სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილები: საწყისი დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 25-50 მკგ-ს დღეში ერთხელ. დოზა თანდათან იზრდება 12.5-25 მკგ-ით ყოველ 4-6 კვირაში, TSH დონის მიხედვით, სანამ არ მიიღწევა ევთირეოიდული მდგომარეობა. შემანარჩუნებელი დოზა მერყეობს 100-200 მკგ-ს შორის დღეში (ან დაახლოებით 1.6-1.8 მკგ/კგ/დღეში). მაქსიმალური დოზა იშვიათად აღემატება 300 მკგ-ს დღეში. მიღების წესი: ტაბლეტი უნდა მიიღოთ დღეში ერთხელ, დილით, საუზმემდე 30-60 წუთით ადრე, ცარიელ კუჭზე, მცირე რაოდენობით წყალთან ერთად. დოზის კორექცია თირკმლის უკმარისობისას (CrCl): თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას დოზის სპეციფიკური კორექცია, როგორც წესი, საჭირო არ არის, რადგან ლევოთიროქსინი ძირითადად მეტაბოლიზდება ღვიძლში. თუმცა, საჭიროა TSH დონის მონიტორინგი. დოზის კორექცია ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh): მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ღვიძლის უკმარისობისას დოზის სპეციფიკური კორექცია არ არის საჭირო. მძიმე ღვიძლის უკმარისობისას შეიძლება შემცირდეს T4-ის T3-ად გარდაქმნა, მაგრამ საერთო კლირენსი მნიშვნელოვნად არ იცვლება. საჭიროა TSH დონის მონიტორინგი და კლინიკური მდგომარეობის შეფასება ექიმის მიერ.
ლევოთიროქსინი გამოიყენება ბავშვებში დაბადებიდან (თანდაყოლილი ჰიპოთირეოზი). დოზირება განისაზღვრება ასაკისა და წონის მიხედვით: 0-3 თვე: 10-15 მკგ/კგ/დღეში; 3-6 თვე: 8-10 მკგ/კგ/დღეში; 6-12 თვე: 6-8 მკგ/კგ/დღეში; 1-5 წელი: 5-6 მკგ/კგ/დღეში; 6-12 წელი: 4-5 მკგ/კგ/დღეში; >12 წელი: 2-3 მკგ/კგ/დღეში (ან მოზრდილთა დოზა). ჩვილებისთვის ტაბლეტი შეიძლება დაქუცმაცდეს და მცირე რაოდენობით წყალში, დედის რძეში ან არასოიოს ფორმულაში გაიხსნას და დაუყოვნებლივ მიეცეს. არ არის რეკომენდებული სოიოს ფორმულასთან, რკინის ან კალციუმის დანამატებთან ერთად მიღება. დოზა უნდა დარეგულირდეს TSH დონის მიხედვით. მკურნალობა უნდა ჩატარდეს პედიატრის ან ენდოკრინოლოგის მეთვალყურეობის ქვეშ.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი ასაკის) ლევოთიროქსინის მკურნალობა უნდა დაიწყოს დაბალი საწყისი დოზით (მაგალითად, 12.5-25 მკგ/დღეში) და დოზის ტიტრაცია უნდა მოხდეს ნელა, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის გვერდითი ეფექტების გაზრდილი რისკის გამო. პოლიფარმაციის მაღალი ალბათობის გამო, სიფრთხილეა საჭირო სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედების მხრივ (მაგ., კალციუმის, რკინის პრეპარატები, ანტაციდები, ვარფარინი). თირკმლის ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითება ხშირია, მაგრამ პირდაპირ არ მოქმედებს ლევოთიროქსინის კლირენსზე. მიუხედავად ამისა, საჭიროა TSH დონის და კლინიკური მდგომარეობის რეგულარული მონიტორინგი.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.