ლევოთიროქსინი 50მკგ

Eutirox (ლევოთიროქსინი 50მკგ)

ლევოთიროქსინი (Levothyroxine) — ATC: H03AA01

tablets · 50 მკგ · 50 ც.

აქტიური ნივთიერება: Levothyroxine (ლევოთიროქსინი) — 50 მკგ. მწარმოებელი: Merck.

ეუტიროქსი 50მკგ ტაბლეტები არის თეთრიდან თითქმის თეთრამდე ფერის, მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, ცალ მხარეს გამყოფი ხაზით და მეორე მხარეს გრავირებით. ტაბლეტები მოთავსებულია ბლისტერულ შეფუთვაში, ჩვეულებრივ 25 ან 100 ტაბლეტი თითო შეფუთვაში. გამყოფი ხაზი განკუთვნილია ტაბლეტის გასაყოფად და დოზის გასაადვილებლად, თუმცა არა ორ თანაბარ ნაწილად.

ATC H03AA01 ·

ლევოთიროქსინი (ATC: H03AA01) — ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონ T4-ის სინთეზური ანალოგია. ორგანიზმში ნაწილობრივ გარდაიქმნება აქტიურ ჰორმონ T3-ად და ავსებს ბუნებრივი ჰორმონის დეფიციტს.

ძირითადი ჩვენებები: • ჰიპოთირეოზი (პირველადი და მეორეული) — ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითება ნებისმიერი მიზეზით; • ჰაშიმოტოს თირეოიდიტი — აუტოიმუნური ანთება, რომელიც ანგრევს ჯირკვალს; • ფარისებრი ჯირკვლის ოპერაციის ან რადიოაქტიური იოდით თერაპიის შემდგომი ჩანაცვლებითი მკურნალობა; • ნოდულური ჩიყვის სუპრესიული თერაპია (ექიმის გადაწყვეტილებით); • ფარისებრი ჯირკვლის კიბოს შემდგომი TSH სუპრესია.

ლევოთიროქსინი აღადგენს ნორმალურ მეტაბოლიზმს, ენერგიის დონეს, გულის რიტმს და სხეულის ტემპერატურის რეგულაციას.

ლევოთიროქსინის პერორალური აბსორბცია ცვალებადია, დაახლოებით 70-80% (დიაპაზონი 40-80%), რაც დამოკიდებულია კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მდგომარეობაზე და საკვების მიღებაზე. პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია მიიღწევა მიღებიდან 2-4 საათში. პრეპარატი მაღალ ხარისხში (99%-ზე მეტი) უკავშირდება პლაზმის ცილებს (თირეოქსინის შემაკავშირებელ გლობულინს, პრეალბუმინს და ალბუმინს). განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 10-13 ლიტრს. ლევოთიროქსინი (T4) მეტაბოლიზდება ძირითადად პერიფერიულ ქსოვილებში (ღვიძლი, თირკმელი, კუნთები) დეიოდირების გზით, აქტიურ ტრიიოდთირონინად (T3) და არააქტიურ რევერსულ T3-ად. ასევე განიცდის კონიუგაციას გლუკურონიდებთან და სულფატებთან ღვიძლში, რასაც მოჰყვება ნაღველთან ერთად ექსკრეცია. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T½) ევთირეოიდულ პაციენტებში შეადგენს დაახლოებით 6-7 დღეს, ჰიპერთირეოზის დროს მცირდება 3-4 დღემდე, ხოლო ჰიპოთირეოზის დროს იზრდება 9-10 დღემდე. სტაბილური მდგომარეობა მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 3-4 კვირაში. მეტაბოლიტები გამოიყოფა შარდითა და განავლით.

ლევოთიროქსინი (ATC: H03AA01) — ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონ T4-ის სინთეზური ანალოგია. ორგანიზმში ნაწილობრივ გარდაიქმნება აქტიურ ჰორმონ T3-ად და ავსებს ბუნებრივი ჰორმონის დეფიციტს.

