სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა შფოთვის დროს შეადგენს 1-2 მგ დღეში, გაყოფილი 2-3 მიღებაზე. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 10 მგ. უძილობის დროს - 1-2 მგ ძილის წინ. ხანდაზმულებში და დასუსტებულ პაციენტებში საწყისი დოზა უნდა შემცირდეს 1/2-ით (0.5-1 მგ დღეში). თირკმლის უკმარისობისას (CrCl <30 მლ/წთ) დოზა მცირდება 50%-ით. ღვიძლის ფუნქციის ზომიერი დარღვევისას (Child-Pugh A/B) დოზის კორექცია საჭიროა ინდივიდუალურად, მძიმე უკმარისობისას (Child-Pugh C) პრეპარატი უკუნაჩვენებია. მიიღება პერორალურად, საკვების მიღებისაგან დამოუკიდებლად. ტაბლეტი შეიძლება გაიყოს.
ლორაზეპამის გამოყენება ბავშვებში და მოზარდებში (18 წლამდე) არ არის რეკომენდებული, გარდა სპეციფიკური შემთხვევებისა (მაგ., ეპილეფსიური სტატუსი საავადმყოფოს პირობებში), სადაც დოზა და მიღების წესი განისაზღვრება ინდივიდუალურად, ექიმის მიერ. ზოგადი შფოთვის ან უძილობის სამკურნალოდ ბავშვებში მისი გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. არსებული მონაცემები შეზღუდულია და არ იძლევა დოზირების რეკომენდაციების გაცემის საშუალებას.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ლორაზეპამის მიღებისას საჭიროა სიფრთხილე და დოზის მნიშვნელოვნად შემცირება (საწყისი დოზა 0.5-1 მგ დღეში). ხანდაზმულებში გაზრდილია სედაციის, თავბრუსხვევის, კოორდინაციის მოშლის და დაცემის რისკი. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი, რადგან ასაკთან ერთად თირკმლის კლირენსი შეიძლება შემცირდეს. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში ურთიერთქმედების რისკი იზრდება, ამიტომ საჭიროა სხვა პრეპარატებთან კომბინაციისას განსაკუთრებული სიფრთხილე.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.