სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
საინექციო ფუროსემიდის დოზირება დამოკიდებულია კლინიკურ მდგომარეობაზე და პაციენტის პასუხზე. ზრდასრულებში, გულის უკმარისობით გამოწვეული შეშუპების დროს, საწყისი დოზა შეიძლება იყოს 20-40 მგ ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად. მძიმე შემთხვევებში ან ჰიპერტენზიული კრიზის დროს, შესაძლოა საჭირო გახდეს 80-100 მგ დოზის შეყვანა. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, კრეატინინის კლირენსის (CrCl) მიხედვით დოზის კორექცია აუცილებელია: CrCl >50 მლ/წთ — სტანდარტული დოზა; CrCl 30-50 მლ/წთ — დოზის შემცირება 50%-ით; CrCl <30 მლ/წთ — დოზის შემცირება 75%-ით და ფრთხილი მონიტორინგი. ღვიძლის ციროზის დროს, განსაკუთრებით ასციტის მართვისას, დოზა ინდივიდუალურად ირჩევა, ხშირად იწყებენ 20-40 მგ-ით. მიღების ხერხი: ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანა. ინფუზიის სიჩქარე არ უნდა აღემატებოდეს 4 მგ/წთ-ს, რათა თავიდან იქნას აცილებული ოტოტოქსიკურობა. პედიატრიული დოზირება განისაზღვრება ექიმის მიერ.
პედიატრიული პაციენტებისთვის ფუროსემიდის გამოყენება შესაძლებელია, თუმცა დოზირება დამოკიდებულია ასაკსა და წონაზე, ასევე თირკმლის ფუნქციაზე. ზოგადი რეკომენდაცია არის 1-2 მგ/კგ/დღეში ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად, გაყოფილი დოზებით. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 6 მგ/კგ-ს. თუმცა, კონკრეტული დოზირების სქემა და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ, რადგან ბავშვებში ელექტროლიტური ბალანსის დარღვევის რისკი მაღალია. ზოგიერთ შემთხვევაში, განსაკუთრებით ახალშობილებში, შესაძლოა საჭირო გახდეს უფრო დაბალი დოზები და ხშირი მონიტორინგი.
ხანდაზმულ პაციენტებში ფუროსემიდის გამოყენებისას განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო. თირკმლის ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითების გამო, ხანდაზმულებს აქვთ დეჰიდრატაციისა და ელექტროლიტური დისბალანსის (განსაკუთრებით ჰიპონატრიემიისა და ჰიპოკალიემიის) გაზრდილი რისკი. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება უფრო დაბალი დოზებით და ფრთხილად ტიტრირება პაციენტის კლინიკურ პასუხზე და ლაბორატორიულ პარამეტრებზე დაყრდნობით. რეგულარული მონიტორინგი თირკმლის ფუნქციის, ელექტროლიტების დონისა და არტერიული წნევის, განსაკუთრებით ორთოსტატული ჰიპოტენზიის ნიშნების, აუცილებელია. პოლიფარმაციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში ურთიერთქმედებების რისკიც იზრდება.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.