ძირითადი ჩვენებები: • ჰიპოთირეოზი (პირველადი და მეორეული) — ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითება ნებისმიერი მიზეზით; • ჰაშიმოტოს თირეოიდიტი — აუტოიმუნური ანთება, რომელიც ანგრევს ჯირკვალს; • ფარისებრი ჯირკვლის ოპერაციის ან რადიოაქტიური იოდით თერაპიის შემდგომი ჩანაცვლებითი მკურნალობა; • ნოდულური ჩიყვის სუპრესიული თერაპია (ექიმის გადაწყვეტილებით); • ფარისებრი ჯირკვლის კიბოს შემდგომი TSH სუპრესია.

ლევოთიროქსინი აღადგენს ნორმალურ მეტაბოლიზმს, ენერგიის დონეს, გულის რიტმს და სხეულის ტემპერატურის რეგულაციას.

უკუჩვენებები: • მკურნალობის გარეშე დარჩენილი თირეოტოქსიკოზი (ჰორმონის სიჭარბე); • მწვავე მიოკარდიუმის ინფარქტი; • მკურნალობის გარეშე თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა (ჯერ კორტიზოლი უნდა შეივსოს); • ლევოთიროქსინის ან ტაბლეტის რომელიმე კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

სიფრთხილე: • გულის დაავადება (სტენოკარდია, არითმია) — დოზას ექიმი ნელა ზრდის; • ხანდაზმული პაციენტები — დაბალი საწყისი დოზა; • შაქრიანი დიაბეტი — ლევოთიროქსინმა შეიძლება შეცვალოს ინსულინის ან ანტიდიაბეტური საშუალების მოთხოვნილება; • წონის დასაკლებად არ გამოიყენოთ — სახიფათოა.

მოზრდილები: საწყისი დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 25-50 მკგ-ს დღეში ერთხელ. დოზა თანდათან იზრდება 12.5-25 მკგ-ით ყოველ 4-6 კვირაში, TSH დონის მიხედვით, სანამ არ მიიღწევა ევთირეოიდული მდგომარეობა. შემანარჩუნებელი დოზა მერყეობს 100-200 მკგ-ს შორის დღეში (ან დაახლოებით 1.6-1.8 მკგ/კგ/დღეში). მაქსიმალური დოზა იშვიათად აღემატება 300 მკგ-ს დღეში. მიღების წესი: ტაბლეტი უნდა მიიღოთ დღეში ერთხელ, დილით, საუზმემდე 30-60 წუთით ადრე, ცარიელ კუჭზე, მცირე რაოდენობით წყალთან ერთად. დოზის კორექცია თირკმლის უკმარისობისას (CrCl): თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას დოზის სპეციფიკური კორექცია, როგორც წესი, საჭირო არ არის, რადგან ლევოთიროქსინი ძირითადად მეტაბოლიზდება ღვიძლში. თუმცა, საჭიროა TSH დონის მონიტორინგი. დოზის კორექცია ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh): მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ღვიძლის უკმარისობისას დოზის სპეციფიკური კორექცია არ არის საჭირო. მძიმე ღვიძლის უკმარისობისას შეიძლება შემცირდეს T4-ის T3-ად გარდაქმნა, მაგრამ საერთო კლირენსი მნიშვნელოვნად არ იცვლება. საჭიროა TSH დონის მონიტორინგი და კლინიკური მდგომარეობის შეფასება ექიმის მიერ.

სწორი დოზით მიღებისას გვერდითი ეფექტები იშვიათია, რადგან პრეპარატი ანაცვლებს ორგანიზმის ბუნებრივ ჰორმონს. პრობლემები ჩვეულებრივ ჭარბი ან არასაკმარისი დოზის ნიშანია.

ჭარბი დოზის სიმპტომები (ხშირი, >5% არასწორ დოზაზე): • გულისცემის აჩქარება, გულის ფრიალი; • ხელების კანკალი; • გაძლიერებული ოფლიანობა, სიცხის შეგრძნება; • უძილობა, ნერვიულობა; • წონის კლება, დიარეა; • თავის ტკივილი.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ საჭიროებს სასწრაფო მიმართვას): • გულმკერდის ტკივილი ან არითმია — განსაკუთრებით გულის დაავადების ფონზე; • ძვლების სიმტვრევე (ოსტეოპოროზი) — ხანგრძლივი ჭარბი დოზისას, განსაკუთრებით მენოპაუზის შემდგომ ქალებში; • ალერგიული რეაქცია (გამონაყარი, სახის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება) — უკიდურესად იშვიათი.

