სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში მაგნიუმის დეფიციტის სამკურნალოდ საწყისი დოზა შეადგენს 5 გრამს (20 მმოლ) ინტრავენურად, რასაც მოჰყვება 1-2 გრამი (4-8 მმოლ) ყოველ 4-6 საათში, ან 12.5 გრამი (50 მმოლ) ინტრამუსკულარულად ყოველ 6 საათში. პრეეკლამფსიის დროს, ჩვეულებრივი დოზაა 4-6 გრამი (16-24 მმოლ) ინტრავენურად, რასაც მოჰყვება 1-2 გრამი (4-8 მმოლ) ინტრავენური ინფუზია საათში. თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას დოზის კორექცია აუცილებელია: CrCl >50 მლ/წთ: სტანდარტული დოზა; CrCl 30-50 მლ/წთ: დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით; CrCl <30 მლ/წთ: გამოყენება უკუნაჩვენებია ან მოითხოვს ექიმის უკიდურესად ფრთხილად გადაწყვეტილებას და დოზის მკვეთრ შემცირებას. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა არ საჭიროებს დოზის კორექციას. მიღების ხერხი: ინტრავენური ინფუზია ან ინტრამუსკულარული ინექცია, მხოლოდ ჯანდაცვის პროფესიონალის მიერ.
ბავშვებში მაგნიუმის სულფატის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მითითებით და მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზირება დამოკიდებულია ასაკზე, წონაზე და კლინიკურ მდგომარეობაზე. მაგნიუმის დეფიციტის სამკურნალოდ, დოზა შეიძლება იყოს 50 მგ/კგ (2 მმოლ/კგ) ინტრავენურად, რასაც მოჰყვება 10-20 მგ/კგ (0.4-0.8 მმოლ/კგ) ყოველ 4-6 საათში. პრეეკლამფსიის დროს, დოზა შეიძლება იყოს 40 მგ/კგ ინტრავენურად, რასაც მოჰყვება 20 მგ/კგ/სთ ინფუზია. თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას საჭიროა დოზის კორექცია. მონაცემები უმცროსი ასაკის ბავშვებისთვის შეზღუდულია.
ხანდაზმულ პაციენტებში, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითების გათვალისწინებით, მაგნიუმის სულფატის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე. რეკომენდებულია დოზის შემცირება და თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი (კრეატინინის კლირენსი). პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში, ურთიერთქმედებების რისკი იზრდება, ამიტომ აუცილებელია პაციენტის ყველა მედიკამენტის გათვალისწინება. საწყისი დოზა უნდა იყოს უფრო დაბალი და ტიტრირება მოხდეს პაციენტის რეაქციის მიხედვით.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.