ფუროსემიდი სოფარმა ი/მ ი/ვ ხსნარი საინექციო 1% 2მლ ამპულა #10

ფუროსემიდი სოფარმა ი/მ ი/ვ ხსნარი საინექციო 1% 2მლ ამპულა #10 (ფუროსემიდი სოფარმა ი/მ ი/ვ ხსნარი საინექციო 1% 2მლ ამპულა #10)

() — ATC:

ა · 2 ml · 10 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 2 ml. მწარმოებელი: სოფარმა.

ფუროსემიდი სოფარმა არის უფერო, გამჭვირვალე ხსნარი საინექციოდ. თითოეული ამპულა შეიცავს 2 მლ ხსნარს, რომელშიც 1% (20 მგ) ფუროსემიდია. ამპულები დამზადებულია უფერო მინისგან და მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში, 10 ამპულის შეფუთვით. ხსნარი განკუთვნილია ვენაში ან კუნთში შესაყვანად.

ATC ·

ფუროსემიდი მიეკუთვნება მარყუჟოვან დიურეტიკებს (C03CA01). ის ბლოკავს ნატრიუმისა და ქლორის უკანშეწოვას თირკმლის მილაკებში, რის შედეგადაც ორგანიზმი ჭარბ სითხეს შარდით გამოიყოფს.

ჩვენებები: ფილტვის შეშუპება (სასწრაფო მდგომარეობა), გულის უკმარისობით გამოწვეული პერიფერიული შეშუპებები (ფეხების, ტერფების შესიება), თირკმლის მწვავე უკმარისობა ოლიგურიით (შარდის რაოდენობის შემცირება), ღვიძლის ციროზით გამოწვეული ასციტი (მუცლის ღრუში სითხის დაგროვება), ჰიპერტენზიული კრიზისი, ჰიპერკალციემია (სისხლში კალციუმის მომატება).

საინექციო ფორმა გამოიყენება მაშინ, როცა პერორალური (ტაბლეტის) მიღება შეუძლებელია ან სწრაფი ეფექტია საჭირო — მაგალითად, სასწრაფო და ინტენსიური თერაპიის პირობებში.

ფუროსემიდი სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან პერორალური მიღებისას, თუმცა ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანისას ბიოშეღწევადობა 100%-ია. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება მაღალია (95-99%). მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლში ინტრავენური შეყვანის შემდეგ მიიღწევა 5-30 წუთში, ხოლო ინტრამუსკულარულის შემდეგ 30-60 წუთში. ფუროსემიდი მეტაბოლიზდება ღვიძლში მცირე რაოდენობით, მაგრამ ძირითადად უცვლელი სახით გამოიყოფა. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 1-2 საათს, თუმცა თირკმლის უკმარისობისას შეიძლება გაიზარდოს. ძირითადი ექსკრეცია ხდება თირკმელებით, აქტიური სეკრეციის გზით.

ფუროსემიდი მიეკუთვნება მარყუჟოვან დიურეტიკებს (C03CA01). ის ბლოკავს ნატრიუმისა და ქლორის უკანშეწოვას თირკმლის მილაკებში, რის შედეგადაც ორგანიზმი ჭარბ სითხეს შარდით გამოიყოფს.

ჩვენებები: ფილტვის შეშუპება (სასწრაფო მდგომარეობა), გულის უკმარისობით გამოწვეული პერიფერიული შეშუპებები (ფეხების, ტერფების შესიება), თირკმლის მწვავე უკმარისობა ოლიგურიით (შარდის რაოდენობის შემცირება), ღვიძლის ციროზით გამოწვეული ასციტი (მუცლის ღრუში სითხის დაგროვება), ჰიპერტენზიული კრიზისი, ჰიპერკალციემია (სისხლში კალციუმის მომატება).

საინექციო ფორმა გამოიყენება მაშინ, როცა პერორალური (ტაბლეტის) მიღება შეუძლებელია ან სწრაფი ეფექტია საჭირო — მაგალითად, სასწრაფო და ინტენსიური თერაპიის პირობებში.

არ მიიღოთ, თუ: ალერგია გაქვთ ფუროსემიდის ან სულფონამიდების მიმართ; გაქვთ სრული ანურია (შარდი საერთოდ არ გამოიყოფა); აღგენიშნებათ მძიმე ჰიპოკალიემია ან ჰიპონატრიემია; გაქვთ მძიმე გაუწყლოება; ხართ ჰეპატიური კომის ან პრეკომის სტადიაში.

