სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა დამოკიდებულია პაციენტის კლინიკურ მდგომარეობაზე, სხეულის წონაზე და საჭიროებაზე, მაგრამ ჩვეულებრივ არ უნდა აღემატებოდეს 0.5 გ/კგ/სთ. მაქსიმალური დღიური დოზა დამოკიდებულია ინდივიდუალურ საჭიროებაზე და ტოლერანტობაზე, მაგრამ სიფრთხილეა საჭირო ჰიპერგლიკემიის თავიდან ასაცილებლად. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl < 50 მლ/წთ) დოზა უნდა შემცირდეს და საჭიროა სისხლში გლუკოზის დონის მონიტორინგი. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას (Child-Pugh A, B, C) დოზის კორექცია საჭიროა სიფრთხილით, რადგან ღვიძლი მონაწილეობს გლუკოზის მეტაბოლიზმში. შეყვანის ხერხი: ინტრავენური ინფუზია, როგორც წესი, პერიფერიული ან ცენტრალური ვენიდან, სიჩქარე დამოკიდებულია კლინიკურ მდგომარეობაზე.
პედიატრიულ პაციენტებში დექსტროზა 10% გამოიყენება ჰიპოგლიკემიის სამკურნალოდ და სითხის/ენერგიის მიწოდებისთვის. დოზა დამოკიდებულია ასაკზე, წონაზე და კლინიკურ მდგომარეობაზე. ახალშობილებსა და ჩვილებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპოგლიკემია, დოზა შეიძლება იყოს 2-5 მლ/კგ/სთ (0.2-0.5 გ/კგ/სთ). უფროს ბავშვებში დოზა ინდივიდუალურად განისაზღვრება. აუცილებელია სისხლში გლუკოზის დონის და ელექტროლიტების ფრთხილად მონიტორინგი, რათა თავიდან იქნას აცილებული ჰიპერგლიკემია, ჰიპეროსმოლარობა და ელექტროლიტური დისბალანსი. სიფრთხილით გამოიყენება ნაადრევად დაბადებულ ჩვილებში.
65 წელზე უფროს პაციენტებში, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების ან გულის უკმარისობის მქონე პირებში, დექსტროზა 10% უნდა გამოიყენებოდეს სიფრთხილით. შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის კორექცია თირკმლის ფუნქციის (CrCl) შეფასების საფუძველზე. პოლიფარმაციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში გასათვალისწინებელია პოტენციური ურთიერთქმედებები. რეკომენდებულია სისხლში გლუკოზის დონის და ელექტროლიტური ბალანსის რეგულარული მონიტორინგი.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.