სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში ჰიპომაგნიემიის სამკურნალოდ საწყისი დოზა შეადგენს 5-10 მლ 25% ხსნარს (6.1-12.2 მმოლ Mg2+), რომელიც შეჰყავთ ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად. შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 4-6 მლ 25% ხსნარს (4.9-7.3 მმოლ Mg2+) ყოველ 4-6 საათში, ან ინფუზიის სახით. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl <30 მლ/წთ) დოზა უნდა შემცირდეს ექიმის მითითებით, ხოლო CrCl <10 მლ/წთ დროს პრეპარატი უკუნაჩვენებია. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. პერორალური მიღებისას საფაღარათო ეფექტისთვის დოზა ინდივიდუალურია და განისაზღვრება ექიმის მიერ.
ბავშვებში მაგნიუმის სულფატის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ ექიმის მითითებით და მკაცრი კონტროლის ქვეშ. დოზირება განისაზღვრება ასაკისა და სხეულის წონის მიხედვით, ასევე მაგნიუმის დეფიციტის სიმძიმის გათვალისწინებით. ინტრავენური შეყვანისას დოზა, როგორც წესი, შეადგენს 20-60 მგ/კგ სხეულის მასაზე, დაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე. ზუსტი დოზირების სქემა და მიღების წესი დგინდება ინდივიდუალურად. 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის გამოყენება მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) მაგნიუმის სულფატის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის შესაძლო ასაკობრივი დაქვეითების გამო. რეკომენდებულია დოზის კორექცია და თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში გასათვალისწინებელია ურთიერთქმედებები სხვა მედიკამენტებთან.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.