თუ რომელიმე სიმპტომი გამოჩნდა, აცნობეთ ექიმს. დოზის კორექცია შეიძლება დაგჭირდეთ.

ჭარბი დოზის სიმპტომები: გულისცემის მკვეთრი აჩქარება, არითმია, გულმკერდის ტკივილი, კანკალი, ოფლიანობა, ცხელება, დიარეა, ღებინება, თავის ტკივილი, კრუნჩხვები. მძიმე შემთხვევებში — გულის უკმარისობა.

რა გააკეთოთ: დაუყოვნებლივ დარეკეთ სასწრაფოში ან მიმართეთ უახლოეს საავადმყოფოს. სიმპტომები შეიძლება 1-6 დღის დაყოვნებით გამოვლინდეს. ექიმმა შეიძლება დანიშნოს ბეტა-ბლოკერი გულისცემის დასარეგულირებლად.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები:

1. კალციუმი, რკინა, ალუმინი/მაგნიუმი (ანტაციდები) — ამცირებს ლევოთიროქსინის შეწოვას. მიიღეთ ლევოთიროქსინი ამ პრეპარატებამდე მინიმუმ 4 საათით ადრე.

1. ვარფარინი (სისხლის გამათხელებელი) — ლევოთიროქსინი აძლიერებს ვარფარინის ეფექტს, სისხლდენის რისკი იზრდება. INR-ის მონიტორინგი აუცილებელია.

1. ინსულინი და პერორალური ანტიდიაბეტური საშუალებები — თირეოიდული ჰორმონის აღდგენამ შეიძლება გაზარდოს შაქრის დონე; დოზის კორექცია შესაძლოა საჭირო გახდეს.

1. კარბამაზეპინი, ფენიტოინი (ეპილეფსიის საწინააღმდეგო) — აჩქარებს ლევოთიროქსინის მეტაბოლიზმს, შეიძლება დოზის მომატება დაგჭირდეთ.

1. ესტროგენის პრეპარატები (საწინააღმდეგო აბი, HRT) — ზრდის T4-ის შემაკავშირებელ ცილას; TSH-ის ხელახალი შემოწმება საჭიროა.

უკუჩვენებები: • მკურნალობის გარეშე დარჩენილი თირეოტოქსიკოზი (ჰორმონის სიჭარბე); • მწვავე მიოკარდიუმის ინფარქტი; • მკურნალობის გარეშე თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა (ჯერ კორტიზოლი უნდა შეივსოს); • ლევოთიროქსინის ან ტაბლეტის რომელიმე კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

სიფრთხილე: • გულის დაავადება (სტენოკარდია, არითმია) — დოზას ექიმი ნელა ზრდის; • ხანდაზმული პაციენტები — დაბალი საწყისი დოზა; • შაქრიანი დიაბეტი — ლევოთიროქსინმა შეიძლება შეცვალოს ინსულინის ან ანტიდიაბეტური საშუალების მოთხოვნილება; • წონის დასაკლებად არ გამოიყენოთ — სახიფათოა.

ლევოთიროქსინი კლასიფიცირებულია, როგორც ორსულობის დროს უსაფრთხო პრეპარატი (ისტორიულად FDA კატეგორია A). ორსულობის დროს დედის ჰიპოთირეოზის არასათანადო მკურნალობა დაკავშირებულია ნაყოფის განვითარების მძიმე დარღვევებთან, მათ შორის ნევროლოგიურ დეფექტებთან, ნაადრევ მშობიარობასთან, პრეეკლამფსიასთან და მუცლის მოშლასთან. ლევოთიროქსინი აუცილებელია ნაყოფის ტვინის ნორმალური განვითარებისთვის. ორსულობის დროს ლევოთიროქსინის დოზის მოთხოვნილება ხშირად იზრდება 25-50%-ით, ზოგჯერ უფრო მეტადაც. TSH დონე უნდა კონტროლდებოდეს ყოველ 4-6 კვირაში და დოზა შესაბამისად უნდა დარეგულირდეს. ლაქტაცია: ლევოთიროქსინი მინიმალური რაოდენობით გამოიყოფა დედის რძეში და არ ახდენს არასასურველ გავლენას ჩვილზე. ამიტომ, ლაქტაციის პერიოდში მკურნალობის გაგრძელება უსაფრთხოა. რეკომენდაცია: ლევოთიროქსინით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს მთელი ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში. დოზის კორექცია უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ.

