ფუროსემიდი 10მგ/მლ2მლ#10ა(ბულ)

ფუროსემიდი 10მგ/მლ2მლ#10ა(ბულ) (ფუროსემიდი 10მგ/მლ2მლ#10ა(ბულ))

furosemide (furosemide) — ATC: C03CA01

ა · 10 mg · 10 ampoules

აქტიური ნივთიერება: furosemide (furosemide) — 10 mg.

ფუროსემიდი 10მგ/მლ საინექციო ხსნარი მოწოდებულია გამჭვირვალე, უფერო ან ოდნავ მოყვითალო ხსნარის სახით. თითოეული ამპულა შეიცავს 2 მლ ხსნარს, რომელშიც 10 მგ/მლ კონცენტრაციით არის ფუროსემიდი. ამპულები შეფუთულია მუყაოს კოლოფში, 10 ცალი. ამპულები დამზადებულია მინისგან.

ATC C03CA01 ·

ფუროსემიდი მარყუჟოვანი დიურეტიკია — ბლოკავს თირკმელში ნატრიუმის და წყლის უკუშეწოვას, რაც ზრდის შარდის გამოყოფას და ამცირებს ორგანიზმში სითხის მოცულობას. შედეგად მცირდება შეშუპება და არტერიული წნევა.

ჩვენებები: გულის უკმარისობით გამოწვეული ფილტვის ან პერიფერიული შეშუპება; ღვიძლის ციროზით გამოწვეული ასციტი (მუცლის ღრუში სითხის დაგროვება); თირკმლის დაავადებებთან ასოცირებული შეშუპება; ჰიპერტენზიული კრიზი; ჰიპერკალცემია (სისხლში კალციუმის მომატება); იძულებითი დიურეზი მოწამვლისას.

საინექციო ფორმას ექიმი ნიშნავს, როდესაც საჭიროა სწრაფი ეფექტი (მაგ., მწვავე ფილტვის შეშუპება) ან პაციენტი ვერ იღებს პერორალურ ფორმას.

ფუროსემიდი სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან პერორალური მიღებისას, თუმცა ბიოშეღწევადობა შეიძლება მერყეობდეს (საშუალოდ 65%). ინტრავენური შეყვანისას აბსორბცია არ არის რელევანტური. პლაზმის ცილებს უკავშირდება მაღალი ხარისხით (>95%). განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 0.2 ლ/კგ. მეტაბოლიზდება მცირედ, ძირითადად ღვიძლში, არააქტიური მეტაბოლიტების წარმოქმნით. ფუროსემიდის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 1-2 საათს, თუმცა თირკმლის უკმარისობისას შეიძლება გაიზარდოს 4-5 საათამდე. გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით, როგორც უცვლელი ნივთიერება, ასევე მეტაბოლიტების სახით. ნაწლავებით გამოიყოფა დაახლოებით 15-25%.

ფუროსემიდი მარყუჟოვანი დიურეტიკია — ბლოკავს თირკმელში ნატრიუმის და წყლის უკუშეწოვას, რაც ზრდის შარდის გამოყოფას და ამცირებს ორგანიზმში სითხის მოცულობას. შედეგად მცირდება შეშუპება და არტერიული წნევა.

ჩვენებები: გულის უკმარისობით გამოწვეული ფილტვის ან პერიფერიული შეშუპება; ღვიძლის ციროზით გამოწვეული ასციტი (მუცლის ღრუში სითხის დაგროვება); თირკმლის დაავადებებთან ასოცირებული შეშუპება; ჰიპერტენზიული კრიზი; ჰიპერკალცემია (სისხლში კალციუმის მომატება); იძულებითი დიურეზი მოწამვლისას.

საინექციო ფორმას ექიმი ნიშნავს, როდესაც საჭიროა სწრაფი ეფექტი (მაგ., მწვავე ფილტვის შეშუპება) ან პაციენტი ვერ იღებს პერორალურ ფორმას.

არ მიიღო თუ: ალერგია გაქვს ფუროსემიდის ან სულფონამიდების მიმართ; სრული ანურია (შარდი საერთოდ არ გამოიყოფა); მძიმე ჰიპოკალიემია ან ჰიპონატრიემია; მძიმე დეჰიდრატაცია; ჰეპატიკური კომა.

