სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში: მწვავე ჰიპოტენზიის დროს, ინტრავენურად შეჰყავთ 0.1-0.5 მგ (0.5-2.5 მლ 1% ხსნარი), საჭიროების შემთხვევაში იმეორებენ ყოველ 10-15 წუთში. ინფუზიის სახით: 0.1-0.18 მგ/წთ. ვაზომოტორული რინიტის დროს: ინტრანაზალურად 1-2 წვეთი 0.25% ხსნარი (თუმცა მოცემული პრეპარატი 1% არის, ამიტომ ადგილობრივი გამოყენება არ არის რეკომენდებული). ადგილობრივ ანესთეზიაში: 0.1-0.2 მგ (0.5-1 მლ 1% ხსნარი) დაემატება ანესთეტიკის ხსნარს. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში: საჭიროა სიფრთხილე და დოზის კორექცია, რადგან ექსკრეცია შეიძლება შენელებული იყოს. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში: ფენილეფრინის მეტაბოლიზმი შეიძლება დაქვეითდეს, რაც მოითხოვს დოზის კორექციას. მიღების წესი: მხოლოდ ინტრავენურად ან ადგილობრივ (თუ მითითებულია სხვა კონცენტრაცია).
ბავშვებში გამოყენება: პედიატრიულ პოპულაციაში ფენილეფრინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი. 1% ხსნარი არ არის განკუთვნილი ბავშვებისთვის, განსაკუთრებით ინტრანაზალური ან ადგილობრივი გამოყენებისთვის. მწვავე ჰიპოტენზიის დროს ბავშვებში დოზირება უნდა მოხდეს ექიმის მიერ, სხეულის წონისა და კლინიკური მდგომარეობის გათვალისწინებით, თუმცა კონკრეტული რეკომენდაციები შეზღუდულია. ზოგადად, პედიატრიულ პაციენტებში პრეპარატის გამოყენება მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და ექიმის მეთვალყურეობას.
ხანდაზმულ პაციენტებში: ხანდაზმულ პაციენტებში, განსაკუთრებით 65 წელზე მეტი ასაკის, ფენილეფრინის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს არტერიული წნევის უფრო მეტად მომატება და გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე უფრო გამოხატული ეფექტები. პოლიფარმაციის (მრავალი მედიკამენტის ერთდროული მიღება) გათვალისწინებით, საჭიროა სიფრთხილე და პაციენტის მდგომარეობის მჭიდრო მონიტორინგი. თირკმლის ფუნქციის შესაძლო დაქვეითების გამო, დოზის კორექცია შეიძლება საჭირო გახდეს. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.