ლევოთიროქსინი გამოიყენება ბავშვებში დაბადებიდან (თანდაყოლილი ჰიპოთირეოზი). დოზირება განისაზღვრება ასაკისა და წონის მიხედვით: 0-3 თვე: 10-15 მკგ/კგ/დღეში; 3-6 თვე: 8-10 მკგ/კგ/დღეში; 6-12 თვე: 6-8 მკგ/კგ/დღეში; 1-5 წელი: 5-6 მკგ/კგ/დღეში; 6-12 წელი: 4-5 მკგ/კგ/დღეში; >12 წელი: 2-3 მკგ/კგ/დღეში (ან მოზრდილთა დოზა). ჩვილებისთვის ტაბლეტი შეიძლება დაქუცმაცდეს და მცირე რაოდენობით წყალში, დედის რძეში ან არასოიოს ფორმულაში გაიხსნას და დაუყოვნებლივ მიეცეს. არ არის რეკომენდებული სოიოს ფორმულასთან, რკინის ან კალციუმის დანამატებთან ერთად მიღება. დოზა უნდა დარეგულირდეს TSH დონის მიხედვით. მკურნალობა უნდა ჩატარდეს პედიატრის ან ენდოკრინოლოგის მეთვალყურეობის ქვეშ.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი ასაკის) ლევოთიროქსინის მკურნალობა უნდა დაიწყოს დაბალი საწყისი დოზით (მაგალითად, 12.5-25 მკგ/დღეში) და დოზის ტიტრაცია უნდა მოხდეს ნელა, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის გვერდითი ეფექტების გაზრდილი რისკის გამო. პოლიფარმაციის მაღალი ალბათობის გამო, სიფრთხილეა საჭირო სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედების მხრივ (მაგ., კალციუმის, რკინის პრეპარატები, ანტაციდები, ვარფარინი). თირკმლის ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითება ხშირია, მაგრამ პირდაპირ არ მოქმედებს ლევოთიროქსინის კლირენსზე. მიუხედავად ამისა, საჭიროა TSH დონის და კლინიკური მდგომარეობის რეგულარული მონიტორინგი.

ლევოთიროქსინი, სწორი დოზით მიღებისას, არ ახდენს პირდაპირ გავლენას ავტომობილის მართვის ან მექანიზმების მართვის უნარზე. თუმცა, არანამკურნალევმა ჰიპოთირეოზმა შეიძლება გამოიწვიოს დაღლილობა და კონცენტრაციის დაქვეითება, ხოლო ჭარბმა დოზამ (ჰიპერთირეოზი) შეიძლება გამოიწვიოს ნერვიულობა, ტრემორი და გულისცემის აჩქარება, რამაც შესაძლოა ირიბად იმოქმედოს მართვის უნარზე. ევთირეოიდული მდგომარეობის მიღწევის შემდეგ, პრეპარატი უსაფრთხოა მართვისთვის.

შეინახეთ არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. დაიცავით სინათლისა და ტენიანობისგან. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. ტაბლეტები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ ბლისტერულ შეფუთვაში, რათა დაცული იყოს გარე ფაქტორებისგან.

პრეპარატის ვარგისიანობის ვადა წარმოებიდან, როგორც წესი, შეადგენს 2-3 წელს. ვარგისიანობის ვადა მითითებულია გარე შეფუთვაზე და ბლისტერზე. ბლისტერის გახსნის შემდეგ, ტაბლეტები ინარჩუნებენ ვარგისიანობას მითითებული ვადის ფარგლებში, თუ ისინი ინახება სწორად.