სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
დოზირება დამოკიდებულია პროცედურის ტიპზე და პაციენტის მდგომარეობაზე. ინფილტრაციული ანესთეზიისთვის, ჩვეულებრივ, გამოიყენება 0.5% ხსნარი. მაქსიმალური დოზა ზრდასრულთათვის არ უნდა აღემატებოდეს 1 გრამს (200 მლ 0.5% ხსნარი), მაგრამ ეს უნდა მოხდეს ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 30 მლ/წთ) და ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh B/C), პრეპარატის მეტაბოლიზმი და ექსკრეცია შეიძლება შენელდეს, თუმცა სისტემური ეფექტები იშვიათია დაბალი დოზებით. პრეპარატი შეჰყავთ ინტრავენურად, ინტრამუსკულარულად ან კანქვეშ, ექიმის დანიშნულებით.
პედიატრიული პაციენტებისთვის (ბავშვები 12 წლამდე) პროკაინის გამოყენება შეზღუდულია და უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზირება უნდა შეესაბამებოდეს ბავშვის ასაკს, წონას და თირკმლის ფუნქციას. 0.5% ხსნარი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ადგილობრივი ანესთეზიისთვის მცირე პროცედურებისას, თუმცა მონაცემები უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ შეზღუდულია. 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში დოზირება ზრდასრულთა დოზის მსგავსია, მაგრამ საჭიროა ინდივიდუალური შეფასება.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) პროკაინის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, განსაკუთრებით თუ აღენიშნებათ გულის, ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის დარღვევები. ამ პაციენტებში შეიძლება გაიზარდოს გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკი, განსაკუთრებით ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ (თავბრუსხვევა, დაბნეულობა). რეკომენდებულია საწყისი დოზის შემცირება და პაციენტის მდგომარეობის ფრთხილად მონიტორინგი. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში ურთიერთქმედებების რისკი იზრდება.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.