სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში ჩვეულებრივი საწყისი დოზა GERD-სთვის შეადგენს 20 მგ დღეში ერთხელ, ხოლო 40 მგ გამოიყენება მძიმე შემთხვევებში ან როდესაც 20 მგ არაეფექტურია. წყლულოვანი დაავადებების დროს დოზა შეადგენს 20-40 მგ დღეში ერთხელ, H. pylori ელიმინაციის თერაპიისას — 20 მგ დღეში ორჯერ 7 დღის განმავლობაში, სხვა ანტიბიოტიკებთან კომბინაციაში. ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის დროს საწყისი დოზაა 40 მგ დღეში ორჯერ, შემდგომში დოზა ინდივიდუალურად ირჩევა. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl >20 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. მძიმე თირკმლის უკმარისობისას (CrCl <20 მლ/წთ) პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული. ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი ან საშუალო ხარისხის დარღვევისას (Child-Pugh A, B) დოზის კორექცია არ არის საჭირო. მძიმე ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh C) რეკომენდებულია დოზის შემცირება, მაგალითად, 20 მგ დღეში ერთხელ. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, სასურველია დილით, ჭამის წინ, მთლიანად გადაყლაპული წყალთან ერთად. დაღეჭა ან დამსხვრევა დაუშვებელია.
ნექსიუმი 40 მგ ტაბლეტების გამოყენება 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არსებობს საკმარისი მონაცემები უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ ამ ასაკობრივ ჯგუფში. 12-18 წლის მოზარდებში GERD-ს სამკურნალოდ გამოიყენება 20 მგ დღეში ერთხელ. უფრო მაღალი დოზებით ან სხვა ჩვენებებით ბავშვებში პრეპარატის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ და ინდივიდუალური შეფასების საფუძველზე. ზუსტი დოზირება ბავშვებში დამოკიდებულია ასაკსა და სხეულის წონაზე, თუმცა 40 მგ დოზა, როგორც წესი, არ გამოიყენება 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში პრეპარატის დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, იმ პირობით, რომ ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქცია ნორმალურია. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თანმხლები დაავადებები და პოლიფარმაცია, რამაც შეიძლება გაზარდოს გვერდითი ეფექტების რისკი. ამიტომ, მკურნალობის დაწყებამდე და მის განმავლობაში რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის, ღვიძლის ფუნქციის და ელექტროლიტური ბალანსის რეგულარული მონიტორინგი. განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს პაციენტებს, რომლებიც იღებენ სხვა მედიკამენტებს, რათა თავიდან იქნას აცილებული პოტენციური წამლისმიერი ურთიერთქმედებები.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.