სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 1-2 ამპულას (10-20 მლ) დღეში, გაყოფილი 2-3 მიღებაზე. მძიმე შემთხვევებში შესაძლებელია დოზის გაზრდა 3 ამპულამდე (30 მლ) დღეში, ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 50 მლ/წთ) დოზა უნდა შემცირდეს და საჭიროა სისხლში კალიუმისა და მაგნიუმის დონის რეგულარული კონტროლი. ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევისას პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება, თუმცა სპეციფიკური დოზის კორექცია არ არის დადგენილი. პრეპარატი შეჰყავთ ინტრავენურად (ნელა, წვეთოვნად ან ნაკადად) ან ინტრამუსკულარულად. მიღების ხერხი დამოკიდებულია კლინიკურ მდგომარეობაზე და ექიმის რეკომენდაციაზე. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 30 მლ (3 ამპულა) ექიმის დანიშნულების გარეშე.
პანანგინი ხსნარი საინექციო ფორმით, როგორც წესი, არ გამოიყენება ბავშვებში. კალიუმისა და მაგნიუმის დოზირება ბავშვებში მოითხოვს ზუსტ გაანგარიშებას სხეულის წონისა და ელექტროლიტური ბალანსის მიხედვით, რაც ხშირად უფრო რთულია საინექციო ფორმით. უსაფრთხოების და ეფექტურობის მონაცემები პედიატრიულ პოპულაციაში შეზღუდულია. ამიტომ, ბავშვებში პრეპარატის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ ექიმის გადაწყვეტილებით, მკაცრი მითითებით და ელექტროლიტური ბალანსის მუდმივი მონიტორინგით. ზოგადად, უპირატესობა ენიჭება პერორალურ ფორმებს, თუ ისინი ხელმისაწვდომია და შესაფერისი.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პირებში, პანანგინის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე. ასაკთან ერთად თირკმლის ფუნქცია ხშირად მცირდება, რაც ზრდის ჰიპერკალიემიისა და ჰიპერმაგნიემიის რისკს. რეკომენდებულია დოზის შემცირება და სისხლში კალიუმისა და მაგნიუმის დონის რეგულარული მონიტორინგი. პოლიფარმაციის (მრავალი წამლის ერთდროული მიღება) გათვალისწინებით, აუცილებელია ურთიერთქმედებების შეფასება. ექიმმა უნდა შეაფასოს პაციენტის ინდივიდუალური მდგომარეობა და დანიშნოს შესაბამისი დოზა.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.