სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 20მგ დღეში, მიღებული დილით, საკვებთან ერთად. დოზა შეიძლება გაიზარდოს ექიმის რეკომენდაციით, მაქსიმუმ 50მგ დღეში, კლინიკური ეფექტისა და ტოლერანტობის მიხედვით. ზოგადი რეკომენდაციაა დოზის მომატება არა უმეტეს 10მგ-ით ყოველ 1-2 კვირაში. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl < 30 მლ/წთ) ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას (Child-Pugh A/B) დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუმცა რეკომენდებულია სიფრთხილე და შესაძლოა საწყისი დოზის შემცირება. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ CYP2D6 ინჰიბიტორებს, შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის შემცირება. მიღების წესი: პერორალურად, დღეში ერთხელ, დილით, საკვებთან ერთად. არ დაღეჭოთ ან დაფშვნათ ტაბლეტი. მკურნალობის შეწყვეტა უნდა მოხდეს თანდათანობით, ექიმის მეთვალყურეობით, რათა თავიდან იქნას აცილებული მოხსნის სინდრომი.
პაროქსეტინის გამოყენება 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში არ არის რეკომენდებული ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობის (OCD) და პოსტტრავმული სტრესული აშლილობის (PTSD) გარდა, რადგან კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა სუიციდური აზრებისა და თვითდაზიანების რისკის ზრდა ამ ასაკობრივ ჯგუფში. 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში პაროქსეტინის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ ექიმის გადაწყვეტილებით, როდესაც მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება რისკებს, და საჭიროებს განსაკუთრებულ მონიტორინგს სუიციდური ქცევის ნიშნებზე. უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ მონაცემები 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში სხვა ჩვენებებით შეზღუდულია.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) პაროქსეტინი შეიძლება უფრო ეფექტური იყოს დაბალი დოზებით. რეკომენდებული საწყისი დოზაა 10მგ დღეში. მაქსიმალური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 40მგ დღეში. ხანდაზმულებში იზრდება ჰიპონატრიემიის (სისხლში ნატრიუმის დაბალი დონე) განვითარების რისკი, განსაკუთრებით თუ პაციენტი იღებს დიურეტიკებს. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. პოლიფარმაციის (მრავალი წამლის ერთდროული მიღება) მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე წამლის ურთიერთქმედებების თავიდან ასაცილებლად.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.