სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 20-40 მგ ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად. მწვავე ფილტვის შეშუპებისას შესაძლებელია 40 მგ-ის ინტრავენური შეყვანა, საჭიროების შემთხვევაში ყოველ 2-4 საათში დოზის გაზრდით. თირკმლის უკმარისობისას დოზის კორექცია აუცილებელია: CrCl >50 მლ/წთ — სტანდარტული დოზა; CrCl 10-50 მლ/წთ — დოზის 50%-ით შემცირება; CrCl <10 მლ/წთ — დოზის 25%-ით შემცირება ან ალტერნატიული თერაპია. ღვიძლის ციროზის დროს დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად, სიფრთხილით, რათა თავიდან იქნას აცილებული ელექტროლიტური დარღვევები. მიღების ხერხი: ინტრავენური ინფუზია ან ბოლუსური შეყვანა, ან ინტრამუსკულარული ინექცია. ინტრავენური შეყვანის სიჩქარე არ უნდა აღემატებოდეს 4 მგ/წთ.
პედიატრიულ პაციენტებში ფუროსემიდის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზა შეირჩევა ინდივიდუალურად, პაციენტის სხეულის წონისა და თირკმლის ფუნქციის გათვალისწინებით. ზოგადი რეკომენდაცია: 1-2 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 6 მგ/კგ-ს. თუმცა, საინექციო ფორმის გამოყენება ახალშობილებსა და მცირეწლოვან ბავშვებში მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და დოზის ზუსტ გაანგარიშებას.
ხანდაზმულ პაციენტებში ფუროსემიდის გამოყენებისას იზრდება ჰიპოტენზიის, გაუწყლოების და ელექტროლიტური დარღვევების (განსაკუთრებით ჰიპოკალიემიის) რისკი. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით და ფრთხილად ტიტრაცია. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციისა და ელექტროლიტების დონის რეგულარული მონიტორინგი. ხანდაზმულებში, განსაკუთრებით პოლიფარმაციის შემთხვევაში, შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის შემცირება.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.