სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილები და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები: საწყისი დოზაა 5მლ (1მგ) დღეში ორჯერ. საჭიროების შემთხვევაში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 10მლ (2მგ) დღეში ორჯერ. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, საკვების მიღების მიუხედავად. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl > 50 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. მძიმე თირკმლის უკმარისობისას (CrCl < 30 მლ/წთ) რეკომენდებულია სიფრთხილე და შესაძლოა დოზის შემცირება ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას (Child-Pugh A, B) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა მძიმე შემთხვევებში საჭიროა სიფრთხილე. ბავშვებში დოზა განისაზღვრება ასაკისა და სხეულის წონის მიხედვით (იხ. პედიატრიული სექცია).
კეტოტიფენი სიროფი გამოიყენება 6 თვიდან ბავშვებში. 6 თვიდან 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში: 2.5მლ (0.5მგ) დღეში ორჯერ. 3 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში: 5მლ (1მგ) დღეში ორჯერ. ზოგიერთ შემთხვევაში, ექიმმა შეიძლება გაზარდოს დოზა 10მლ (2მგ) დღეში ორჯერ 3 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში. პრეპარატის გამოყენება 6 თვემდე ასაკის ბავშვებში არ არის რეკომენდებული მონაცემების არასაკმარისობის გამო. ბავშვებში პრეპარატის მიღებისას აუცილებელია ექიმის მეთვალყურეობა, განსაკუთრებით ძილიანობის, აგზნებადობის ან კრუნჩხვების რისკის გამო.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში კეტოტიფენის გამოყენებისას განსაკუთრებული დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ არ არის გამოხატული თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება და შესაძლოა პოლიფარმაცია, რამაც შეიძლება გაზარდოს გვერდითი მოვლენების, განსაკუთრებით სედაციისა და თავბრუსხვევის რისკი. რეკომენდებულია სიფრთხილე და თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. პაციენტებს უნდა ეცნობოთ პოტენციური სედაციური ეფექტის შესახებ.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.