სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში არტერიული ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ საწყისი დოზა არის 80 მგ დღეში ერთხელ. საჭიროების შემთხვევაში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 160 მგ-მდე დღეში. გულის უკმარისობის დროს საწყისი დოზა არის 40 მგ დღეში ორჯერ, რომელიც შეიძლება გაიზარდოს 80 მგ-მდე და შემდეგ 160 მგ-მდე დღეში ორჯერ, პაციენტის ამტანობის გათვალისწინებით. მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდეგ, დოზა იწყება 20 მგ-დან დღეში ორჯერ და შეიძლება გაიზარდოს 40 მგ-მდე დღეში ორჯერ. პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით (CrCl > 10 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. ღვიძლის უკმარისობის დროს (Child-Pugh კლასი A ან B) დოზა უნდა შემცირდეს. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის არტერიის სტენოზი, რეკომენდებულია დოზის შემცირება. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, ჭამისგან დამოუკიდებლად, საკმარისი რაოდენობის წყალთან ერთად.
ვალსარტანის გამოყენება ბავშვებში და მოზარდებში (18 წლამდე) არ არის რეკომენდებული, რადგან უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ მონაცემები არასაკმარისია. ზოგიერთ კლინიკურ კვლევაში ვალსარტანი გამოიყენებოდა 6 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ, თუმცა დოზირება დამოკიდებული იყო სხეულის წონაზე და რეკომენდებული იყო მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. 18 წლამდე ასაკის პაციენტებისთვის დოზის რეკომენდაციები არ არსებობს.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ვალსარტანის ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ იცვლება. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში უფრო ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, რის გამოც რეკომენდებულია სიფრთხილე და თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. პოლიფარმაციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში, რომელთაც შეიძლება ჰქონდეთ თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, დოზის კორექცია შეიძლება საჭირო გახდეს. საწყისი დოზა შეიძლება იყოს უფრო დაბალი, ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებში.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.