სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 0.01-0.05 მგ (0.2-1 მლ 0.05% ხსნარი) კანქვეშ ან ინტრამუსკულარულად, დღეში 1-3-ჯერ. დოზა ტიტრირდება ინდივიდუალურად, კლინიკური ეფექტისა და ამტანობის მიხედვით, მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 0.2 მგ-ს (4 მლ 0.05% ხსნარი). მიღების ხერხი: ინექცია კანქვეშ ან კუნთში. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 30 მლ/წთ) საჭიროა დოზის შემცირება ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი და საშუალო ხარისხის დარღვევისას (Child-Pugh A/B) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა რეკომენდებულია სიფრთხილე. მძიმე ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh C) გამოყენება არ არის რეკომენდებული.
პროზერინის გამოყენება ბავშვებში და მოზარდებში (18 წლამდე) შესაძლებელია მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ, განსაკუთრებით მიასთენიის გრავიის სამკურნალოდ. დოზირება ბავშვებში ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია ასაკზე, წონაზე და კლინიკურ მდგომარეობაზე. ზუსტი დოზირების სქემა და მიღების წესი უნდა განისაზღვროს პედიატრის მიერ. ზოგადად, ბავშვებში დოზა უფრო დაბალია, ვიდრე მოზრდილებში, და საჭიროებს ფრთხილად ტიტრირებას. არასაკმარისი კლინიკური მონაცემების გამო, ახალშობილებსა და ჩვილ ბავშვებში პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში პროზერინის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება, ასევე გულ-სისხლძარღვთა სისტემის პათოლოგიები, რამაც შეიძლება გაზარდოს გვერდითი მოვლენების რისკი. რეკომენდებულია საწყისი დოზის შემცირება და პრეპარატისადმი ინდივიდუალური ამტანობის გათვალისწინება. აუცილებელია თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. ხანდაზმულ პაციენტებში პოლიფარმაციის (მრავალი მედიკამენტის ერთდროული მიღება) გათვალისწინებაც აუცილებელია ურთიერთქმედებების თავიდან ასაცილებლად.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.