სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანისთვის შეადგენს 20-40 მგ (1-2 ამპულა). საჭიროების შემთხვევაში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 20 მგ-ით ყოველ 2 საათში ერთხელ, მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 120 მგ, თუმცა მძიმე შემთხვევებში ექიმის გადაწყვეტილებით შეიძლება მეტიც. თირკმლის უკმარისობისას (CrCl < 50 მლ/წთ) დოზის კორექცია აუცილებელია; პაციენტებში CrCl 30-50 მლ/წთ დოზა შეიძლება შემცირდეს, ხოლო CrCl < 30 მლ/წთ დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით და მიღებულ იქნას სიფრთხილით. ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh A, B) დოზა მცირდება 50%-ით, ხოლო Child-Pugh C კატეგორიაში სიფრთხილით და ექიმის მეთვალყურეობით. პრეპარატი შეჰყავთ ნელა ვენაში ან კუნთში.
ბავშვებში ფუროსემიდის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და მჭიდრო მეთვალყურეობით. დოზირება ბავშვებში განისაზღვრება სხეულის წონის მიხედვით, ჩვეულებრივ 1-2 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე. ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანისას დოზა შეიძლება იყოს 1 მგ/კგ. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა ბავშვებში არ უნდა აღემატებოდეს 40 მგ-ს, გარდა მძიმე შემთხვევებისა, როდესაც ექიმი განსაზღვრავს უფრო მაღალ დოზას. მცირეწლოვან ბავშვებში, განსაკუთრებით ნაადრევად დაბადებულებში, სიფრთხილით უნდა მოხდეს ელექტროლიტური ბალანსის მონიტორინგი.
ხანდაზმულ პაციენტებში, განსაკუთრებით 65 წელზე მეტი ასაკის, ფუროსემიდის გამოყენებისას იზრდება ჰიპოტენზიის (არტერიული წნევის დაცემა) და ელექტროლიტური დისბალანსის (განსაკუთრებით ჰიპოკალიემიის) რისკი. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება დაბალი დოზით და ფრთხილად ტიტრაცია. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის და ელექტროლიტების რეგულარული მონიტორინგი. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, რაც მოითხოვს დოზის კორექციას. პოლიფარმაციის (მრავალი მედიკამენტის ერთდროული მიღება) შემთხვევაში, ურთიერთქმედებების რისკი იზრდება, ამიტომ საჭიროა პაციენტის მდგომარეობის მუდმივი შეფასება.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.