სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში ჩვეულებრივი საწყისი დოზა თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულისთვის არის 20მგ დღეში ერთხელ, 2-4 კვირის განმავლობაში. კუჭის წყლულისა და რეფლუქს-ეზოფაგიტის დროს დოზა ასევე არის 20მგ დღეში ერთხელ, 4-8 კვირის განმავლობაში. ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის დროს საწყისი დოზაა 60მგ დღეში ერთხელ, საჭიროებისამებრ შეიძლება გაიზარდოს 120მგ-მდე დღეში. ზრდასრულთა მაქსიმალური რეკომენდებული დოზაა 20მგ დღეში, გარდა ზოლინგერ-ელისონის სინდრომისა. პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით (CrCl >20 მლ/წთ) დოზის კორექცია საჭირო არ არის. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh კლასი A, B, C) რეკომენდებულია დოზის შემცირება ან მიღების სიხშირის გაზრდა, განსაკუთრებით მძიმე შემთხვევებში (Child-Pugh C). პრეპარატი მიიღება პერორალურად, სასურველია დილით, საკვების მიღებამდე 30 წუთით ადრე, მთლიანად გადაყლაპვის გზით, დაუღეჭავად.
ომეპრაზოლის გამოყენება ბავშვებში დასაშვებია მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით და მეთვალყურეობის ქვეშ. 1 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში GERD-ის სამკურნალოდ, დოზა შეადგენს 10-20მგ დღეში, ასაკისა და წონის მიხედვით. 4 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში წყლულოვანი დაავადებების სამკურნალოდ დოზა შეადგენს 20მგ დღეში. 16 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში დოზირება შეესაბამება ზრდასრულთა დოზებს. 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში გამოყენების შესახებ მონაცემები შეზღუდულია, ამიტომ სიფრთხილეა საჭირო. პრეპარატის დოზირება ბავშვებში უნდა მოხდეს მკაცრად ექიმის რეკომენდაციით, სხეულის წონის გათვალისწინებით.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ომეპრაზოლის ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ იცვლება, თუმცა ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის კორექცია. სიფრთხილეა საჭირო პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში, რადგან ომეპრაზოლს შეუძლია ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან. ხანგრძლივი თერაპიის შემთხვევაში, განსაკუთრებით 1 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში, იზრდება ოსტეოპოროზის და ძვლების მოტეხილობის რისკი, ამიტომ რეკომენდებულია კალციუმის და ვიტამინ D-ის ადექვატური მიღება და ძვლის სიმკვრივის მონიტორინგი. თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი არ არის საჭირო, თუ არ არსებობს სხვა რისკ-ფაქტორები.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.