სიფრთხილით: პროსტატის ჰიპერტროფია (შარდის შეკავების რისკი); შაქრიანი დიაბეტი (შაქარი შეიძლება მოიმატოს); პოდაგრა (შარდმჟავას დონე იზრდება); ხანდაზმულები (დეჰიდრატაციის რისკი მაღალია). ელექტროლიტების რეგულარული კონტროლი სავალდებულოა.

საინექციო ფუროსემიდის დოზირება დამოკიდებულია კლინიკურ მდგომარეობაზე და პაციენტის პასუხზე. ზრდასრულებში, გულის უკმარისობით გამოწვეული შეშუპების დროს, საწყისი დოზა შეიძლება იყოს 20-40 მგ ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად. მძიმე შემთხვევებში ან ჰიპერტენზიული კრიზის დროს, შესაძლოა საჭირო გახდეს 80-100 მგ დოზის შეყვანა. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, კრეატინინის კლირენსის (CrCl) მიხედვით დოზის კორექცია აუცილებელია: CrCl >50 მლ/წთ — სტანდარტული დოზა; CrCl 30-50 მლ/წთ — დოზის შემცირება 50%-ით; CrCl <30 მლ/წთ — დოზის შემცირება 75%-ით და ფრთხილი მონიტორინგი. ღვიძლის ციროზის დროს, განსაკუთრებით ასციტის მართვისას, დოზა ინდივიდუალურად ირჩევა, ხშირად იწყებენ 20-40 მგ-ით. მიღების ხერხი: ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანა. ინფუზიის სიჩქარე არ უნდა აღემატებოდეს 4 მგ/წთ-ს, რათა თავიდან იქნას აცილებული ოტოტოქსიკურობა. პედიატრიული დოზირება განისაზღვრება ექიმის მიერ.

ხშირი ეფექტები (>1/10): შარდვის გახშირება, წყურვილი, თავბრუსხვევა, სისხლში კალიუმის და ნატრიუმის შემცირება (ჰიპოკალიემია, ჰიპონატრიემია), დეჰიდრატაცია, სისხლში შარდოვანას მომატება. გრძელვადიანად — ჰიპომაგნიემია, შაქრის ტოლერანტობის დარღვევა.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ მოითხოვს ყურადღებას): მძიმე ელექტროლიტური დისბალანსი — კუნთების კრამპები, გულის რითმის დარღვევა, გულის გაჩერების რისკი ჰიპოკალიემიისას. ორთოსტატული ჰიპოტენზია (წამოდგომისას თავბრუსხვევა, გულწასვლა). სმენის დაქვეითება ან ყრუობა — განსაკუთრებით მაღალი დოზით ან ამინოგლიკოზიდებთან ერთად. მძიმე ალერგიული რეაქცია (გამონაყარი, სახის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება) — დაუყოვნებლივ მიმართე ექიმს.

სიმპტომები: მძიმე დეჰიდრატაცია, ელექტროლიტების კატასტროფული შემცირება, წნევის მკვეთრი ვარდნა, გულის არითმია, გონების დაკარგვა, შარდვის შეწყვეტა. შესაძლოა თრომბოემბოლია.

რა გააკეთე: დაუყოვნებლივ დარეკე 112-ზე. პაციენტს დააწვინე და აწიე ფეხები. საავადმყოფოში — ინფუზიური თერაპია, ელექტროლიტების კორექცია. შეფუთვა წაიღე.

დიგოქსინი (გულის წამალი) — ფუროსემიდით გამოწვეული ჰიპოკალიემია ზრდის დიგოქსინის ტოქსიკურობას და გულის არითმიის რისკს. კალიუმის კონტროლი სავალდებულოა.

ამინოგლიკოზიდური ანტიბიოტიკები (გენტამიცინი, ამიკაცინი) — ორივე ოტოტოქსიკურია; ერთდროული მიღებისას სმენის დაზიანების რისკი მკვეთრად იზრდება.

ACE ინჰიბიტორები / სარტანები (ენალაპრილი, ლოსარტანი) — წნევის მკვეთრი ვარდნა, განსაკუთრებით პირველი დოზისას. ექიმი ადაპტირებს დოზას.

ლითიუმი — ფუროსემიდი ზრდის ლითიუმის სისხლში კონცენტრაციას და ტოქსიკურობის რისკს.

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი) — ამცირებენ ფუროსემიდის შარდმდენ ეფექტს და ზრდიან თირკმლის დაზიანების რისკს.

