფატალური ნალექის წარმოქმნის რისკი.

ამინოგლიკოზიდები (გენტამიცინი, ამიკაცინი) — თირკმელზე ტოქსიკურობა შეიძლება გაძლიერდეს. ერთ შპრიცში არ აურიო.

ქლორამფენიკოლი — შეიძლება შეასუსტოს ცეფტრიაქსონის ეფექტი. ექიმმა უნდა გადაწყვიტოს.

არ მიიღო თუ: ალერგია გაქვს ცეფტრიაქსონზე, ცეფალოსპორინებზე ან პენიცილინებზე (ჯვარედინი ალერგიის რისკი). ნაადრევ ახალშობილებში (41 გესტაციურ კვირამდე) და ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილებში — უკუნაჩვენებია. ცეფტრიაქსონი არ გაიხსნება კალციუმის შემცველ ხსნარებში და არ გაკეთდება კალციუმის ინფუზიასთან ერთად, განსაკუთრებით ახალშობილებში — ფატალური ნალექის რისკი.

სიფრთხილით: ექიმს უთხარი თუ თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობა გაქვს, კუჭ-ნაწლავის დაავადება (კოლიტი), ან ანტიკოაგულანტებს იღებ.

ორსულობის დროს ცეფტრიაქსონის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი დედისთვის აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. ცეფტრიაქსონი კვეთს პლაცენტას. FDA კატეგორია: B. კლინიკური მონაცემები ორსულ ქალებში შეზღუდულია. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ გამოავლინა ტერატოგენული ან ემბრიოტოქსიკური ეფექტები. თუმცა, რადგან პრეპარატი შეიძლება შევიდეს დედის რძეში, მეძუძურმა ქალებმა სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ ან შეწყვიტონ ძუძუთი კვება მკურნალობის პერიოდში. ნაადრევ ახალშობილებში და ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილებში ცეფტრიაქსონი უკუნაჩვენებია ნაღვლის ბუშტში ნალექის წარმოქმნის და ბილირუბინის შეკავშირების რისკის გამო.

ცეფტრიაქსონი გამოიყენება ბავშვებში სხვადასხვა ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, მათ შორის მენინგიტის, სეფსისის, ძვლებისა და სახსრების ინფექციების და სასუნთქი გზების ინფექციების დროს. დოზირება ბავშვებში (12 წლამდე) დამოკიდებულია სხეულის წონაზე და შეადგენს 20-80 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 1-2 მიღებაზე. 50 მგ/კგ-ზე მეტი დღიური დოზის შემთხვევაში, რეკომენდებულია ინტრავენური შეყვანა. ნაადრევ ახალშობილებში (41 გესტაციურ კვირამდე) და ახალშობილებში (0-28 დღის) დოზა შეადგენს 20-50 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 1-2 მიღებაზე. მენინგიტის დროს ბავშვებში საწყისი დოზა შეიძლება იყოს 100 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 2 მიღებაზე. ცეფტრიაქსონის გამოყენება ნაადრევ ახალშობილებში და ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილებში უკუნაჩვენებია.

ხანდაზმულ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ნორმალური თირკმლის და ღვიძლის ფუნქცია, ცეფტრიაქსონის დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებს ხშირად აქვთ თანმხლები დაავადებები და იღებენ რამდენიმე მედიკამენტს (polypharmacy), რაც ზრდის გვერდითი ეფექტების, განსაკუთრებით კუჭ-ნაწლავის დარღვევების და სისხლის შედედების პრობლემების რისკს. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინის კლირენსი) და ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი, განსაკუთრებით თუ პაციენტს აქვს თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის ისტორია. ასევე, საჭიროა ანტიკოაგულანტებთან ურთიერთქმედების მონიტორინგი.

ცეფტრიაქსონმა შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა ან კრუნჩხვები, თუმცა ეს იშვიათია. ამ ეფექტებმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს სატრანსპორტო საშუალების მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებს უნდა ურჩიონ, თავი შეიკავონ მართვისგან ან მექანიზმებთან მუშაობისგან, სანამ არ გაარკვევენ, თუ როგორ მოქმედებს მათზე პრეპარატი.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ოთახის ტემპერატურაზე (15-25°C), სინათლისაგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. მომზადებული ხსნარი უნდა გამოიყენებულ იქნას დაუყოვნებლივ ან შეინახოთ მაცივარში (2-8°C) არა უმეტეს 24 საათისა. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. დაუშვებელია პრეპარატის გამოყენება შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ.

ფლაკონში მოთავსებული ფხვნილის შენახვის ვადა შეადგენს 3 წელს. მომზადებული ხსნარის შენახვის ვადა მაცივარში (2-8°C) შეადგენს 24 საათს. მომზადებული ხსნარი, რომელიც ინახება ოთახის ტემპერატურაზე (15-25°C), უნდა იქნას გამოყენებული 2 საათის განმავლობაში. არ გამოიყენოთ პრეპარატი ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც მითითებულია შეფუთვაზე.