სიფრთხილით: დიაბეტის მქონე პაციენტებში (შეიძლება გაზარდოს შაქრის დონე), პროსტატის ჰიპერტროფიისას, პოდაგრისას. ხანდაზმულ პაციენტებში წნევის მკვეთრი ვარდნის რისკი მაღალია. აცნობეთ ექიმს, თუ თირკმლის ან ღვიძლის პრობლემა გაქვთ.

მოზრდილებში საწყისი დოზა ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანისთვის შეადგენს 20-40 მგ (1-2 ამპულა). საჭიროების შემთხვევაში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 20 მგ-ით ყოველ 2 საათში ერთხელ, მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 120 მგ, თუმცა მძიმე შემთხვევებში ექიმის გადაწყვეტილებით შეიძლება მეტიც. თირკმლის უკმარისობისას (CrCl < 50 მლ/წთ) დოზის კორექცია აუცილებელია; პაციენტებში CrCl 30-50 მლ/წთ დოზა შეიძლება შემცირდეს, ხოლო CrCl < 30 მლ/წთ დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით და მიღებულ იქნას სიფრთხილით. ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh A, B) დოზა მცირდება 50%-ით, ხოლო Child-Pugh C კატეგორიაში სიფრთხილით და ექიმის მეთვალყურეობით. პრეპარატი შეჰყავთ ნელა ვენაში ან კუნთში.

ხშირი გვერდითი მოვლენები (>1/10): ჰიპოკალიემია (კალიუმის დაქვეითება სისხლში — შეიძლება გამოიხატოს კუნთების სისუსტით, კრუნჩხვებით), გაძლიერებული შარდვა, გაუწყლოება (პირის სიმშრალე, წყურვილი), ჰიპონატრიემია, თავბრუსხვევა, არტერიული წნევის დაცემა.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ მნიშვნელოვანი): მძიმე ელექტროლიტური დისბალანსი (გულის რითმის დარღვევა), ოტოტოქსიურობა (სმენის დაქვეითება — განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ან სწრაფი ვენური შეყვანისას), მწვავე პანკრეატიტი, ანაფილაქსიური რეაქცია. დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, თუ გიჩნდებათ: ყურებში ზუზუნი, სმენის დაქვეითება, გულის ფრიალი, მძიმე თავბრუსხვევა ან გამონაყარი.

სიმპტომები: მძიმე გაუწყლოება, არტერიული წნევის მკვეთრი ვარდნა, ელექტროლიტების მძიმე დისბალანსი (კალიუმის, ნატრიუმის კრიტიკული ვარდნა), გულის რითმის დარღვევა, გონების დაკარგვა, თირკმლის მწვავე უკმარისობა.

რა უნდა გააკეთოთ: დაუყოვნებლივ დარეკეთ 112-ზე. დაიმახსოვრეთ შეყვანილი დოზა და ამპულის შეფუთვა წაიღეთ. საავადმყოფოში ჩაგიტარდებათ ინფუზიური თერაპია და ელექტროლიტების კორექცია.

დიგოქსინი (გულის წამალი) — ფუროსემიდით გამოწვეული კალიუმის დაქვეითება ზრდის დიგოქსინის ტოქსიურობის რისკს. აუცილებელია კალიუმის დონის კონტროლი.

ამინოგლიკოზიდები (გენტამიცინი, ამიკაცინი) — ერთობლივი მიღება მნიშვნელოვნად ზრდის სმენის დაქვეითების რისკს. მოერიდეთ კომბინაციას ან ექიმის მკაცრი კონტროლით გამოიყენეთ.

ACE ინჰიბიტორები (ენალაპრილი, ლიზინოპრილი) — პირველი დოზის შემდეგ ჰიპოტენზიის (წნევის ვარდნა) მძიმე რისკი. ფუროსემიდი დროებით წყდება ACE ინჰიბიტორის დაწყებამდე.

ლითიუმი — ფუროსემიდი ამცირებს ლითიუმის გამოყოფას, იზრდება ტოქსიურობის რისკი.

NSAID (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი) — ამცირებს ფუროსემიდის შარდმდენ ეფექტს და ზრდის თირკმლის დაზიანების რისკს.

