კარვედილოლი 25მგ — დოზირება

დოზირება ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია ჩვენებაზე, პაციენტის მდგომარეობასა და ტოლერანტობაზე. მკურნალობა ყოველთვის უნდა დაიწყოს დაბალი დოზით და თანდათან გაიზარდოს ექიმის მეთვალყურეობით. ტაბლეტები უნდა იქნას მიღებული საკვებთან ერთად, რათა შემცირდეს ორთოსტატული ჰიპოტენზიის რისკი.

არტერიული ჰიპერტენზია: საწყისი დოზაა 12.5 მგ ერთხელ დღეში პირველი ორი დღის განმავლობაში, შემდეგ 25 მგ ერთხელ დღეში. მაქსიმალური რეკომენდებული ერთჯერადი დოზაა 25 მგ, ხოლო დღიური მაქსიმალური დოზაა 50 მგ (გაყოფილი ორ მიღებაზე).

გულის ქრონიკული უკმარისობა (NYHA II–IV): მკურნალობა უნდა დაიწყოს 3.125 მგ-ით ორჯერ დღეში (საერთო ჯამში 6.25 მგ დღეში) ორი კვირის განმავლობაში. თუ პრეპარატი კარგად გადაიტანება, დოზა შეიძლება გაორმაგდეს ყოველ ორ კვირაში ერთხელ: 6.25 მგ ორჯერ დღეში, შემდეგ 12.5 მგ ორჯერ დღეში, შემდეგ 25 მგ ორჯერ დღეში. მაქსიმალური დოზაა 25 მგ ორჯერ დღეში პაციენტებისთვის, რომელთა წონა 85 კგ-ზე ნაკლებია, ხოლო 50 მგ ორჯერ დღეში პაციენტებისთვის, რომელთა წონა 85 კგ-ზე მეტია. დოზის გაზრდა უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მეთვალყურეობით.

მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდგომი მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია: საწყისი დოზაა 6.25 მგ ორჯერ დღეში. დოზა თანდათან იზრდება 12.5 მგ-მდე ორჯერ დღეში, შემდეგ 25 მგ-მდე ორჯერ დღეში. მაქსიმალური დოზაა 25 მგ ორჯერ დღეში.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა: კარვედილოლი გამოიყოფა ძირითადად განავლით. თირკმლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის დროს (კრეატინინის კლირენსი CrCl >30 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. თირკმლის მძიმე უკმარისობის დროს (CrCl <30 მლ/წთ) საჭიროა სიფრთხილე და პაციენტის მდგომარეობის მონიტორინგი, რადგან შეიძლება გაიზარდოს გვერდითი ეფექტების რისკი. ექიმმა უნდა შეაფასოს სარგებელი/რისკის თანაფარდობა.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა: კარვედილოლი უკუნაჩვენებია ღვიძლის მძიმე უკმარისობის დროს. ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის დროს (Child-Pugh A ან B) საჭიროა სიფრთხილე და დოზის შემცირება, რადგან კარვედილოლის მეტაბოლიზმი და ელიმინაცია შეიძლება შემცირდეს. ექიმმა უნდა შეაფასოს პაციენტის ღვიძლის ფუნქცია და დანიშნოს შესაბამისი დოზა.

კარვედილოლის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებსა და მოზარდებში (18 წლამდე ასაკის) დადგენილი არ არის. ამიტომ, კარვედილოლის გამოყენება ამ ასაკობრივ ჯგუფში რეკომენდებული არ არის. ნებისმიერი გადაწყვეტილება ბავშვებში კარვედილოლის გამოყენების შესახებ უნდა მიიღოს მხოლოდ პედიატრმა სპეციალისტმა, სარგებელი-რისკის თანაფარდობის გულდასმით შეფასების შემდეგ.