სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში იოდის დეფიციტის სამკურნალოდ საწყისი დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 100-200 მკგ იოდს დღეში, მიღებული პერორალურად, საკვებთან ერთად. პროფილაქტიკისთვის დოზა შეიძლება იყოს 100-150 მკგ დღეში. ზუსტი დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ექიმის მიერ, იოდის დეფიციტის ხარისხისა და პაციენტის კლინიკური მდგომარეობის მიხედვით. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 50 მლ/წთ) დოზის კორექცია საჭიროა სიფრთხილით, რადგან იოდის ექსკრეცია შეიძლება შენელდეს. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას (Child-Pugh A, B, C) სპეციალური კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა მონიტორინგი აუცილებელია. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, ტაბლეტი უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, მცირე რაოდენობით წყალთან ერთად.
ბავშვებში იოდის დეფიციტის პროფილაქტიკა და მკურნალობა ხდება ასაკისა და წონის მიხედვით. ახალშობილებსა და ჩვილებში იოდის დეფიციტის პრევენცია უზრუნველყოფილია იოდიზებული მარილის გამოყენებით. 1 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში დოზა განისაზღვრება ინდივიდუალურად ექიმის მიერ, ჩვეულებრივ 50-100 მკგ დღეში. 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში დოზა უახლოვდება მოზრდილთა დოზას. მცირეწლოვან ბავშვებში პრეპარატის მიცემა უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით, რადგან დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული გვერდითი მოვლენები. მონაცემები 1 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის შეზღუდულია.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, იოდის მეტაბოლიზმი და ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქცია შეიძლება იყოს შეცვლილი. რეკომენდებულია სიფრთხილით მიღება და რეგულარული მონიტორინგი, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის (CrCl) და ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების დონის შემოწმება. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში, ურთიერთქმედებების რისკი იზრდება, ამიტომ აუცილებელია ყველა მიმდინარე მედიკამენტის გათვალისწინება. საწყისი დოზა შეიძლება იყოს უფრო დაბალი, ვიდრე ახალგაზრდა მოზრდილებში, და თანდათან გაიზარდოს საჭიროებისამებრ.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.