სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში, ჰიპომაგნიემიის სამკურნალოდ, საწყისი დოზა შეადგენს 5 გრამს (20 მმოლ) ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად, რასაც მოჰყვება 1-2 გრამი (4-8 მმოლ) ყოველ 4-6 საათში, სანამ კლინიკური მდგომარეობა არ გაუმჯობესდება. მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 20 გრამს (80 მმოლ). თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზა უნდა შემცირდეს კრეატინინის კლირენსის (CrCl) მიხედვით: CrCl 30-50 მლ/წთ - დოზის 50% დანიშვნა; CrCl <30 მლ/წთ - სიფრთხილით და მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით, დოზის მნიშვნელოვანი შემცირებით. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ არ არის თანმხლები თირკმლის უკმარისობა. პრეპარატი შეჰყავთ მხოლოდ ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად ექიმის მიერ.
ბავშვებში მაგნიუმის სულფატის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზირება განისაზღვრება ბავშვის ასაკის, წონისა და კლინიკური მდგომარეობის მიხედვით. ზოგადად, ბავშვებში ჰიპომაგნიემიის სამკურნალოდ გამოიყენება უფრო დაბალი დოზები, ვიდრე მოზრდილებში. თირკმლის ფუნქციის შეფასება აუცილებელია დოზის კორექციისთვის. კონკრეტული ასაკობრივი ლიმიტები და დოზირების სქემები უნდა იქნას მიღებული შესაბამისი სამედიცინო რეკომენდაციებიდან.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითების გათვალისწინებით, საჭიროა სიფრთხილე და დოზის კორექცია. ხშირად ხანდაზმულ პაციენტებში აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, რაც ზრდის ჰიპერმაგნიემიის რისკს. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი (კრეატინინის კლირენსის შეფასება) და პოტენციური წამლის ურთიერთქმედებების გათვალისწინება (polypharmacy).
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.