არ მიიღო თუ: ალერგია გაქვს ფუროსემიდის ან სულფონამიდების მიმართ; სრული ანურია (შარდი საერთოდ არ გამოიყოფა); მძიმე ჰიპოკალიემია ან ჰიპონატრიემია; მძიმე დეჰიდრატაცია; ჰეპატიკური კომა.

სიფრთხილით: პროსტატის ჰიპერტროფია (შარდის შეკავების რისკი); შაქრიანი დიაბეტი (შაქარი შეიძლება მოიმატოს); პოდაგრა (შარდმჟავას დონე იზრდება); ხანდაზმულები (დეჰიდრატაციის რისკი მაღალია). ელექტროლიტების რეგულარული კონტროლი სავალდებულოა.

ფუროსემიდი კლასიფიცირებულია FDA-ს მიერ როგორც კატეგორია C ორსულობის დროს. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა ტერატოგენული ეფექტები. ორსულობისას, განსაკუთრებით პირველ ტრიმესტრში, მისი გამოყენება რეკომენდებული არ არის, თუ სარგებელი არ აღემატება პოტენციურ რისკს ნაყოფისთვის. თუ აუცილებელია მისი გამოყენება ორსულობისას, განსაკუთრებით გულის უკმარისობის ან შეშუპების სამკურნალოდ, საჭიროა ფრთხილი მონიტორინგი დედისა და ნაყოფის მდგომარეობისა. ფუროსემიდი გადადის დედის რძეში და შეიძლება შეაფერხოს ლაქტაცია. ძუძუთი კვების პერიოდში მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული. თუ პრეპარატი აუცილებელია, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

პედიატრიული პაციენტებისთვის ფუროსემიდის გამოყენება შესაძლებელია, თუმცა დოზირება დამოკიდებულია ასაკსა და წონაზე, ასევე თირკმლის ფუნქციაზე. ზოგადი რეკომენდაცია არის 1-2 მგ/კგ/დღეში ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად, გაყოფილი დოზებით. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 6 მგ/კგ-ს. თუმცა, კონკრეტული დოზირების სქემა და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ, რადგან ბავშვებში ელექტროლიტური ბალანსის დარღვევის რისკი მაღალია. ზოგიერთ შემთხვევაში, განსაკუთრებით ახალშობილებში, შესაძლოა საჭირო გახდეს უფრო დაბალი დოზები და ხშირი მონიტორინგი.

ხანდაზმულ პაციენტებში ფუროსემიდის გამოყენებისას განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო. თირკმლის ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითების გამო, ხანდაზმულებს აქვთ დეჰიდრატაციისა და ელექტროლიტური დისბალანსის (განსაკუთრებით ჰიპონატრიემიისა და ჰიპოკალიემიის) გაზრდილი რისკი. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება უფრო დაბალი დოზებით და ფრთხილად ტიტრირება პაციენტის კლინიკურ პასუხზე და ლაბორატორიულ პარამეტრებზე დაყრდნობით. რეგულარული მონიტორინგი თირკმლის ფუნქციის, ელექტროლიტების დონისა და არტერიული წნევის, განსაკუთრებით ორთოსტატული ჰიპოტენზიის ნიშნების, აუცილებელია. პოლიფარმაციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში ურთიერთქმედებების რისკიც იზრდება.

ფუროსემიდმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა, მხედველობის დაქვეითება ან ორთოსტატული ჰიპოტენზია. ამ სიმპტომებმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს პაციენტის უნარზე, მართოს ავტომობილი ან იმუშაოს მექანიზმებთან. პაციენტებს უნდა ურჩიოთ, თავი შეიკავონ სატრანსპორტო საშუალებების მართვისგან ან პოტენციურად სახიფათო საქმიანობისგან, სანამ არ გაირკვევა, თუ როგორ მოქმედებს მათზე პრეპარატი.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ოთახის ტემპერატურაზე, 15-25°C-ს შორის. დაიცავით სინათლისა და ტენისგან. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. გახსნილი ამპულა უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ. არ გამოიყენოთ პრეპარატი ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. არ გაყინოთ.

წარმოების თარიღიდან პრეპარატის ვარგისიანობის ვადა შეადგენს 3 წელს. ამპულები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში. გახსნილი ამპულის შიგთავსი უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ, რადგან პრეპარატი არ შეიცავს კონსერვანტებს. დარჩენილი ხსნარი არ უნდა იქნას გამოყენებული.