სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში მწვავე ჰიპოკალციემიის სამკურნალოდ, ჩვეულებრივი საწყისი დოზაა 10 მლ (1 გრამი კალცი ქლორიდი) ინტრავენურად ნელა შეყვანა, ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზა შეიძლება განმეორდეს 1-2 საათის შემდეგ, თუ კლინიკური მდგომარეობა მოითხოვს. მძიმე შემთხვევებში ან მაგნიუმის სულფატის ჭარბი დოზირებისას, დოზა შეიძლება იყოს უფრო მაღალი, ექიმის შეხედულებისამებრ. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 30 მლ/წთ) ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას (Child-Pugh A, B, C), დოზის კორექცია აუცილებელია და ხდება ინდივიდუალურად, სისხლში კალციუმის დონის მონიტორინგის საფუძველზე. პრეპარატი შეჰყავთ მხოლოდ ინტრავენურად, ნელა (არაუმეტეს 5 მლ/წთ), რათა თავიდან იქნას აცილებული ადგილობრივი გაღიზიანება და ჰიპოტენზია. არასოდეს არ უნდა შეყვანილ იქნას ინტრამუსკულარულად ან კანქვეშ, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს ქსოვილის ნეკროზი.
ბავშვებში კალცი ქლორიდის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და მეთვალყურეობის ქვეშ, მწვავე ჰიპოკალციემიის სამკურნალოდ. დოზირება განისაზღვრება ბავშვის ასაკისა და წონის მიხედვით, აგრეთვე ჰიპოკალციემიის სიმძიმის ხარისხით. ზოგადი რეკომენდაციაა 0.2 მლ/კგ სხეულის მასაზე ყოველ 10 კგ-ზე, ნელა ინტრავენურად შეყვანა. თუმცა, კონკრეტული დოზა და შეყვანის სიჩქარე უნდა დადგინდეს პედიატრიული ენდოკრინოლოგის ან ნეფროლოგის მიერ. არასწორმა შეყვანამ ან დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული გვერდითი მოვლენები, მათ შორის გულის არითმიები.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითების მქონე პირებში, კალცი ქლორიდის გამოყენება მოითხოვს სიფრთხილეს. შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის კორექცია და სისხლში კალციუმისა და თირკმლის ფუნქციის პარამეტრების (კრეატინინი, შარდოვანა) უფრო ხშირი მონიტორინგი. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში, აუცილებელია ურთიერთქმედებების გათვალისწინება სხვა პრეპარატებთან, განსაკუთრებით გულის გლიკოზიდებთან და შარდმდენებთან. ექიმმა უნდა შეაფასოს პაციენტის ზოგადი მდგომარეობა და თირკმლის ფუნქცია დოზის დანიშვნამდე.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.