არ მიიღოთ, თუ: ალერგია გაქვთ ფუროსემიდის ან სულფონამიდების მიმართ; გაქვთ სრული ანურია (შარდი საერთოდ არ გამოიყოფა); აღგენიშნებათ მძიმე ჰიპოკალიემია ან ჰიპონატრიემია; გაქვთ მძიმე გაუწყლოება; ხართ ჰეპატიური კომის ან პრეკომის სტადიაში.

სიფრთხილით: დიაბეტის მქონე პაციენტებში (შეიძლება გაზარდოს შაქრის დონე), პროსტატის ჰიპერტროფიისას, პოდაგრისას. ხანდაზმულ პაციენტებში წნევის მკვეთრი ვარდნის რისკი მაღალია. აცნობეთ ექიმს, თუ თირკმლის ან ღვიძლის პრობლემა გაქვთ.

FDA კატეგორია: C. ფუროსემიდი კვეთს პლაცენტურ ბარიერს. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა ტერატოგენული ეფექტები. ორსულობისას, განსაკუთრებით მეორე და მესამე ტრიმესტრში, პრეპარატი გამოიყენება მხოლოდ მაშინ, როდესაც მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. ორსულობისას ფუროსემიდით მკურნალობა შესაძლოა ასოცირებული იყოს ნაყოფის ზრდის შეფერხებასთან ან ელექტროლიტური დისბალანსის განვითარებასთან. ლაქტაციის პერიოდში ფუროსემიდი გამოიყოფა დედის რძეში და შეიძლება დათრგუნოს ლაქტაცია. ამიტომ, ძუძუთი კვების დროს პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული. თუ მკურნალობა აუცილებელია, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

ბავშვებში ფუროსემიდის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და მჭიდრო მეთვალყურეობით. დოზირება ბავშვებში განისაზღვრება სხეულის წონის მიხედვით, ჩვეულებრივ 1-2 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე. ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანისას დოზა შეიძლება იყოს 1 მგ/კგ. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა ბავშვებში არ უნდა აღემატებოდეს 40 მგ-ს, გარდა მძიმე შემთხვევებისა, როდესაც ექიმი განსაზღვრავს უფრო მაღალ დოზას. მცირეწლოვან ბავშვებში, განსაკუთრებით ნაადრევად დაბადებულებში, სიფრთხილით უნდა მოხდეს ელექტროლიტური ბალანსის მონიტორინგი.

ხანდაზმულ პაციენტებში, განსაკუთრებით 65 წელზე მეტი ასაკის, ფუროსემიდის გამოყენებისას იზრდება ჰიპოტენზიის (არტერიული წნევის დაცემა) და ელექტროლიტური დისბალანსის (განსაკუთრებით ჰიპოკალიემიის) რისკი. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება დაბალი დოზით და ფრთხილად ტიტრაცია. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის და ელექტროლიტების რეგულარული მონიტორინგი. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, რაც მოითხოვს დოზის კორექციას. პოლიფარმაციის (მრავალი მედიკამენტის ერთდროული მიღება) შემთხვევაში, ურთიერთქმედებების რისკი იზრდება, ამიტომ საჭიროა პაციენტის მდგომარეობის მუდმივი შეფასება.

ფუროსემიდმა შეიძლება გამოიწვიოს თავბრუსხვევა, ძილიანობა ან არტერიული წნევის დაქვეითება, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის გაზრდისას. ამ სიმპტომებმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს სატრანსპორტო საშუალების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებს უნდა ურჩიონ, თავი შეიკავონ ისეთი აქტივობებისგან, რომლებიც მოითხოვენ ყურადღების მაღალ კონცენტრაციას, სანამ არ გაარკვევენ, თუ როგორ მოქმედებს მათზე პრეპარატი.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს 15-25°C ტემპერატურაზე, სინათლისგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. ამპულები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში. გახსნილი ამპულა უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ.

წარმოების თარიღიდან პრეპარატის ვარგისიანობის ვადაა 3 წელი. არ გამოიყენოთ პრეპარატი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. ვარგისიანობის ვადა ეხება შეფუთვაში მოთავსებულ პროდუქტს, რომელიც სათანადოდ არის შენახული. გახსნილი ამპულის შიგთავსი უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ.