სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
დოზირება და შეყვანის სიჩქარე დამოკიდებულია პაციენტის კლინიკურ მდგომარეობაზე, ასაკზე, წონაზე და სითხისა და ელექტროლიტების ბალანსის საჭიროებაზე. ზრდასრულ პაციენტებში, დეჰიდრატაციის ან სისხლის მოცულობის შესანარჩუნებლად, საწყისი დოზა შეიძლება იყოს 500 მლ-დან 1000 მლ-მდე, შეყვანილი 1-3 საათის განმავლობაში. მაქსიმალური დღიური დოზა არ არის მკაცრად განსაზღვრული და დამოკიდებულია ინდივიდუალურ საჭიროებაზე და თირკმლის ფუნქციაზე. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl < 50 მლ/წთ) საჭიროა სიფრთხილე და დოზის კორექცია, რათა თავიდან იქნას აცილებული სითხისა და ნატრიუმის შეკავება. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh A, B, C) დოზირება ასევე უნდა მოხდეს სიფრთხილით, განსაკუთრებით თუ არსებობს შეშუპების ან ასციტის რისკი. პრეპარატი შეჰყავთ ინტრავენურად, წვეთოვნად (ინფუზია). ადგილობრივი გამოყენებისას (ჭრილობის დასაბანად, ცხვირის გასახსნელად) გამოიყენება შესაბამისი მოცულობა ექიმის რეკომენდაციით.
0.9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი ფართოდ გამოიყენება პედიატრიულ პრაქტიკაში დეჰიდრატაციისა და ელექტროლიტური დარღვევების სამკურნალოდ. დოზირება დამოკიდებულია ბავშვის ასაკზე, წონაზე და კლინიკურ მდგომარეობაზე. ახალშობილებსა და ჩვილებში განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო, რათა თავიდან იქნას აცილებული სითხის გადატვირთვა და ჰიპერნატრიემია. დოზა და შეყვანის სიჩქარე უნდა განისაზღვროს პედიატრის მიერ. ზოგადად, დოზა გამოითვლება კგ სხეულის წონაზე. მაგალითად, დეჰიდრატაციის სამკურნალოდ, საწყისი დოზა შეიძლება იყოს 10-20 მლ/კგ, შეყვანილი 1-2 საათის განმავლობაში. ზუსტი დოზირებისთვის აუცილებელია პედიატრის კონსულტაცია.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ნატრიუმის ქლორიდის 0.9% ხსნარის გამოყენებისას საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე, რადგან მათ ხშირად აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, გულის უკმარისობა და იყენებენ პოლიფარმაციას. ამან შეიძლება გაზარდოს სითხისა და ნატრიუმის შეკავების რისკი, რაც გამოიწვევს შეშუპებას, არტერიული წნევის მატებას და გულის უკმარისობის გამწვავებას. რეკომენდებულია დოზის შემცირება და შეყვანის სიჩქარის შენელება. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინი, შარდოვანა) და ელექტროლიტების დონის (განსაკუთრებით ნატრიუმის) რეგულარული მონიტორინგი. ექიმმა უნდა შეაფასოს პაციენტის ინდივიდუალური მდგომარეობა და საჭიროებები.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.