სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში მწვავე დიარეისას: საწყისი დოზა — 4მგ (2 კაფსულა). შემდეგ — 2მგ (1 კაფსულა) ყოველი თხევადი განავლის შემდეგ. მაქსიმალური დღიური დოზა — 16მგ (8 კაფსულა) ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, თუმცა რეცეპტის გარეშე მაქსიმალური დოზა შეადგენს 8მგ (4 კაფსულა) დღეში 2 დღის განმავლობაში. ქრონიკული დიარეისას — ექიმის დანიშნულებით, დოზა ტიტრირდება შემანარჩუნებელ დოზამდე, რომელიც უზრუნველყოფს დღეში 1-2 ჩამოყალიბებულ განავალს. მიღების ხერხი: კაფსულები გადაიყლაპება მთლიანად საკმარისი რაოდენობის სითხესთან ერთად, სასურველია ჭამის შემდეგ. ღვიძლის უკმარისობა: პაციენტებში ღვიძლის მძიმე უკმარისობით (Child-Pugh კლასი C) საჭიროა დოზის შემცირება და სიფრთხილე, რადგან მეტაბოლიზმი დაქვეითებულია. თირკმლის უკმარისობა: კორექცია არ არის საჭირო, თუ არ არის ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა.
12 წლამდე ასაკის ბავშვებში ლოპერამიდის გამოყენება უკუნაჩვენებია, გარდა ექიმის პირდაპირი დანიშნულებისა და მკაცრი მეთვალყურეობისა. 12-18 წლის მოზარდებში გამოიყენება მოზრდილთა დოზირების მსგავსად, თუმცა საწყისი დოზა შეიძლება შეადგენდეს 2მგ (1 კაფსულა) მწვავე დიარეისას, რასაც მოჰყვება 1მგ (1/2 კაფსულა) ყოველი თხევადი განავლის შემდეგ, მაქსიმალური დღიური დოზით 4მგ (2 კაფსულა). ბავშვებში დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს სუნთქვის დათრგუნვა და ცენტრალური ნერვული სისტემის სერიოზული გვერდითი მოვლენები. ნებისმიერ შემთხვევაში, ბავშვებში გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის რეკომენდაციით.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ლოპერამიდის ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ იცვლება. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში, განსაკუთრებით ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითების ან პოლიფარმაციის (სხვა მედიკამენტების ერთდროული მიღება) ფონზე, იზრდება ყაბზობის, ნაწლავის გაუვალობის და გულის რითმის დარღვევების (QT გახანგრძლივება) რისკი. რეკომენდებულია სიფრთხილე და საწყისი დოზის შემცირება, ასევე პაციენტის მდგომარეობის მონიტორინგი. აუცილებელია დეჰიდრატაციის პრევენცია და ნაწლავის მოტორიკის ნებისმიერი ნიშნის (შებერილობა, ტკივილი, ღებინება) მონიტორინგი.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.