სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში, ჰეპარინის დოზა დამოკიდებულია კლინიკურ მდგომარეობაზე და ინდივიდუალურ პასუხზე. თრომბოზის პროფილაქტიკისთვის, კანქვეშ შეყვანილი საწყისი დოზა შეიძლება იყოს 5000 სე ყოველ 8-12 საათში. თრომბოზის სამკურნალოდ, დოზა შეიძლება იყოს უფრო მაღალი და საჭიროებს ინტენსიურ მონიტორინგს (მაგ. INR, aPTT). თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl <30 მლ/წთ) საჭიროა დოზის კორექცია და სიფრთხილე. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას (Child-Pugh კლასი B ან C) დოზის შემცირება და მონიტორინგი აუცილებელია. პრეპარატი შეჰყავთ კანქვეშ, რეკომენდებულია მუცლის არეში, ჭიპის ირგვლივ კანის ნაკეცში, ალტერნატიულად.
ჰეპარინის გამოყენება პედიატრიულ პაციენტებში, განსაკუთრებით ახალშობილებში და ჩვილებში, მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და დოზის ზუსტ ტიტრაციას. დოზა განისაზღვრება პაციენტის წონისა და კლინიკური მდგომარეობის მიხედვით. თირკმლის ფუნქციის შეფასება აუცილებელია დოზის კორექციისთვის. ზუსტი დოზირების სქემები და მონიტორინგის პარამეტრები განსხვავდება ასაკობრივი ჯგუფის მიხედვით. ექიმის მეთვალყურეობის გარეშე გამოყენება უკუნაჩვენებია.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ჰეპარინის მიმართ მგრძნობელობა შეიძლება იყოს მომატებული, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების გამო. რეკომენდებულია საწყისი დოზის შემცირება და ანტიკოაგულაციური ეფექტის (aPTT) უფრო ხშირი მონიტორინგი. ხანდაზმულ პაციენტებს ხშირად აქვთ თანმხლები დაავადებები და იღებენ სხვა მედიკამენტებს (polypharmacy), რაც ზრდის სისხლდენის ან სხვა გვერდითი მოვლენების რისკს. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული შეფასება.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.